این رو بخون
دابلیو جی.بی.اچ یک برنامه آموزشی ساخته»
«.که حقیقتاً الهام بخش است
روزنامه امروزه؟ - بخون -
علیرغم دستور پخت هایی که نه به سرعت» پخته می شوند و نه آسان هستند
جولیا چایلد آموزگار دلگرم کننده و دلنشینی است
...هر چند، اگر طبق دستور پخت عمل کنید
«.پاداش لذیذی خواهید گرفت
عجب.
حفظش کردی؟
به نظر می آید حالا دابلیو جی.بی.اچ»
توانایی ساخت برنامه های را دارد که «.خواب آور نیستند
هوم. یه خرده بدجنسن
توهین آمیزه
،خب، این شبکه تلویزیونی یه وظیفه بزرگتری داره
یعنی روحیه دادن و آموزش به مردم
شاید تموم این مدت جولیا رو کم داشتیم
،خب، اگه جولیا اول مهمون من نمی شد از برنامه ش هم خبری نبود
من اون زن رو یه کاره ای کردم
هری بلافانته. مطمئنی به این احتیاج داری؟
اوه، برای جشن «بپر تو صف» بهم روحیه می ده
!خیلی خب، حالا یه بلایی سر خودت نیاری
برای برنامه امشبم بهت نیاز دارم
منزل چایلد
آه، بله. آه، یه لحظه گوشی
با تو کار دارن
!اوه
الو؟
اوه، چه خوب
نه
نه، نباید شیرین بشه
از چه مدل نوشیدنی استفاده کردی؟
اوه، سری بعدی اون یکی نوشیدنی رو بریز
لزومی نداره نیست فرانسوی باشه
نه، خب، خواهش می کنم
خداحافظ
گلدیس بود؟
خب، نمی دونم کی بود
یه خانمه که قسمت «مرغ و نوشیدنی» رو دیده بود
تو خوراک نوشیدنی اشتباهی ریخته بود
4امین تماس این هفته ست
به نظرم مردم جدی جدی تلویزیون دارن
شماره امون رو از تو فهرست شماره ها برداریم؟
خب، چه جوری پس باهامون تماس بگیرن؟
کلی نامه از بیننده ها گرفتیم
«و یه مقاله عالی هم تو روزنامه «بوستون گلوب ،راجع بهمون نوشتن
اونم بعد از 3قسمت
جداً فکر می کنم فیلادلفیا به برنامه سرآشپز فرانسوی» نیاز داره»
«درست شنیدم که گفتی «سرآشپز فرانسوی؟
من... گفتم فرامرز فرانسوی
پشت خطه. شما نمی شناسیدش
قطع کن
خودم بعداً بهت زنگ می زنم
صفحه 5
بالای خط تا خورده
گفتید کجا؟
«.یه چیزی داره توی دابلیو جی.بی.اچ پخته می شه»
آه
چه... بد
حین ساختن برنامه های تلویزیونی که
،ذهن ها رو دگرگون می کنه
یادم رفته بود دنیا به جوهره کار اهمیتی نمی ده
،به زرق و برق
جنجال و سر و صدا اهمیت می ده
نابوکف چی شد؟
هنوز آمریکاست
کامینز؟
به تازگی فوت شد
کرواک؟
ایشون هم داره میاد
!صبح بخیر
!صبح بخیر، جولیا - !صبح بخیر، جولیا -
شیرینی برای پسرهای در حال رشد
سلام، مارتی
هنوز بچه هات نمی ذارن بخوابی؟
وای پسر! اینجا رو
وای خدا، چه خوشگلن
این ها رو خوردی؟ - خوشمزه به نظر میان -
واو. چه خوشمزه ست - اوه، مرسی بنی -
خوشت اومد اسمت رو توی روزنامه دیدی؟
!اوه، روزنامه رو ندیدم
تمام صبح سرم شلوغ بود
بفرما
مبارک هممون
راجع به تو هم خوب نوشتن، راس
اوه، دست بردار! بیخیال
مگه مهمونی چای راه انداختیم؟
باید یه قسمت رو فیلمبرداری کنیم
جولیا؟ لطف کن برگرد به قسمتی که
داری سفیده های تخم مرغ رو هم می زنی
اوه، آره، همین امروز صبح
یه دعایی به جون اون صحنه کردم
منم همین طور
گمونم یه راهی پیدا کردم
که بتونیم از داخل کاسه فیلم بگیریم
اوه، خب، محشر می شه
آره
اوه، پسر، این یکی جدیده
کهنه ست. رفیقم عکاس طبیعته
هنوز قراره برنامه آشپزی بسازیم؟
خب، این بهت یه مقداری فضا میده
که وقتی من دارم سعی می کنم فیلم بگیرم،
نگران خوردن به دوربینم نباشی.
- .خدایا. چه خلاقانه - حالا ببینیم چی میشه .
اگه عملی بشه، خیلی به دردمون می خوره.
شروع کن، جولیا.
ببخشید. جولیا، میشه سعی کنی
اینقدر تکون نخوری؟
خب، باید با قدرت هم زد، پسرها.
وگرنه چطوری سفیده می تونه سفت بشه؟
صبح بخیر!
صبح بخیر، جولیا.
- .اوه، صبح بخیر، هانتر - راس، یه لحظه باهاش کار دارم .
وسط کاریم، هانتر.
- ...میشه - سریع تمومش می کنیم .
امروز «گلوب» مقاله قشنگی نوشته بود.
اوه، عالیه نه؟
آره فقط یه چیزی..
دفعه بعدی، سعی کن از دابلیوجی بی اچ به صورت کلی صحبت کنی.
سعی کن یادت باشه از کی حقوق می گیری، هوم؟
اوه، نه، نه، نه کسی با من صحبت نکرد..
من همین الان فهمیدم مقاله نوشتن.
باشه، حتماً، ولی دفعه بعدی،
باید یادت باشه که بخشی از تیم هستی.
اینکه بگی بقیه برنامه هامون حوصله سربر هستن...
توهین آمیزه، جولیا.
بله، البته هانتر، ولی...
«وقتی دفعه اولی نبوده از «دفعه بعدی هم خبری نیست.
اصلاً به فکرت هم نرسید درباره آلبرت صحبت کنی؟
راستش، شروع تو از برنامه اون بود.
- ...ولی چطوری - شاید باید عذرخواهی کنی .
هانتر.
من نگفتم تو مقاله درباره آلبرت ننویسن.
من اصلاً خبر نداشتم مقاله ای تو کاره.
بله، بله، البته.
یه عذرخواهی کنی
دست از سر من هم برمی داره.
ممنون، جولیا خیلی گُلی..
جولیا؟ بیا دوباره امتحانش کنیم.
خیلی هیجان زده م که یه دستورپخت جدید جولیا رو بپزم.
به شرکت پست میگم حواسشون به رسیدن دست نویس باشه.
اوه، خوبه، خوبه.
امروز صبح فرستادمش.
خب، تو اینجور چیزها تو بهترین موش آزمایشگاهی منی.
و جلوی خودت رو نگیر.
اوه، عالی میشه.
فعلاً تا گردن مشغول کتاب آپدایکم.
اوه، آره، سرت شلوغه.
می فهمم.
راستش، تو یه چیزی به کمکت نیاز دارم.
چی شده؟
میگم نویسنده ای نداری
«که بخواد مهمون برنامه «در حال مطالعه بودم
آلبرت دوهامل باشه، نه؟
چطور؟ الان داری باهاش کار می کنی؟
نه، نه، نه.
نه. فقط...
امروز روزنامه «بوستون گلوب» یه مقاله قشنگ
درباره برنامه کوچولوی خنده دار من نوشته،
و فقط درباره من نوشته، واسه همین...
ازم لطف «پرت کردن حواس یه مرد بالغ بچه
با یه وسیله زرق و برق دار» می خوای.
ها! اوه، جودیث، خیلی بدجنسی.
ولی به خدا فکر کنم متوجه منظورم شدی.
گفتم بد نمیشه که
یه کم اونا رو بیاریم تو چشم مردم.
ببینم چیکار میشه کرد.
اوه، باید برم مراسم پیش افتتاحیه ی پاوله..
قولی نمی دم ها.
دایان!
متاسفانه هنر من به اندازه
میز خوراک سوسیس و کالباس گیرایی نداره.
پاول.
این حرف ها به تو نمیاد.
اوه، دارم محض خنده ادای آدم های عصبی رو درمیارم.
نه. خوبه که دارن می خورن.
وقتی سیر و شادی خرید راحت تره.
و می بینی چقدر طولانی دارن نگاه می کنن؟
اون مرده خیلی وقته ایستاده
به عکس جولیا زل زده.
تا هفت ثانیه شمردم.
می دونی، همه ش چند ماه بود که برنامه رو شروع کرده بودم،
و ارنست همینگوی یه جورهایی از برنامه خبردار میشه
و به خانمش میگه، «دفعه بعدی که رفتم بوستون،
«.می خوام مهمون برنامه در حال مطالعه بودم، باشم
اوه باورنکردنیه!.
حالا همینگوی رو دیدی؟
نه.
متاسفانه وقتی داشتیم آماده می شدیم،
اون... خودکشی کرد.
آره، زمان بندی خیلی مهمه.
شب همگی بخیر.
اه، جولیا جان لطفاً بیا پیشم..
- .عزیزدلم - جان .
ام...
خب، می خوام از تک تک شما تشکر کنم
و خوش آمد بگم که امشب اومدید.
من پاول چایلد هستم و همونطور که ممکنه بدونید،،
من یه هنرمند همه فن حریف نیستم.
در واقع سیاستمدارم.
یا یه سیاستمدار بازنشسته.
ولی تموم زندگیم در حال نقاشی و طراحی بودم
و چندین ساله که دارم عکس می گیرم.
انگشت شماری از افراد زندگیم می فهمن که...
برام فقط یه سرگرمی نبود.
احتمالاً خودم از همه شون کمتر می دونم.
و امشب، شما اومدید،
کنار منید که تماشا کنید و جشن بگیرید.
و بابتش واقعاً ممنونم،.
ممنون، آنتوان،
که کارهام رو توی گالری زیبات به نمایش گذاشتی.
ممنونم جولیا، منبع الهام من،
مخصوصاً برای غذاها.
و خیلی های دیگه که امشب اینجان،
ایویس، معلم من.
سیلویا پلث زیبا.
باعث افتخاره.
اوه، و ثورنتون وایلدر.
افتخاریه که اومدید به شهر ما.
برام باعث افتخاره که امشب
کنار تک تک شما باشم.
ممنونم.
- .به افتخار پاول - به افتخار پاول !
به افتخار پاول!
و پاول...
نقاشی اولش رو فروخته....
جدی؟
اوه، بی نظیره.
امشب خوش گذشت.
حس یه دختر اشراف زاده رو داشتم که جشن آشنایی با اجتماع برگزار کرده.
و عاشقش شدم.
چه آدم های بی نظیری.
- .نشد با همه آشنا بشیم - اوهوم .
و آلبرت که مثل بازیگرهای بیکار
جیب هاش رو پر غذا کرده بود.
خب، اینم از معذرت خواهی من.
و فقط آلبرت نیست که.
- .هانتر هم حسابی سرم غر زد - اوه؟
آره، فکر کنم می خوان یه مدت ازم فاصله بگیرن.
واسه همین نظرت رو درباره دورهمی عوض کردی؟
- .آره - اه .
ولی اگه برم افتتاحیه ت رو از دست میدم.
اوه، این چه حرفیه به نظر من که عالیه..
خیلی خوشحالم نظرت رو عوض کردی.
از وقتی دعوتت کردن دلم می خواست بری.
اوه.
و یه لغت نامه موزون هم واسه اون شارلاتان همراهت ببر،
البته منظورم همون شاعریه که قراره توی جلسه کنارش بشینی.
مطمئنی من شارلاتان نیستم؟
اوه، مزخرف نگو.
تو یه سخنگوی ویژه ای.
شهرتت داره از کمبریج و
روزنامه «بوستون گلوب» میره طرف های ماساچوست.
دیگه فقط یه لیسانسه ی معمولی نیستی.
دارن همونقدری که حقته بهت احترام می ذارن.
راس، حاضریم.
ممنون.
- جولیا کو؟ - رفته دانشگاهش سخنرانی کنه .
مگه من برگ چغندرم؟
کِی قراره برگرده؟
- .فردا ظهر - اه .
قد خانم دوتو رو تنظیم کردم.
می تونه جاش بایسته.
خیلی خب. ببینیم این اختراع عملی میشه یا نه.
خیلی خب یالا، ایویس. شروع کن..
- شروع کنم؟ - شروع کن .
خیلی خب.
کاسه رو بیار بالاتر.
نه. خیلی آوردی بالا.
- .ببر رو میانگینش - اینجا؟
- .یه کم پایین تر - اینجا .
- .فقط آروم باش - اینجا؟
یه کم ببر سمت چپت.
یا سمت چپ من.
- می تونی لنز دوربین رو حس کنی؟ - حسش کنم؟
به دوربین نگاه من می بینیش؟.
- .یا خدا، چقدر نزدیکه - خیلی خب .
می خوایم ببینیم که داری تخم مرغ رو توی کاسه هم میزنی.
می تونی کاسه رو سمت دوربین کج کنی؟
اوه، وایسید دیالوگ چیه؟.
دیالوگی ندارم؟ یه چیزی میگه.
همیشه حرف میزنه.
یعنی... وای خدا، دارم عرق می کنم.
- .اوه - چرا نمیشه؟
سرش جلوش رو گرفته.
شرمنده من جلوی راه رو گرفتم؟.
- میشه بری عقب؟ - وایسین .
مشکل از نور...
ای خدا!
- .مراقب باش - میشه یه لحظه وایسیم؟
- .حتماً - خواهش می کنم. ممنون .
نمی دونم چطوری عملیش کنیم، راس.
سر که نامرئی نیست.
خیلی خب.
بنی، یه آیینه دستی از میز کار برام بیار.
اوه، راس، موهات که مرتبه.
یه فکری دارم.
جایی که نوای پرندگان ...»
از سینه ای آتشین بیرون میاید،
«.مرطوب و گرم همچون نفس یک کودک
ممنون.
خدای من.
ممنون، کالین.
و حالا، نفر آخر که بی نظیره،
جولیا چایلد که فامیلی اصلیش مک ویلیامزه.
پرفروش ترین کتاب جولیا،
«،تسلط بر هنر آشپزی فرانسوی»
سال 1961 توسط کناف منتشر شد.
و با اینکه امروز به عنوان یک نویسنده اینجاست،
بی دقتی میشه که درباره برنامه تلویزیونیش صحبت نکنم،
برنامه «سرآشپز فرانسوی» که در شبکه دابلیوجی بی اچ بوستون پخش میشه.
خوش اومدی، جولیا.
خب، ممنون که دعوتم کردید.
من، ام... نمی تونم براتون یه دستورپخت بخونم که، نه؟
فقط ذوق زده م که اینجا کنار شما خانم ها باشم.
اوه، شما همون دختری نیستی که موقع
درست کردن ساندویچ نزدیک بود خوابگاه رو آتیش بزنه؟
ممنون، هیزل.
برای بعضی هامون سال ها طول می کشه
که تو درست کردن ساندویچ پنیر کبابی وارد بشیم.
کسی از خانم چایلد سوالی داره؟
شاید باورت نشه، طرف ویلا کاتر بود.
- ویلا؟ جدی؟ - اوهوم .
وقتی واسه انتشاراتی تازه به دوران رسیده ما از انتشاراتی هاوکورت مفلین جدا شد،
- .همه چی تغییر کرد - بابا بیخیال .
هوم زن شجاع..
وقتی همچین زن شجاعی پیدا کردی نزدیک خودت نگهش دار،.
مثل تکشاخ کمیابن.
این راز دوروثی پارکر بود.
درسته، به عنوان یه گوئیم بامزه بود.
خب، گذاشتمش تو دسته نویسنده های متوسط.
چیزی که از بقیه متمایزش می کرد شجاعتش بود....
شجاعت؟
خیلی بی باک بود.
ببخشید مزاحم شدم.
- .جودیث، آپدایک اومد - ممنون، دایان .
اوه، خب، تو برو واسه استاد آماده شو.
من یه مقدار گشنمه.
اوه، نظرت چیه قسمت جدید کتاب جولیا رو ببری
و یه غذای خوشمزه برای خودت و آلفرد بپزی؟
تا هفته بعد وقت ندارم نگاه بهش بندازم.
اوه.
اوه، و نتونستم کسی رو برای برنامه در حال مطالعه بودم» جور کنم».
بیا شروع کنیم زنگ زدن به کسایی که جواب منفی دلگرم کننده بهشون دادیم.
اوه، چیز خاصی نیست.
آره، یه لطف کوچولو واسه دوستمه.
بعد از ظهر بخیر.
- .سلام، بلانش - سلام، جان .
مشتاق دیدار.
هوم به خوشتیپی همیشه ای..
من داشتم می رفتم.
- .زن فوق العادی هست - مگه نه؟
البته ازش می ترسم.
منم همینطور.
هرچند بعد خوندن اون یادداشت ها،
دیگه یه مقدار از خودت هم می ترسم.
خب ممنون، جان.
سلام من آلیس نیمن هستم.،
و با شبکه دابلیوجی بی اچ در بوستون کار می کنم.
جولیا خیلی آدم جذابیه و خانم های خونه دار دارن میگن،
باعث میشه خیلی نسبت به آشپزی هیجان زده باشن.
«.سرآشپز فرانسوی»
«...سر...آشپز»
طرفدارهاش از اونی که فکر می کنین بیشترن.
راستش، بعضی ها صرفاً
واسه سرگرم کننده بودنش برنامه رو تماشا می کنن.
آدم سرگرم کننده ایه.
هدف اصلی اینه که آشپزیش رو تماشا کنید.
الان که خانواده کندی توی کاخ سفیدن،
غذای فرانسوی هیچوقت در این حد رو بورس نبوده،
که در این صورت واشینگتن ... لینکلن...
فیلادلفیا ... شیکاگو...
هیوستون میشن بهترین بازارهای تبلیغاتی جولیا.
نه نه، فرانسوی نیست..
و می تونیم یه قراردادی ببندیم که برای شما...
نه، متوجهم.
آلبرت دنبالت می گرده.
سرحال نیست.
منم نیستم.
گیج کننده نمیشه از اینجا بریم اونجا؟
هدف ما همینه، اینطور نیست؟
خب، خیلی وقته که ننشستم با رفقام
یه نوشیدنی بخوریم.
نه، ولی جدی، به نظرم نمیشه...
کاملاً منسجم باشه.
بذار حسش کنیم.
حتماً، البته.
بعدش که آنجلا برمی گرده تو داستان،
خوب میشه تغییر حال و هوای پیت رو توی متن حس کرد.
اون خشنه، مشتاقه ویرانگره،،
تا وقتی تنها چیزی که براش می مونه دوستیه، می دونی؟
متن... سنگینیه.
درسته.
صحیح.
تو مثل میکل آنژی هستی که یه قالب گرانیت داره.
خوب بلدی یه متن رو درست کنی.
وقتی متن مشکل داشته باشه کار سختی نیست.
به نظرت متن مشکل داره؟
چه جور هم.
دوباره می نویسمش.
فقط یه چند روز نیاز دارم که...
بذارم متن شکل بگیره.
حتماً.
احتمالش هست که بخوای بذاری تو بوستون شکل بگیره؟
تو بوستون چه خبره؟
اه.
اوه، نه، دخترها!
دوباره خالی شد!
خب، من نمی تونم زیاد بنوشم.
فردا غروب قراره مراقب نوه هام باشم.
اوه، چه ناز.
می خوای عکس هاشون رو ببینی؟
نه راستش.
شوخی کردم.
- بامزه ن، نه؟ - معلومه که می خوام ببینم .
دست بردار.
اوه، چه خوب. آره آخی..
بفرما.
- .آخی - لپ هاش رو !
- .اوه، آلما، خیلی نازن - ممنون .
شبیه یه سنجاب کوچولوی بامزه ست!
خیلی شیطونن.
خب، حتماً خوبه که دوباره با
کوچولوها وقت بگذرونی.
راستش، کارهای تو
خیلی برام جالب تره.
اوه. من؟
- .مزخرف نگو - شوخیت گرفته؟
تو یه ستاره تلویزیونی هستی!
صد در صد امروز فوق العاده بودی..
ای کاش می تونستم برنامه ت رو ببینم.
باید یه راهی پیدا کنی که تو نیوجرسی پخشش کنن.
حتی نمی دونم چطوری تونستم راضیشون کنم تو بوستون پخشش کنن.
شب خوش، خانم ها.
جولیا.
آیریس.
آیریس والاس.
آره! آیریس، البته!
- .بشین پیشمون - حتماً .
- .یه لیوان نوشیدنی بخور - ممنون .
- !آفرین - دوباره بخونید! دوباره !
‫- خیلی عالی! ‫- چه قشنگ، زیبا بود!
‫دوباره!
‫یعنی ماهم یه زمانی انقدر جوون بودیم؟
‫خب، من که میدونم هیچوقت ‫انقدر قد کوتاه نبودم.
‫دیگه الان اصلا یادم نمیاد.
‫خب، از یه جهتی هم، ‫انگاری که همین دیروز بوده.
‫انگار هرچیزی امکان پذیر بود.
‫الان بنظر احمقانه میاد، ‫ولی من می خواستم برم
‫نیویورک ‫و تو تئاتر کار کنم.
‫خب آخه، همه می دونستیم ‫که چه افراد خاصی هستیم.
‫و بعدش بزرگ شدیم و شدیم عین مادر پدرامون.
‫بغیر از جولیا، البته.
‫وای، نه، دوباره نه.
‫به افتخار جولیا...
‫چون زندگی ای که قبلا ‫رویاشو داشتیمو داره زندگی می کنه.
‫- به افتخار جولیا! ‫- جولیا!
[یه چیزی در تلویزیون در حال پخته شدنه]
‫الو؟
‫سلام، عزیزدلم.
‫ببخشید. ‫ببخشید دیر کردم.
‫آره.
‫آره واقعا خوب بود.
‫اه، فقط سر صحنه فیلمبرداری حواسم پرت شد.
‫اسپاناکوپیتا؟
‫یه چندتا می گیرم سر راه ‫شاید بازم هوس کردی.
‫البته، عزیزم.
‫منم دوست دارم.
‫خیلی خب. ‫خداحافظ.
‫چه جو متفکرانه ای داره اینجا امشب.
‫اینطوری هم میشه وصفش کرد.
‫خودت چطوری وصفش می کنی؟ ‫نمی دونم.
‫اونجوری که اوضاع دیروز پیش رفت، ‫با خودم گفتم...
‫نمی دونم چه فکری می کردم.
‫داری از یه سطح بالایی شروع می کنی.
‫داره خیلی خوب پیش میره.
‫در عرض دو روز ‫سه قطعه فروختی.
‫استاد من نقاشی رو خرید.
‫و اون دوتای دیگه هم ‫عکس های گرفته شده از جولیا بودن.
‫حس پیرهای خرفت رو دارم.
‫اوه.
‫هیچ کسی فکر نمی کنه تو پیری.
‫این چیزیه که می خواستی.
‫کارهات که عالین.
‫فقط ازش لذت ببر.
‫می دونی...
‫تنها نقاشی ای که ون گوک تو زندگیش فروخت...
‫به برادرش بود اونم تو ۳۰ سالگیش.
‫می بینی؟
‫ون گوک هیچوقت تسلیم نشد.
‫خب...
‫چرا اتفاقا تسلیم شد.
‫هیچوقت یادم نمیاد تو دانشگاه قدم زدن
‫اینجوری از پا درم بیاره.
‫تپه ی اون پشت خیلی بد بود.
‫خب، فکر کنم از آخرین باری که اومدم رو چمنا
‫یه ۱۰ کیلویی اومده باشه روم.
‫آه. خب، می تونم بذارمت تو جیبم.
‫- خواهش می کنم.
‫اوه، جولیا.
‫خیلی خوشحالم از دیدنت.
‫وقتی کتاب آشپزیت منتشر شد، ‫هیچوقت به ذهنم نیومد که
‫که اون جولیا چایلد ‫همون جولیا مکویلیامز باشه.
‫خب، منم بودم هیچوقت حدس نمی زدم.
‫اوه.
‫ولی بعدش، یه روزی، ‫توی آشپزخونه ام بودم،
‫و صدات رو از تو پذیرایی شنیدم.
‫همه خاطراتم زنده شد. ‫قلبم شروع کرد تپیدن.
‫یهو از خود بی خود شدم. ‫دویدم تو پذیرایی.
‫و بعدش دیدم اونجایی، ‫تو صفحه ی تلویزیونم.
‫دیگه حرف راجع به من بسه.
‫راجع به خودت بهم بگو.
‫اسمت رو عوض نکردی.
‫ازدواج کردی؟
‫اوه. ‫نه، ولی...
یه بچه دارم.
‫اوه، خب، ‫چقدر فوق العاده.
پسرت چی کاره ـست؟
‫مم...
پسر نیست.
‫دختره. کارول.
‫آهان.
‫و اگه تو نبودی
‫مطمئن نیستم پیداش می کردم یا نه.
‫منو عوض کرد، ‫دور و اطرافت بودن.
‫آیریس، متأسفم.
‫من خیلی گیج شدم.
‫داریم راجع به چی حرف می زنیم؟
‫تعطیلات بهاری...
‫سال آخر تحصیلمون.
‫باید یادت باشه.
‫با شارلوت و یه سری ‫دخترای دیگه ی تیم بسکتبال
‫رفتیم تو اون خونه تو مین.
‫و داشتیم لب دریاچه نوشیدنی می خوردیم،
‫و با اون بچه های دانشگاه یل آشنا شدیم؟
‫آره، آره. ‫درسته.
‫ما موندیم و دخترا رفتن پی کارشون.
‫و نوشیدنیمونو تموم کردیم
‫و گفتیم کی بهتر بلده شیرجه بزنه.
‫اوه خدای من!
‫ما... خیلی هوا سرد بود.
‫همه ش برای هم جفتک می انداختیم.
‫اوه، خب، آره، شیرجه زدنا رو یادمه
‫و سرد بودن آب رو.
‫و اینکه دوویدیم تو خونه و...
‫رو مبل رفتم با یه پتوی بلند خوابیدم
‫همونی که... آه، ‫پارچه ی چهارخونه داشت.
‫قرمز و ... سبز، ‫فکر کنم.
‫منو یاد کریسمس انداخت.
‫خاطره ها می تونن خیلی فرار باشن.
‫بریم؟
‫- سلام؟ ‫- پاول!
‫پاول قشنگم.
‫حالت چطوره؟ ‫افتتاحیه چطور بود؟
‫اه... ‫چیز زیادی از دست ندادی.
‫مراسم قبل افتتاحیه... ‫بهتر بود.
‫فقط داری اینجوری میگی که ‫بهم حس خوبی بدی نتونستم بیام.
‫یه نفر عکس تو رو خریدش.
‫گفت که می خواد بذارتش تو آشپزخونه اش.
‫اوه، خدای من.
‫نمی دونم دوست دارم عکسم تو ‫خونه ی یکی دیگه باشه یا نه.
‫تو مثل الهه ی مقدس املت ها هستی.
‫اوه، خدا.
‫بی صبرانه منتظرم تا فردا ببینمت.
‫فقط تو. ‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫بعد از ۱۲ ساعت؟
‫می دونم، احمقانه ست.
‫فقط عادت ندارم پیشت نباشم،
‫گمونم.
‫منم دلم برات تنگ شده، پیشی من.
‫صبح بخیر!
‫هی، صبح بخیر!
‫زود اومدی.
‫آره، امروز صبح خلوت بودش.
‫- سفرت چطور بود؟ - اوه، عالی بود.
‫مرسی که پرسیدی، ‫بنی.
‫جولیا، آه، ‫الان برای تو آماده نیستیم،
‫ولی خیلی دور نشو.
‫آه
‫می خوام آیینه هه رو نشونش بدم.
‫فیلم برداریه با آیینه.
‫چقدر هالیوودی.
‫هیچوقت فکر نمی کردم نفر اولی باشی که ‫از یه مهمونی خوب بره بیرون.
‫خب، ‫اینکه بری یاد گذشته ها بکنی
‫اغلب بهتره که یه خورده طعمش رو بچشی ‫تا اینکه کامل غرقش بشی.
‫جولیا، می خوایم یه چیزی نشونت بدیم.
‫ایویس، برو تو کارش.
‫یالا.
‫اوه، خدای من.
‫حتما شوخیت گرفته.
ای ناقلا.
‫انگاری ایده ی اینو از اون ماه عسل هتل هایی که کنار
‫تو آبشار نیاگارا رفتی به ذهنت رسیده.
‫اوه، آفرین، ‫شما دوتا.
‫امیدوارم مزاحم چیزی نشده باشم.
‫اه، جولیا، این نامه ها برای تو ـن.
‫اوه، خدای من.
‫از ۲۷ نامه رسیدی به چندتا، ۲۰۰تا؟
‫هر هفته بیشتر هم دارن میشن.
‫واقعا؟ ‫بذار ببینیم.
‫«خانم چایلد عزیز، ‫شما منو نمیشناسید،
‫ولی هفته ی پیش تو مراسم ‫نامزدیم هفته ی پیش
‫با کیک شٍربا ـتون همراهم بودین.»
‫- اوه. ‫- «خیلی احساسی و خوشمزه بود.
‫یه جورایی حس می کنم دیگه ‫بخشی از خانواده مون هستی.
‫سری بعدی، یه خورده ‫دم در خون تون براتون می ذارم.
‫از طرف، آرلین.»
‫خب، چقدر قشنگ واقعا.
‫خب، کیک خوشمزه ایه،
‫ولی شاید بهتر باشه دیگه شبا ‫در خونه مو قفل کنم.
‫ممنونم، جن.
‫وقتی خواستم برم بیرون برشون می دارم.
‫آماده ام، راس.
‫عالیه.
‫منم آماده ام.
‫متأسفم، عزیزم.
‫می دونم بنظرت پتانسیلش بالاس ولی من...
‫نمی دونم یه زن خونه دار آمریکایی ‫چندتا دستورالعمل درست کردن مرغ
‫لازم داره.
‫یا می خواد، ‫یا حاضره بابتشون پول بده.
‫این سری اولشه.
‫بهش می گم که برای بخش دوم ‫ایده های بیشتری نیاز داریم.
‫فقط مسئله این نیست.
‫فقط داره تو بوستون خوب می فروشه، و...
‫و کی واقعا به بوستون اهمیت میده؟
‫می دونم که این زن رو دوست داری.
‫ولی نمی تونم ببینم چطوری
‫جلد دوم تو این وضعیت می تونه کمک مون بکنه.
‫متأسفم. ‫واقعا میگم.
‫حداقل الان برای اون کتاب های جدی ترت ‫بیشتر وقت داری.
‫باید اونو جواب بدم.
‫اوه.
‫جودیث هستم بفرمایید.
‫جودیث، منم جان.
‫اومدم اینجا تو شبکه تلویزیونیه، ‫و باید بهت بگم...
‫اینجا که منو سر کار نذاشتین، مگه نه؟
‫جان! ‫به هیچ وجه!
‫نباید فکر می کردم که اینجا مستقیم
‫نشونه گر تو باشه، ‫ولی خیلی بیشتر
شبیه اداره عمومیه تا تلویزیون.
‫ببین، تعداد بیننده هاش کمه، ‫ولی خیلی آدمای باهوشین.
‫ادبی. ‫متفکر. تحصیل کرده.
‫باید باهات روراست باشم، جودیث. ‫فکر کنم نظرم داره عوض میشه.
‫یادداشت هات خوب بودن، ‫ولی هیچ یادداشتی دیگه در اون حد خوب نیست
‫ببخشید. ‫نمی خوام مزاحم بشم.
‫فقط می خواستم بگم که ‫چقدر خوشحالم
‫شمارو توی استودیو کوچولومون می بینم.
‫یک غول ادبی،
‫که به موج های رادیوییمونو فضیلت می بخشه.
‫پروفسور دوهامل برای کتاب خونا ‫مثل الویس می مونه.
‫و شما هم یقینا نور الی نورش میشین.
‫همه ی بچه ها قراره که حتی بیشتر از قبل هم
‫شمارو بپرستن.
‫«او می دوه.
‫آه: او می دوه.
‫می دوه.»
‫خیلی هوشمندانه ـست.
‫یکی طلبم.
‫بالشتا الان بهتر شدن؟
‫آه. ‫آره بنظر بهتر میان.
‫واقعا باید به فکر
‫فواید پفی بودنشون تو هر هفته باشین!
‫الان میرم. ‫الان میرم.
‫این سرخس ها بوی مصنوعی می دن بنظرت؟
‫سرخس مصنوعی چه بویی داره مگه؟
‫جواب اشتباهی بود.
‫به مارسیا بگو بیاد از اون ‫اسپری که به موهاش میزنه
‫بهشون بزنه ‫بوی خیلی خوبی داره.
‫می دونی که اونا قابل اشتعالن.
‫عه، همه اش که قراره به من بخوره!
‫اوه، اسپری مو رو بیخیال پس.
‫اونجور نیست که «بدو، خرگوش» ‫رو نخونده باشم و تدریس نکرده باشم،
‫ولی باید یکمی وقت ‫برای آماده شدن داشته باشم.
‫باید سریع عمل می کردم.
‫و بنظر فرصت خیلی خوبی میومد ‫که بذاریم از چنگ مون بپره.
‫متأسفم. ‫دیگه تکرار نمیشه.
‫نه، نه، نه. ‫اشکالی نداره.
‫ولی یادت باشه که شک داشتی ‫کسی در سطح آپدایک رو
‫بتونیم به چنگ بیاریم.
‫و امیدوارم درس عبرت گرفته باشی.
‫درست اومدم؟
‫اوه. سلام، جان.
‫میشه جان صدات کنم؟
‫- اسممه دیگه. ‫- عالیه.
‫می تونی منو آلبرت صدا بزنی.
‫می تونی دوک هم صدام بزنی.
‫اسمم نیست.
‫اوه، جولیا! ‫عزیزم!
‫سلام، آلبرت!
‫این شما و این مهمون فاخرمون.
‫اوه، آه، ما...
‫جولیا، ایشون جان آپدایک هستند.
‫و ایشون هم جولیا چاید هستند،
‫کاتب عظیم ‫«ماهر شدن در سرآشپز فرانسوی».
‫سلام، جان. ‫به شبکه ما خوش اومدی.
‫- خوشبختم. ‫- خانم ها، خیلی متأسفم.
‫مطمئنم دوست دارید حرف بزنید،
‫ولی واقعا وقت مناسبی برای ما نیست.
‫داریم شروع می کنیم و باید تمرکز کنیم.
‫آره، البته. ‫از سر راه می ریم کنار.
‫جان، افتخار بزرگی بوده.
‫«ماهر شدن در سرآشپز فرانسوی».
‫عجب ابله ای.
‫و چطوری اصلا تونست ‫جان آپدایک رو تور کنه؟
‫هیچ ایده ای ندارم.
‫اونجوری که بهمون معرفی اش کرد،
‫اصلا انگار نفهمیده بود منم اونجام.
‫مثل این بچه ها بود که ‫اسباب بازیشونو نشون میدن.
‫واقعا می خواستم دستمو تفی کنم
‫و شکلات هایی که خورده رو پاک کنم.
‫فکر می کنم که خیلی ناز بود.
‫خیلی چیزا بود، ‫ولی به هیچ عنوان ناز نبود.
‫اوه، می دونستم خیلی سر آپدایک ذوق می کنه.
‫شوخیت گرفته.
‫تو آپدایک رو براش فرستادی؟
‫خب، تا اونجایی که اون می دونه نه.
‫پس اینکه گفتی «هیچ ایده ای ندارم» چی؟
‫مم! ‫ای موزی.
‫می خوای بدونی چطوری انجامش دادم؟
‫نه. می خوام بدونم چرا اینکارو کردی.
‫وقتی که اون خوشحال باشه، ‫هانتر هم خوشحالم.
‫می فهمم.
‫هفته ی پیش برای پاول هم همینکارو کردم.
‫غرورش رو بالا بردم ‫و بهش اعتماد به نفس دادیم
‫تا که بتونی راحت کاراتو انجام بدی.
‫مردا رو بعضی وقتا باید یه خرده تقویت کرد.
‫بنظرم خیلی تکان دهنده ست.
‫اینکه یه زن زرق و برق ها و توجه ها رو ‫ازت بدزده چیز راحتی نمی تونه باشه.
‫چه توجهی رو دزدیدی؟
‫همه اش مال خودت بوده.
‫اوه، ایویس، بیخیال دیگه.
‫این قصه به قدیمیه آدم و حوا ـست.
‫باعث میشه زندگی پر شور و ذوق باشه.
‫من که میگم، زنده باشید لا تفاوت.
‫و جدا از اون، اگه دلش انقدر توجه می خواد،
‫بذار راحت باشه.
‫نمی دونم.
‫فقط فکر می کنم که چقدر ‫وقت آزاد بیشتری می داشتیم
‫اگر که اینقدر همه اش اون رو صرف
‫معذرت خواهی کردن از مردها ‫برای موفقیتت نمی کردیم.
‫من که معذرت خواهی نمی کنم.
‫کی راجع به چیزی معذرت خواهی کرد؟
‫انقدر همه چیز رو سیاه و سفید نبین، اویس.
‫خیلی ناخوشاینده.
‫سلام، و خوش آمدید به برنامه
‫«درحال مطالعه بودم.»
‫کلاس دیگه شروع شده.
‫خب، می خوام با یه سؤالی ‫راجع به «خرگوش» شروع کنم.
‫تا الان سه دفعه این کتاب رو خونده ام
‫و هر دفعه حس می کنم ‫بیشتر و بیشتر توسطش شوک میشم
‫به چالش کشیده میشم و شیفته اش میشم.
‫بفرمایید چه نویسنده ای... ‫تو این مورد شما،
‫جان آپدایک...
‫وقتی که خواننده هاش رو ‫بارها و بارها غافل گیر می کنه
‫با چیزی که بنظرش توی نوشته اش ‫خیلی واضح و شفاف بوده،
‫که معتقدم از کتاب «پانسه» پاسکال میاد.
‫بله، «احساسات یک لطف، ‫سفت و سختی های یک قلب؛
‫موقعیت های خارجی.»
‫سؤالی بود میون حرف هاتون؟
‫اوه، خدای من.
‫مردا چرا می دو ـن؟
‫می خواید از اونجا شروع کنیم؟
‫مردا چرا می دو ئن؟
‫هم.
‫ساده ست،
‫اما به نظرم هیچ وقت من
‫تاحالا بهش اون طوری فکر نکرده بودم.
‫می دونی، حالا که بهش فکر می کنم،
‫دفعه اولی که می خواستم برم خواستگاری، شروع کردم دوئیدن،
‫و هنوز هم واقعا نمی دونم کدوم طرفی دارم می رم.
‫یه رابطه ای می بینم. ‫واقعا.
‫خب، بین رمان شما و رمان «شناگر» از چیور،
‫فکر می کنم یه نتیجه ای که می شه گرفت اینه که مردها
‫به طرز غریزی از دست زن هاشون فراری هستن.
‫بله.
‫بله. بله.
‫آلیس.
‫تلفن با تو کار داره.
‫اما الآن پخش زنده ایم. بعدا بهشون زنگ می زنم.
‫اما تماس دوره از سان فرانسیسکو.
‫عذر می خوام
‫- اوه! خدای. ‫- اوه!
‫- هی! مواظب باش! ‫- ببخشید. ببخشید. ببخشید.
‫هی، مواظب باش!
‫کجا آتیش گرفته؟
‫- ببخشید. ‫- اوه، خدا!
‫اوه، آلیس، جولیا یادش رفت...
‫من... اوه!
‫من آلیس نیمن هستم ‫از برنامه «سرآشپز فرانسوی».
‫شوخی می کنی. ‫منظورم اینه که، چه بی نظیر!
‫چیکار کردی؟
‫صبر کن. ‫پس قسمت ها رو درست می کنیم،
‫و بابتش بهمون پول می دن؟
‫و کدوم هاتون به این فکر افتادید؟
‫برنامه ی «سرآشپز فرانسوی» رو ‫به شبکه کی.کیو.ای.دی فروختی
‫بدون اینکه به من... یا هیچ کسی بگی!
‫واقعا نباید این کار رو می کردی، آلیس.
‫واقعا. خیلی اشتباه کردی.
‫و... و حالا جدا از اون، چه طور تونستی انجامش بدی؟
‫چه طوری!؟
‫بهشون گفتی کی هستی؟
‫او... او... اون ها می دونن؟
‫اصلا می دونن اینجا دست کیه؟
‫می دونن که اینجا سلسله مراتبی داریم؟
‫یه کمک تهیه کننده هیچ وقت نباید،
‫هیچ وقت هیچ وقت نباید
‫این طوری به همه از پشت خنجر بزنه.
‫اصلا نمی تونم درکش کنم.
‫و عصبانیم!
‫واقعا، هستم. اما همچنین...
‫آخه، باید برام توضیح بدی،
‫مردونه.
‫فروختن «سرآشپز فرانسوی» ‫به شبکه های دیگه...
‫به فرصت هاش فکر کن.
‫این می تونه کلا موضوع رو برامون تغییر بده.
‫آلیس.
‫مم-همم؟
‫فکر می کنی بازم این اتفاق بتونه بیافته؟
‫شبکه دبلیو.جی.بی.اچ تو سن فرانسیسکو!
‫هوورا!
‫امروز یه نفر زنگ زد خونه
‫گفت از عکس هام خوششون میاد.
‫- چه خوب. ‫- مم.
‫می خوان یکی بخرن؟
‫نه. می خوان از مراسم ‫تکلیف پسرشون عکاسی کنم.
‫اوه!
‫این آخر هفته یه چیزی رو فهمیدم.
‫یه چیز ارزشمند.
‫چی؟
‫من یه آدمیم که دنبال سرگرمیه.
‫اوه، پاول!
‫یه هنرمند با استعداد.
‫و تا وقتی که ازش لذت ببرم ‫به این کار ادامه می دم، اما...
‫هنرمند واقعی توی این خانواده من نیستم.
‫و محض اطلاع، بی نهایت تحسین می کنم
‫ستاره شدنت رو.
‫من می ترسم، پاول.
‫واقعا بحث حسودی نیستش...
‫آلبرت و همنوع هاش.
‫اون...
‫احترام و عشق ورزی هم می تونن سخت باشن.
نگاه کن چی دارم می گم
‫«احترام و عشق ورزی».
‫فکر می کنم مناسبه.
‫خیلی چیز عجیبیه،
‫مردم یه جورایی فکر می کنن به اون ها تعلق دارم.
‫کیک هام رو می پزن ‫و برام ازشون یادداشت می فرستن.
‫و واقعا چیز دوست داشتنی ایه ‫تا وقتی که واقعا بهش می شینم فکر می کنم،
‫اون وقت بعدش کمتر دوست داشتنی به نظر میاد.
‫صدام رو از توی تلویزیون می شنون،
‫و یه دفعه می بینی یه شب کامل رو
‫در مورد اینکه چه ارزشی براشون دارم، صحبت می کنیم.
‫داری به آمریکایی ها چگونگی ‫چشیدن طعم زندگی رو یاد می دی،
‫و اون ها هم دارن گوش می دن.
‫این خودش خیلی چیز بزرگیه.
‫خب، ممکنه زیادی بزرگ باشه.
‫برای من، حداقل.
‫و من از اجرا کردن برنامه ی کوچیکم ‫لذت می برم، اما باقیش...
‫اوه، دیگه برنامه ی کوچیک تو نیستش، عزیز من.
‫حالا دیگه شده برنامه ی کوچیک بوستون.
‫و ما هم همین رو می خواستیم، مگه نه؟
‫خیلی قشنگه، پاول.