،وقتی دارید کارامل درست می کنید
مایتابه رو تکون بدید، وگرنه می سوزه
و مجبور می شید از اول شروع کنید
و، خدای بزرگ! وقتمون تموم شده
...ام، متأسفانه
...وقتمون برای امروز تموم شده
اما، باور کنید،، بسیار بی نظیر
و فرانسوی هستش
نوش جان
و کات
و کات- اوه، مرسی-
خب، خیلی وقته این اتفاق برام نیفتاده بود
چی شد؟- یهویی حواسم پرت شد-
ذهنم همش درگیر سخن رانی برای گالا بود
می شه دوباره انجامش بدیم؟- نه نمی شه-
مخصوصا وقتی مسافرت قراره بقیه ی هفته رو اشغال کنه
!آه، لعنت بهش
از میون تمام غذاها
اردک نارنجی، غذای مورد علاقه ی ماوله
عیبی نداره چیزیم نمی شه
آره، اما در آخر خیلی مجلل به نظر میاد، و... اوه، خب
زندگی همینه عزیزم
اوه، نه، عزیزم.سزاوار تشویق شدن نیستم
اردکه رو خراب کردم
اوه، معذرت می خوام، قربان
این ها چه طورن؟
!می دونی، مسخره ست واقعا اصلا نمی دونم چرا برام مهمه
تو با همین چیزی که تنته می ری؟
مشکی می پوشی، به نظرم
یه چند تا گزینه دارم که بهشون فکر می کنم
!هنوز یه خرده گیجم که چرا به منم گفتی بیام
اوه، چرا بین مدیرهای دابلیو جی.بی.اچ نباشی؟
تو هم قسمتی از برنامه ای
شهر نیویورک
واقعا دلم براش تنگ شده
آره، رفتن. بهش خوش می گذره
اما، بین خودمون باشه، جای خوبی برای وقتی که بچه ای نیست
خب، اونقدرها هم بد نیستن
!اوه
می دونی، یه کم کله شقی کردم
به حرفت گوش کردم
!اوه، این کار رو نکردی- چرا کردم-
،چند سالی هست باهاش حرف نزدم
اما مکالمه ی خوبی داشتیم
اسمش چی بود؟
الیوت آستور
اوه، آیویس، اینکه خیلی فوق العاده ست
اوه، ببخشید، این ها چه طور؟
نظرم منفیه
خب، من یه فکری دارم
،لطفا هرچی سایز 12 دارید رو برام بیارید
و از اونجا به بعد ادامه می دیم
می خوام هم زمان شیک و حرفه ای به نظر بیام
با کلاس. این با کلاسه، آره؟-
آگر منظورت بدون هیچ جذابیتی بودنه آره
،اگر که تصمیمش با تو بود گوشت می بستی بهم و
می فرستادیم تو دهن شیر
عزیزم، آدم فقط یه بار جوونی می کنه
نگرانم که از این فرصتت استفاده نمی کنی
جدا از اون، پاهات هم به من رفتن
باید ازشون استفاده کنی
می دونی، بیشتر مادرها
خوشحال می شن دختری مثل من داشته باشن
بیشتر مادرها دیگه تو این سن نوه دار می شن
اوه، خدای من، دوباره این بحث رو شروع نکن
خواهش می کنم، آلیس
نمی شه همین یه بار رو بگی باشه؟
یه وکیل از یه خانواده ی خوبه
،و اگه یه کمی هم شبیه پدرش باشه
یه قهوه ی کوچیک تو رو به کشتن نمی ده
مسئله ی بزرگیه. والدورف آستوریا؟
ای کاش منم می تونستم برم
من به خاطر والدورف هیجان زده نیستم، مری
پیراهنه برای چیه، راس؟
،خیلی خب، استاد دانشگاهم رو یادته
اسمش ریچارد لیکاک بود؟
خب، منو داره با یکی از دانشجوهای قدیمیش آشنا می کنه
تو جنوب کشور مستند درست می کنه
می دونم
می دونم. می دونم می دونم، می دونم
یه بچه داریم و بچه هم خرج داره
مثل غذا و لباس، اما باید تلاش کنم، مری
باید یه کاری بکنم که دوستش دارم
نه فقط چیزی که توش خوبم
...شاید ترس از مرگ یا همچین چیزی باشه، اما
...می خوام بقیه منو به یاد بیارن
به خوبی؟ یا فقط ازت یاد کنن؟
«،اما امیدوارم که یه روز
،سوای از واجب بودنش
آشپزی، مثل معماری، از دید آمریکایی ها
،فقط به عنوان یک کار ضروری دیده نشه بلکه به عنوان یک هنر باشه»
به نظرت زیادی بود؟- به هیچ عنوان-
اما به نظرم تناقض داشتنش خیلی خوب نیست
تناقض؟
اینکه غذا چیز زودگذریه
ورسای بادوامه
اما موس این طور نیست
پاول. عافیت باشه
توی والدورف قراره بعد شام چند کلام صحبت کنم
سخنرانی تو سالن هاروارد که نیست.
باشه. فقط «آشپزی» رو تغییر بده به «خوراک شناسی»
و بنظرم درست میشه.
پیشنهاد خوبیه.
معمولا قبل رفتن به نیویورک بدن آلرژی می گیره.
بنظرت اینم بخاطر همونه؟
اه، حدس منم همینه.
ممکنه «خاطره ی آلرژی زا» هم بهش گفت.
بدنم فکر می کنه از این مسافرت متنفرم.
ولی بدنم اشتباه می کنه، برای اولین بار.
یالا، من می رسونمت.
اوه، خیلی عالیه.
عافیت باشه. عافیت باشه.
دارم میمیرم. اینطور بنظر میاد.
اوه، مردی؟
خیلی ممنونم.
ممنونم. اگر که دنبالم بیاین.
از اینجا به بعد دیگه نمی خواد. ممنونم.
اوه، عزیزم.
نمی تونم اینطوری تنهات بذارم.
اوه، باید اینکارو بکنی. زیادی
مهـ... مه....
ولی، پاول، یه نهار ساده ست.
بلانش کناپف توی لوتس «فقط نهار» نیست.
میشه یه حوله ی خیس بهم بدی؟
- من میارمش. - ممنونم.
و همچنین دفترچه خاطراتم.
اوه، از طرف من گوشت اردک زیاد بخور.
سعی کن دقیقا اون حس و حالش رو یادت باشه
تا بتونی بخوبی گزارشش کنی.
اوه، البته، عزیزم.
اگه اتفاقی برای من افتاد...
وقتی سر نهار بودی، فقط یادت باشه،
یه عالمه دوست دارم و هیچ کینه ای هم به دل ندارم.
اوه، خب دیگه. من نمی رم.
می بینی چیکار کردی، پاول؟
من...
من می مونم.
بیخیال، تو خودت شام دعوتی.
اینطوری بهتره. جدا میگم.
حالا می بینم فردا میشه یا نه.
اوه، نه، نمی تونیم اینکارو بکنیم. بهش بگو، پاول.
برو، برو، برو، برو.
من حالم خوبه.
این خیلی براتون مهمه.
اگه بخوام روراست باشم، بنظرم اصلا
خیلی روز شلوغی بودش.
تو یه فرشته ای.
بذار ببینیم تو این خراب شده سوپ مرغی دارن یا نه.
اوه، خدای من. گوشت اردک با
سس شکلات تلخ با مربای پرتقال تلخ.
فقط منم یا اینکه هوا خیلی گرمه؟
من هفته پیش خوردمش. اگه چیزیه که دوست داری خیلی بدک نیست.
واقعا به اون بدیه که بنظر میاد؟
یه خرده غلیظه.
منو یاد دسری که مامانم برای مراسم سدر درست میکرد انداخت.
خیلی خوشحالم که اینجام.
ای کاش پاول هم می تونست بیاد، ولی...
ممنونم از تو، بلانش، برای دعوت دوست داشتنی ات.
فضاش که خیلی فوق العاده ست.
البته فقط راجع بهش خونده ام، ولی قبل از اینکه حتی غذایی امتحان کنم،
از همه ی توقعات بیشتره.
با این نور کم کی می تونه ببینه؟
و این منو... همسر آندره، سیمون، دست نوشته ی اونه،
- ولی دستخط ـش... - من می تونم کمک کنم.
کجا رو داری نگاه میگی؟
چرند نگو، من بچه نیستم.
امروز شب خیلی خاصی برای جولیاست، بلانش.
بزرگ ترین ستاره های شبکه های تلویزیونی
از دور و اطراف کشور دارن میان،
و اون هم مهمان افتخاریه.
بله، بله. می دونم.
می دونم داستان از چه قراره.
می دونی چی خیلی شگفت انگیزه؟
برنامه ی «سرآشپز فرانسوی» یه عالمه مخاطب کاملا جدید رو
برای کتاب «ماهر شدن» آورده.
فروشهامون سه برابر شدن
از وقتی که برنامه شروع شده.
حتما می بینمش.
اوه، تاحالا ندیدیش؟
واقعیت اینه که، اصلا هیچ برنامه ی تلویزیونی ای تماشا نمی کنم.
خب، کاملا درک می کنم.
پاول و من همین سال گذشته اولین تلویزیون مون رو خریدیم،
و فقط بخاطر اینکه من برنامه ی خودمو گرفتم.
تلویزیون یکمی زودگذر و وقت گیره
که باعث میشه من پرخاشگر بشم.
با کمال احترام من مخالفم، بلانش.
نمیشه انکارش کرد. آینده تو تلویزیونه.
تلویزیون آینده نیست.
گذراست. امواج رادیویی هیچ وزنی ندارن.
تو دست نمیشه گرفتشون. حالا، اگه یه کتاب تو دستت باشه...
کتاب ها تو ذهن خواننده هایی که می خوننشون
انباشته می شن.
خدای من، چه باحال.
خب، کتابا مثل میراثی می مونن... می راثی که بهش افتخار کنی.
منظورمو اشتباه متوجه نشین... من خوشحالم برنامه ات داره باعث میشه محبوبیت پیدا کنی،
ولی ما اون کتاب بعدی رو لازم داریم.
اون مهم تره.
اون چیزیه که اهمیت داره.
یه دقیقه دیگه.
نمیشه یه خرده دیگه بذاریم اون تو بمونه؟
خوبه که باعث شده دست از غرغر کردن برداره.
- نمی تونم نفس بکشم. - داری زیر لبی حرف می زنی.
نمی فهمم چی میگی.
وقتی دماسنج تو دهنم باشه...
ترجیح میدی جای دیگه ای بکنتش؟
نگران نباش، دکتر. قبلش چوبه رو از اونجا در میارم.
خب، مرد جوان، آماده ام که تشخیص ام رو بگم.
چیه، دکتر؟ زود باش بهم بگو.
من می تونم تحمل اش کنم.
تو تموم سال های پزشکی ام،
هیچی به این حالت ندیدم.
می دونستم. می دونستم که بده.
دیدی؟
یه آنفولانزای ملایم داری.
آنفولانزای ملایم، میگی؟
آره، یکی دو روز دیگه حالش خوب میشه.
کلی استراحت کن.
و، آه، سوپ مرغ بخوری بازم کمک می کنه.
همین، دکتر؟
چیز دیگه ای نیست، عزیزم.
حالا، همسر خوبی باش و دائما مایع جات بهش بده بخوره.
خیلی زود حالش خوب میشه.
همسر؟ نه، نه. نه، نه، نه، نه.
من و اون؟ نه، ازدواج نکردیم.
به هیچ عنوان ازدواج نکردیم.
اوه.
دفعه ی بعدی، شاید بهتره انگشترت رو در بیاری،
مرتیکه ی کثافت.
نه، نه، نه. نه، صبرکن. نه.
نه، سوتفاهم پیش اومده.
نمی دونم از کجا می تونی یه جلد پیدا کنی.
شاید توی کتابخونه ی عمومی باشه.
«گزارشگری یک پارچه یک»
خیلی خب، یادم می مونه.
متأسفم قبل از دیدنمون ندیدمش.
خیلی یهویی اتفاق افتاد.
نیازی به معذرت خواهی نیست.
هیچوقت اون فیلمو نمی تونستم
بدون تشویق ریکی انجام بدم.
- خیلی ازت تعریف کردش. - آه، آره، خب...
ولی باید بهت هشدار بدم... مستند های مستقل؟
فراهم کردن بودجه براشون تقریبا غیر ممکنه.
خودم نزدیکه بود تسلیم بشم.
اوه، اینکارو نکن. به همسرم اینو نگو.
بفرما.
ممنونم.
خب، موضوعت چیه؟
نمی دونم. هنوز نه.
فقط می دونم یه سری داستانا باید گفته بشن...
توی جکسون، برمینگهام.
اگه با دوربینم برم اون پایین...
اهل بوستونی؟
بچه ی اونجام. پس چرا می خوای بری آلاباما؟
جنگ اصلی تو حیاط پشتی اته، راس.
چیزی راجع به کمپین آزادی می دونی؟
- البته. - خیلی خب، پس.
ممکنه تو ماساچوست قانونی نباشه
که بچه های سیاه پوست رو از سفید پوست جدا کنه،
ولی تو بوستون مثل برمینگهام از هم جدا شدن.
فقط برو بیرون و دوربینت رو روشن کن.
داستان شمال عمیق رو به نمایش در بیار.
- خجالت کشیدم. - نه.
نه، همینطوره.
ممنونم. پیشنهاد خوبی بود.
خیلی تابلو بود، پیشنهاد خوبی بود.
و باید تا نیویورک میومدم برای شنیدنش.
جای این کارا هم توی تلویزیون عمومیه.
دارم با دابلیوان ای تی حرف می زنم.
تو هم دابلیوجی بی اچ رو سمت خودت داری، در کنار همدیگه کار می کنیم.
- آماده ی سفارش هستین؟ - دوتا اسپرسو.
اوه، آه... باور کن.
خیلی خب.
الان براشون چی داری تهیه کنندگی می کنی؟
الان؟ ام، اه، چیز زیادی نیست.
همون برنامه ی «سرآشپز فرانسوی».
اوه، خدای من.
شوخی می کنی.
- میشناسیش؟ - می شناسمش؟
تاحالا تک تک دستورالعمل هاشو درست کردم.
با جولیا چاید همکاری؟
- آره. - متأسفم. یه خرده ذوق زده شدم.
واقعا به همون فوق العاده گیه که بنظر میاد؟
آره، گمونم همینطوره. البته.
میشه دوباره دمای اتاقو ببری بالا؟
دارم می پزم، پاول.
خب، پس میشه بری ببینی
یه پتوی اضافه توی کمد هست یا نه؟
دارم یخ می زنم. دندونام دارن بهم می خورن.
ممکنه به زبونم آسیب بزنم.
چه زن خوبی.
باورت میشه یارو همچین حرفی زد؟
چرا؟ می تونم ببینم چرا این فکرو با خودش کرده.
واقعا؟
خب پس شاید بهتره بهش بگی برگرده،
و چشمات رو هم یه دور چک کنه.
خدای من، ایویس. من حس می کنم تو زیادی اعتراض می کنی.
یعنی آخه؟
خودت دقیقا می دونی یعنی چی.
البته که معناش رو می دونم. احمق که نیستم.
فقط هیچ ایده ای ندارم چرا داری به زبون میاریش.
تو اینجایی، اینطور نیست؟
یه نفر باید پیشت میموند.
بجای اینکه با آقا پولداره شام بری بیرون؟
آستور. آقای آستور پولدار.
تو دوسم داری.
قبول کن. دوسم داری.
یه نفرو داری که منتظرته،
ولی ترجیح میدی که از من مراقبت کنی.
یکم آب می خوای؟
عالیه. خودت پاشو بردار.
تو دوسم داری.
خیلی زود غذا می خوری.
- واقعا؟ - آره.
اوه، آره. آره، گمونم همینطوره.
ما... مادرم همیشه دعوام می کرد،
«آلیس، قبل از اینکه ما صبحونه بخوریم
تو شامت رو تموم کردی.»
خب، آدم کار و مشغله داره.
تفسیر خیلی سخاوتمندانه ایه.
نه، به معنای واقعی گفتم. امروز کلی کار و بار داری.
اوه، آره. آره. خب...
می دونی، مامان هامون
قشنگ داشتن مذاکره می کردن.
نهار باشه، نه شام.
- حداکثر ۶۰ دقیقه. - شرایط سختیه.
آره، ولی ما پیشنهاد ۹۰ دقیقه دادیم، و معامله رو بستیم.
می خواستم ببینمت.
می دونی، مامانم، همونقدری که دلش می خواد کلیسا برم
دوست داره برام نامزد پیدا کنه.
این دفعه ی اولیه که گفتم باشه.
خب، تو از من خیلی قوی تری.
اوه، پس قبل من خیلی های دیگه رو دیدی؟
خب، اگه باعث میشه حس بهتری داشته باشی،
به مامانم گفتم، «این دیگه آخریشه، باشه؟
بعد این، دیگه کارم تمومه.»
اولی من. آخری تو. زمان بندیمون بی نقصه.
ام، خب... اه، تونستی وکیل بشی.
آره. اوه، بهت گفته بودش؟
یه شغل رو هم قبول کردم.
اوه، تبریک می گم.
قراره مدافع عمومی باشم.
قرار بود این شغل رو توی یه شرکت بزرگ بگیرم.
- مادرپدرم بفهمن منو می کشن. - چطور؟
چونکه این همه وقت و پول دادم تا وکیل بشم
تا یه شغلی بدست بیارم که هیچ درآمدی نداره.
ولی شغلیه که خیلی دلم می خواد انجامش بدم، پس...
خب، بنظر من که خیلی باحاله.
راجع به مدافع عمومی بودن بهم بگو.
اوه، اول تو باید راجع به تلویزیون برام تعریف کنی.
کار کردن توی تلویزیون، خیلی باحاله.
- اوه، تماشا می کنه؟ آره، «دیک وان دایک»،
«پری میسون»، «منطقه ی نیمه روشن».
آره، من روی هیچکدوم از اونا کار نمی کنم.
هنوز نه.
اوه، خدای من.
اوه!
متأسفم.
عجب تجربه ای بود.
امیدوارم مزاحم نشده باشم.
اوه، آندره، چقدر خوب.
- سلام. - بله.
کاملا برعکس.
فکر می کنم این بهترین غذایی بوده که
این طرف آب خوردم.
به خوبی غذاهایی که توی پاریس خوردمه.
آفرین، سرآشپز.
من جولیا چایلد هستم.
البته من شمارو می شناسم.
اوه، واقعا؟
شما سرآشپز فرانسوی هستین.
اوه، خب...
نه، شما سرآشپز فرانسوی هستین.
دقیقا.
رنگارنگ به همون اندازه دلپسند هستین
که تو سیاه و سفیدین.
اوه، خب، اینجا بودن انگار توی شهر آز هستی،
و همچنین در هیجان بودن.
نمی تونم بگم چند نفر اومدن اینجا
و غذاهایی که توی برنامه نشون دادین رو خواستن.
حتی داریم خوراک گوشت رو هم درست می کنیم.
اوه، چقدر فوق العاده.
ولی، اه، میشه یه تقاضای کوچیک ازتون بکنم، دوست من؟
اوه، بله، البته. هرچی.
بیا آشپزی های واقعی رو بسپاریم به آقایون،
وگرنه شغلم رو از دست می دم، هان؟
غذاهای فرانسوی برای خانم ها نیست.
نه حتی یه خانم فرانسوی.
به امید دیدار، جولیا.
واقعا مایع افتخار بود.
من میرم صورت حسابو بگیرم.
یه نهار مگه چقدر می تونه طول بکشه؟
اگه بخوای می تونی بری.
به جولیا گفتم که می مونم. من یه بچه نیستم.
فکر نکنم همه با اون حرفت موافق باشن.
تو چرا اینجایی، ایویس؟ جدی میگم.
مشخصه که ازم من خوشت نمیاد...
- کاملا. - آره، من همین الان این رو مشخص کردم.
و منم دارم باهات موافقت می کنم.
خوبه که می تونیم رو یه چیزی توافق کنیم.
واقعیت رو بخوای، پاول...
هرچقدر هم از رفتار بچه گانه ات لذت برده باشم،
بخاطر تو اینجا نیستم.
بخاطر خودم اینجام.
چونکه، آه...
چونکه من یه مرغم [ترسو].
و منظورم اون مرغ خوشمزه ها نیست.
زمانبندی سرماخوردگیت برای من عالی بود.
خب، خب، خب.
رازت پیش من امنه.
بذار حوله ات رو عوض کنم.
ممنونم.
وقتی برنارد مرد، همه چیز تغییر کرد.
عقب نشینی کردم سمت خودم، از همه فاصله گرفتم،
حتی از بچه هام.
واقعا فکر نمی کردم بخوام یه همراه دیگه پیدا کنم.
چونکه ما دقیقا همین بودیم...
من و برنارد.
و بعدش من یکی رو پیدا کردم.
با همسرت.
هی.
باورت نمی شه...
ولی این دقیقا اتفاقیه که برای من افتاد....
وقتی ادیث مرد، من گم شده بودم،
هیچ ریشه ای نداشتم.
و بعدش جولیا وارد زندگیم شد.
خب...
حقیقت اینه که، پاول،
اگه مرده باشی اوضاع خیلی راحت تره.
آره، این حسو داشتم.
- خب، من خانواده ی خیلی بزرگی دارم. - خیلی خب.
دوتا خواهر. سه تا برادر.
خیلی خب، پس شیش تا بچه می خوای؟
چند... خودت چندتا می خوای؟
شیش تا نه.
نه، الان که هیچی. تا حالا یه مدتی.
هنوز یه سری چیزا هست که می خوام انجام بدم.
خیلی خب. خیلی خب.
اوه، چیه؟
خب، مادرم قبول نمی کنه.
زنی که بخواد کار کنه
بجای اینکه یکی دو جین نوه براشون بیاره؟
- آره، ازم متنفر میشه. - اوه، آره، متنفر میشه.
- مال من که بیشتر ازت متنفر میشه. - من؟ چرا؟
خب، کلیسا نمیری. حتی توی روز عید پاک.
هیچ درآمدی نداری.
آره.
ظاهرا، حاضری با هرکسی بیرون غذا بخوری.
هیچ قوه تشخیصی نداری برای خودت.
اوه، آه...
بفرما.
امشب دوباره بیا دیدنم.
امشب مراسم گالا ـه.
خب پس بعدش بیا.
خیلی بعدش. فردا.
فردا باید سوار قطار بشم.
خیلی خب.
خب...
این شماره تماس منه.
کل شبو قراره خونه باشم.
آخه هدفش چیه، آیزاک؟
شغل هامون تو دوتا شهر مختلفن.
- با عقل جور در نمیاد. - آره، با عقل جور در نمیاد.
ولی بازم، این شماره تلفنمه.
خیلی نزدیک تلفن می شینم.
بگی آره. بگی نه. برام مهم نیست.
ولی جفتتون باید برین. تعطیلیم.
خیلی خب، خیلی خب.
حالت خوبه؟
اوه، حالم خوبه.
اینکه کم دارم حرف می زنم رو
بذار به حساب اینکه دارم اوضاع رو هضم می کنم، همین.
برای اولین بار چشام از شکمم گشادتر شده بود.
سس شکلاتی.
درسته.
باهاش حرف می زنم.
بلانش و رفتاراش دیگه.
گرچه امروز خیلی خوش اخلاق نبود.
نه، می تونم انتقاد پذیر باشم،
علی الخصوص از بلانش.
ولی هیچی نمی تونه
ذوقم رو برای روز آتی بگیره.
یه مراسم گالا پیش رو داریم، جودیث.
آره، همینطوره!
و اون صحبتی که با آندره داشتیم یه فکری تو ذهنم انداخته.
خواهش می کنم. می خوام غذاهای اون مرد رو بخورم،
نه که فلسفه هاش رو بشنوم.
اوه، نه، نه.
نظرش رو گفت.
می خوام سعی کنم یکمی سخنرانی ام رو تغییر بدم.
و بهترش کنم، فکر کنم.
اوه، خدا، بیدارش نکن.
تمام این مدت اینجا بودی؟
یه فرشته ای واقعا، واقعا هستی.
خوش گذروندیم.
تاحالا پول پرستار بچه نداده بودم.
این یکی رو مهمون باش.
فقط یادت باشه یه ساعت دیگه پشتش رو بمالی.
امروز زود برگشتم خونه.
باید برای گالا دابلیوان ای تی لباسمو عوض کنم.
امروز خیلی بهش سخت گرفتی.
چی؟
منصفانه نبود.
مخالفم. اون زن همه اش ذوق و شوقیه.
با احساس شرم رفتم امروز یه نگاه به برنامه اش انداختم.
مثل «لوسی بال» ادا اطوار در میاره.
مراقب باش، بلانش.
وگرنه بهت میگیم نق نقو.
من با پیشرفت مشکلی ندارم.
هر هفته یه فصل، خواهشا.
شاید دارم عصبانیت ام رو روی آدم اشتباهی خالی می کنم.
یعنی چی؟
تو زمان زیادی صرف کتاب های آشپزی می کنی.
بلانش، تو خودت موقع نهار
بحث شون رو وسط کشیدی.
آره، بخاطر اون.
اینکارو می تونه بکنه... نهایت کاریه که می تونه بکنه.
می تونه کتاب آشپزی بنویسه.
تو ولی داستانت فرق می کنه.
یه کتابه دیگه.
یه کتاب توی لیست منه.
مسئله این نیست.
من دور اطراف سر و گوش آب دادم جودیث.
کلا همه زیر دستمن.
می تونم ببینم چه اتفاقی داره می افته،
اینکه دلت کجاست.
خب که چی؟
که چی اگه ازش لذت می برم،
اگه از وقت گذرونی با جولیا چاید لذت می برم؟
چونکه میراث تو آن فرانک ـه،
جین پاول سارته، و کامو.
تازه جایزه ملی کتابنویسی رو بردی.
باشه؟
تو ویرایشگر زن برجسته ی این کشوری.
خودم اینطوری بار آوردمت.
هیچکس دیگه ای مثل تو نیست، بجز من.
این باعث میشه برای زنای دیگه یه الگو باشی.
و تو نمی تونی این قامتت رو،
این فرصتی که توی این کار به عنوان یه زن داری رو بگیری
و بخاطر ویرایش کردن کتاب های آشپزی خرابش کنی.
بذار یه نفر دیگه اینکارو بکنه. هرکس دیگه ای.
تو نمی تونی.
نمی تونی.
باید توی مراسم گالا شرکت کنم.
فردا می بینمت، بلانش.
شب خوش.
جولیا.
عجب لباس قشنگیه.
اوه، ممنونم، راس.
تو هم خودت خیلی خوش تیپ شدی.
نه، من یه تاکسیدو ندارم.
خب، بهرحال بازم خیلی خوش تیپ شدی.
- چقدر شلوغه اینجا. - و همه هم بخاطر تو اومدن.
خب، فقط بخاطر من نیست که.
می خوای برای شروع یه نوشیدنی بریزیم
و بعدش بریم داخل؟ - پاول کجاست؟
اوه، اون مریض شده، متأسفانه.
اوه
امشب می تونی همیار من باشی؟
کاملا.
- زنگ زده بودی؟ - به کمکت نیاز دارم.
مراسم گالا دیر میشه.
منم همینطور.
تو که لباس نپوشیدی... و مثل سگ سرما خوردی.
عمرا بذارم این لحظه اش رو از دست بدم.
ولی این دکمه های سر آستین انگار توی جهنم آشنا شدن
که تازه الان باهاشون آشنا شدم.
باهات معامله می کنم.
می تونی کمکم کنی.
ظاهرا، یه چیزی پوشیدم که همه
نمیتونن تنهایی تن شون کنن.
خوبه. درو ببند.
خانم ها و آقایون، رئیس تشریفات امشبمون...
رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا.
یه نفر هست به اسم وان میدر
که داره ادای منو در میاره،
و بهترین نقل قول هامو می دزده.
«نپرسید برای کشورتون چه کاری می تونین بکنین».
اونو من گفتم.
ظاهرا، آقای میدر امشب حضور نداشتن.
دیر کردم؟ می ترسیدم دیر کرده باشم.
اوه، به هیچ عنوان. و چقدر فوق العاده شدی.
خیلی خوشحالم که اینجام.
بفرمایید سر جاتون بشینید خانم.
به من توجه نکنید. هر صندلی ای خواستین بشینین.
اشکالی نداره اگه مجبورین بچرخین.
بهرحال که چیزی برای دیدن این بالا نیست.
جکی امشب قرار نیست بیاد.
سلام همگی، جولیا.
اوه، جودیث.
اون خیلی کارش خوبه. قبلا کاراش رو دیدم.
خب، نگاه کن چقدر داره خوش می گذره.
بنظرم بهتره شروع کنیم.
به افتخار خودمون، به افتخار دابلیوجی بی اچ،
و به افتخار «سرآشپز فرانسوی».
به افتخار. ممنونم، هانتر.
که جکی به من گفته یعنی شبکه هایی که
همه بابتش پول میدن ولی هیچکسی تماشا نمی کنتشون.
اوه، شما دوتا دارین چیکار می کنین؟
اوه، پاول، این چه کاریه آخه.
باید توی تخت استراحت کنی.
و ایویس.
ایویس. اوه، چقدر زیبا شدی.
لحظه ای بود که باید درجا تصمیم می گرفتیم،
و از همین الان به شک افتادم.
اصلا فکرش رو از سرت بیرون کن.
میهمان ها، شهردار وگنر و همسرش....
و نماینده کنگره هیو کری.
و حالا می خوام یه مهمون خیلی خاص دیگه رو معرفی کنم.
ایشون نویسنده ی کتاب «ماهر شدن در هنر آشپزی فرانسوی» هستن
و میزبان برنامه ی «سرآشپز فرانسوی» در شبکه ی دابلیوجی بی اچ،
که حالا در سراسر کشور پخش میشه...
خانم جولیا چایلد.
درست به موقع بود.
دوست دارم.
منم دوست دارم.
ممنونم، جناب رئیس جمهور.
قرار نیست «تولد مبارک» رو بخونم، اگه ایرادی نداشته باشه.
اوه، خدای من.
اگر که اجازه بدین،
می خوام اعضای تیم «سرآشپز فرانسوی» رو بهتون معرفی بکنم.
اون پشت نشستن، سر میز شیش.
جودیث جونز، ویرایشگر فوق العاده مون،
که بنا به دلایلی از میون بزرگ های ادبی
تونسته برای من وقت پیدا کنه.
و هانتر فاکس، مدیرعامل مون،
که معتقد بود یه زن خانه دار می تونه برنامه ی تلویزیونی درست کنه.
و راس موراش، تهیه کننده و کارگردان بی پروا ـمون،
که پشت درست کردن اون برنامه ی تلویزیونی ـه.
و آلیس نیمن، شجاع، کاردان و باهوش،
تهیه کننده تازه وارد و پیشگام یک روزه تلویزیونی.
و اونجا هم دوست خیلی عزیزم هست،
ایویس دووتو...
و پاول چایلد، همسرم... شریکم،...
که جاش در صمیم قلبم هست، اولین و آخرین.
بیشتر از چیزی که فکر کنین خوشحالم کرده
اینکه برنامه مون مخاطب های زیادی پیدا کرده.
ولی گمونم جوابی که هنوز از مردم می شنوم اینه که،
«ببخشید، چی؟»
«یعنی چی که یه برنامه ست راجع به آشپزی؟
تو آشپزی می کنی و ما تماشا،
و بعدش باید بشینیم ببینیم چیزی که پختی رو می خوری؟
چیزی رو جا انداختم؟»
و من اینطوری جواب میدم که...
چیزی که درواقع داریم درست می کنیم یه برنامه ی سفری هستش؛
که تلویزیون مثل پنجره اش می مونه،
و بهترینش به شگفت انگیز ترین جا باز میشه؛
اون غذا خودش مثل پاسپورت می مونه؛
اینکه اون فرهنگ، اون تاریخ داخل طعم های غذا
و عطرهایی که برای هر غذا فرق داره قرار گرفتن.
من برای سرآشپزها غذا درست نمی کنم.
برای آشپز های دیگه آشپزی می کنم.
برای مردم عادی... اکثرا خانم، زن های خانه دار...
و بهشون می گم، افق های نامحدود پیش رو دارین،
فرای دیوارهای خانه، کوچه، و شهرتون.
می تونید از کل این دنیا استفاده کنین...
به معنای واقعی.
و اگه وقتی که برای یه غذای عالی لازم هست رو بذارین،
بعدش یه حس خیلی خوبی بهتون میده،
اینکه ماهر شدین، فکر می کنم.
و چونکه من یه سرآشپز نیستم...
همیشه بطور عالی آشپزی نمی کنم...
چونکه شکست می خورم، باعث میشه اونا هم باور کنن.
و اینطوری باهم این سفر رو طی می کنیم.
و اون رو مدیون همه ی شما
و پشتیبانی تون از تلویزیون عمومی هستم.
پس بدین ترتیب ازتون تشکر می کنم و می گم نوش جان تون.
خب، من باید اونو به همسرم معرفی کنم.
من و جکی خسته شدیم از بس که هر یکشنبه
تو خونه ی لیندون مرغ خوردیم.
خب، رفقا، از غذاهاتون لذت ببرین.
تو شگفت انگیزی. و ازت ممنونم.
خب، تمام حرفام واقعیت بودن.
و حالا دیگه می تونی راحت باشی.
این سخنرانی بخاطر مداخله ی آندره بهتر شد.
و راس.
ممنونم ازت.
جولیا.
هیچ ایده ای نداری چقدر برام ارزشمنده
چیزی که گفتی کاری که کردی...
نه فقط راجع به من،
راجع به کاری که می کنی.
اوه، راجع به کاری که ما می کنیمه.
ممنونم، آلیس.
یه چیز دیگه؟
اوه، حس می کنم کل عمرم رو
منتظر این لحظه بودم،
برای همین می دونم یه خرده عجیب و غریبه،
ولی منو می بخشی اگر که امشب زودتر برگردم؟
موندن رو ازت منع می کنم.
ممنونم.
تو اینجا چیکار می کنی؟
خب، به کی می خوای زنگ بزنی؟
بزن بریم.
- تو هم میای سرویس بهداشتی؟ - مم، نه.
خیر
آه
می رم نوشیدنی بگیرم. تو هم می خوای؟
لطفا
اوه! اوه، متأسفم
،پاهام بی اندازه درازن
اما باعث می شه با میز بغلی آشنا بشم
بتی فریدان، از آشنایی تون خوشبختم
حتی اگه از روی شونه باشه
!اوه، بتی فریدان. خدای من
توی منطقه ی سرزنده ای میزم رو گذاشتن
تازه کتابتون رو خریدم
از قبل عذرخواهی می کنم، اما هنوز نخوندمش
برنامه های تلویزیون خیلی وقتگیر هستن
خیلی خوشحال می شم بدونم نظر شما چی بوده
اوه، خب، پس، با هم صحبت خواهیم کرد
ایرادی نداره. اینجا بیایید پیش من بشینید؟
وگرنه، شاید فردا صبح نتونم گردنم رو بچرخونم
!اوه
اوه! چه مرواریدهای دوست داشتنی ای
اوه، مال مادرم بودن
متشکرم
عصر بخیر
چی میل دارید؟
یه موهیتو لطفا
2تاش کنید لطفا
به دامش افتادیم
زن ها رو می گم
جذبه ی زنانه؟
توسط مفروضاتش- که چی هستن؟-
خب، اینکه زن ها برای کمالات باید
،تو... تو... تو... تو... کارهای خانه بکنن
ازدواج کنن، بچه دار بشن
برخلاف کاری که مردها می کنن
دقیقا
و اون یه حق انتخابه، یا/اگر؟
اوه، خب، دنیا رو نگاه کن
خب، من خودمم بچه ندارم
اما برای من، به نظرم مشکل اصلی اون نبوده
...خب، رک بخوایم بگیم، خانم چایلد
!اوه، جولیا
تو مثال خوبی نیستی
توی این بحثی که داری، منظورت؟
یا برای بقیه؟
بیا اینجا در موردش بحث نکنیم
اوه، اما داریم انجامش می دیم
و هر چیزی که نیازه گفته بشه، باید گفته بشه
من تو رو نمی شناسم- نه، نمی شناسی-
اما برنامه ات رو نگاه کردم
و به اوضاع کمکی نمی کنه
خب، این نظر توئه
آره
تو خیال می کنی داری درها رو به روی زن ها باز می کنی
افق هاشون رو گسترده می کنی
،ممکنه رؤیای فرانسه رو داشته باشن
اما جلوی یه اجاق گاز گیر کردن
،برنامه ی تو 30دقیقه ایه
اما اون یک توهمه، خانم چایلد
آماده کردن غذاها چندین روز طول می کشه و چندین ساعت هم تمیز کردنشون
یه کوفته ی ساده دیگه کافی نیست؟
حالا زن ها باید غذاهایی که در خور سرآشپزای خوب باشه درست کنن
و باز هم وقت برای بچه ها و لباس شستن داشته باشن؟
تو با لطفت سطح همسر خوب بودن رو
به سطح های حرفه ای بالا بردی
حالا، اینجا رو ببین... چه طور می تونن این زن ها
،که تو توی آشپزخونه بستیشون
،فرصت برای چیز دیگه ای پیدا کنن
چه برسه بخوان شغل بگیرن؟
!چقدر گستاخانه
تو هیچ درکی از اینکه چیکار داره می کنه نداری
ببخشید، شما کی باشید؟ من شوهرش هستم
!اوه، شوهرش
تو به اوضاع کمکی نمی کنی، پاول
اگر که منو ببخشید
...عزیزم، آه
واقعا اون کار نیاز بود؟
الان نه، اما در کل آره
شما به کلی هدف کارش رو نفهمیدید، خانم
می شه بهتون ملحق بشم؟
اوه، راحت باشید
از اون سمت راهرو دیدمتون
گفتم شاید از همنشین بدتون نیاد
متأسفم
برای چی؟
خیلی از سخنرانیتون لذت بردم
،یه برنامه ی سفری
خوشم اومد
خب، مطمئن نیستم بقیه هم باهاتون موافقن یا نه
آدم های اون تو نمی تونن من رو تحمل کنن
خب، من که از شما خوشم میاد
همین طور که هستید، ازتون خوشم میاد
متشکرم
سپاسگزارم از این حرفتون
من جولیا هستم
سلام جولیا. من فرد هستم
سلام، فرد
،می دونم بهتره که برگردم داخل
اما می شه یه کم دیگه
اینجا پیش من بشینی؟
من که اصلا بدم نمیاد