‫- محشر شده. ‫- آره.
‫تو امرالد قبلی، جشنواره شکوفه سیب،
‫اسب سواری، بازی و غذا داشتن!
‫من که اونجا حسابی از
‫شیرینی خوشم اومد.
‫خب، جالب به نظر میاد! چرا متوقف شد؟
‫خب، نمی دونم. وضعیت محصول خوب نبود.
‫گمونم مردم حوصله جشن گرفتن نداشتن.
‫اما حالا داریم برمی گردیم به روال سابق.
‫مادرم داره کلوچه های سیب خوشمزه ش رو درست می کنه
‫ممکنه خاله تسا هم بیاد.
‫- کی؟ ‫- خواهر مامانم.
‫خاله یعنی خواهر مامان.
‫وای! اوه، اوه!
‫«نبرد توماس اورایلی و پائولا پرایس ‫در یک مسابقه فشرده!»
‫برو بابا! عموی پدرت و مادر من با هم دوست بودن!
‫موندم کی برنده شده.
‫معلوم نیست!
‫خب، تو زورآزمایی جدید پرایس علیه اورایلی،
‫به نظرم می دونیم کی می بره.
‫- داری من رو به چالش می کشی؟ ‫- نه، اصلاً.
‫چون می دونی، تو که در برابر من فرصت برد نداری. ‫پس...
‫- عه؟ چالش آغاز شد! ‫- باشه.
‫تموم شد؟
‫- نه. ‫- خیر. اصلاً.
‫باشه. مرسی، لوسی.
‫آره. تاج گل شکوفه های سیب حل شدن.
‫خوبه!
‫خب، پریچ قراره ذرت سوخاری درست کنه.
‫هالونا مشغول مسابقه سیب برداریه،
‫و بروجن ها هم دارن بساط رو راه می اندازن.
‫همه چی حله!
‫پس امرالد قراره یه جشنواره حسابی بگیره.
‫- هورا! ‫- بابا! هی، بابا!
‫سلام، خانم پرایس.
‫بابا، ببین چی پیدا کردم!
‫جشنواره شکوفه، سال 1966!
‫تویی پائولا؟ با تام؟
‫این رو باش.
‫انگار خیلی با هم رقابت داشتین.
‫آره.
‫سم می خواد مسابقه و رقابت رو زنده کنه.
‫خب، هنوز مسابقه می دی پائولا یا بازنشسته شدی؟
‫با کلمات «برو کنار، بذار باد بیاد» آشنایی داری؟
‫خواهیم دید.
‫اما باید چند تا گاری سیب بگیریم.
‫اگه درست گفته باشم،
‫تام کل گاری هاش رو گذاشته مغازه آبلارد.
‫- آبلارد چیه؟ ‫- ندونی بهتره.
‫اما ما می دونیم!
‫خیلی خب، می برمتون.
‫اما اگه بتونیم گاری ها رو بیاریم، ‫دارم هشدار می دم...
‫سم خیلی کارش رو جدی می گیره، ‫پس حواستون رو جمع کنید.
‫خیلی خب! بریم!
‫- حالا؟ ‫- معلومه.
‫باشه!
‫بابا، می شه جای من بری؟
‫از الآن جا زدی؟
‫نه. این طور نیست. تو...
‫قراره به دوستت کمک کنی، نه؟
‫آره. فعلاً، خانم پرایس!
‫خداحافظ.
‫آرزو می کنم یه فرصت دیگه داشتم.
‫اون چه صدایی بود؟
‫اینجا رو: ‫یه پیروزی تمام عیار رو
‫مقابل اورایلی ها برنامه ریزی کردم.
‫تو فکر یه موتور با گاز فلت تویین ‫با اندازه 1170 سانتی متر مکعب
‫با 125 تا اسب بخار با 7750 گردش در دقیقه هستم.
‫این چیه؟
‫دقیقاً همون چیزیه که به نظر میاد.
‫گاری سیب با شارژ توربینی.
‫پرایس ها تو این مسابقه حرفی برای گفتن ندارن!
‫دست بردار! ‫محاله بذارن از این موتورها استفاده کنی.
‫آره، قوانین رو بررسی کردم. هیچ جا نگفته مجاز نیستن.
‫خوشبختانه، قوانین سال 1902 نوشته شدن.
‫خیلی خب، بریم سراغ کارمون.
‫«آرزو می کنم یه فرصت دیگه داشتم.»
‫آره. توی الهامم یه تاج با جواهر قرمز دیدم،
‫با یه دسته کلید گل دار، یه چند تا سنگ صیقل داده شده
‫توی داشبورد...
‫و بالآخره، یه ماشین داغون شده ‫که کنارش اعداد نوشته شده بودن،
‫یه کم هم شیشه پنجره خرد شده بود.
‫شماره تاکسی مثلاً؟
‫شبیه تاکسی نبود.
‫طبق معمول،
‫یه عالمه سرنخ داریم بدون هیچ ارتباطی به همدیگه.
‫و اینکه، منظورت چی بود که گفتی
‫صدای آرزو کننده اشکبار بوده؟
‫توضیحش سخته.
‫انگار حبابی بود.
‫نه. بیشتر آبی بود.
‫باشه... فکر کنم منظورت رو فهمیدم.
‫شاید آرزو کننده ت یه شناگر یا ماهیه؟
‫خاله تسا اومد!
‫صحیح، بعداً میام پیشتون.
‫- می بینمت. ‫- خدانگهدار.
‫ماشین له شده.
‫می تونیم با این شروع کنیم،
‫- اما از کجا می تونم پیداش کنم؟ ‫- آره.
‫من از کجا باید سیستم 125 تا اسب بخار جفت وی
‫نیروی محرکه گاری سیب رو پیدا کنم؟
‫از مغازه پیت!
‫خاله تسا، اومدی!
‫آره!
‫واو!
‫- همین رو بگو. ‫- باورم نمیشه.
‫- می دونم. بزرگ شده. ‫- بزرگتر شدم؟
‫آره!
‫خاله تسا صاحب جدید
‫این ماشین شیک و کلاسیکه.
‫- ماشین قدیمی ما رو خریدی؟ ‫- آره!
‫خیلی به کارم میاد. ‫زیاد کار نکرده!
‫تازه، صاحب قبلی رو هم می شناسم، ‫پس...
‫تا کی قراره تو شهر بمونی؟
‫- تا فردا. ‫- چی؟
‫آره، حسابی سرم کار ریخته.
‫شانس آوردم یه مرخصی دادن.
‫نه! جشنواره شکوفه سیب دو روز ‫دیگه شروع میشه.
‫باید بمونی!
‫- ببینیم چی میشه. ‫- آره.
‫خیلی خب.
‫بریم داخل!
‫- چی شد الان؟ ‫- نگران نباش، دخترم.
‫- مشکل آدم بزرگ هاست؟ ‫- یه همچین چیزهایی.
‫ولی فعلاً که اینجاست.
‫- چرا نمیری باهاش خوش بگذرونی؟ ‫- شاید تو بتونی راضیش کنی؟
‫- گمونم می مونه. ‫- خیلی خب. ببینیم چی میشه.
‫واو، اینجا مغازه آبلارده؟ ‫عجب جاییه!
‫گولش رو نخور. اوه!
‫به آبلارد هیچ اطلاعاتی نده.
‫ازش علیهت استفاده می کنه.
‫باشه.
‫و بهش نگو اهل شهری!
‫باشه. حتماً.
‫و بهش نگو فامیل تامی.
‫- چرا؟ ‫- بهم اعتماد کن.
‫باشه.
‫- نمیای؟ ‫- نه. من رو می شناسه.
‫نه، من همینجا می مونم وگرنه ‫پوستمون رو می کنه.
‫- باشه. ‫- فقط...
‫هر چی کمتر بهتر!
‫سر شیشه قدیمی. ‫هر کدوم چهار دلار. چهار دلار واسه بیست تا.
‫باشه...
‫شاید بتونید کمکم کنید؟
‫احتمالاً شنیدید
‫- جشنواره شکوفه سیب دوباره قراره برگزار بشه. ‫- آره، عمراً.
‫که من حامی بشم.
‫واسه همین اومدی دیگه؟ ‫گدایی کنی؟
‫نه، داشتم فکر می کردم
‫مسابقات گاری سیب اورایلی ها رو ‫زنده کنیم.
‫دلیل...؟
‫چون من اورایلی هستم.
‫برادرزاده تام هستم.
‫- تازه اومدم اینجا. ‫- اهل شهری.
‫دیگه حرف نزن.
‫- آره. ‫- آره؟
‫می خواستم بدونم می تونم
‫یه چندتا گاری سیب قدیمی رو ‫پیدا کنم؟
‫من یک، دو...
‫چهارتا اونجا دارم. ‫میشه صد دلار.
‫جدی؟ واسه چهارتاشون قیمت بدی نیست.
‫- دونه ای. ‫- چه خبره مگه!
‫پائولا پرایس. غافلگیر نشدم که پای تو هم وسطه.
‫آبلارد، ای شیاد!
‫روحیه جمعیت کجا رفته؟ ‫خجالت نمی کشی؟
‫نه زیاد.
‫اینجا وسایل راحت گم میشن.
‫واسه من قیافه نگیر.
‫اینجوری می کنه یعنی «حالت رو گرفتم.»
‫گمونم می خوایم بگیم گاری های سیب
‫واسه هدف خوبی قراره استفاده بشن.
‫جای تجدید نظر نیست؟
‫نخیر. هر کدوم صد دلار.
‫هی، بپا.
‫ببین! اون ماشینه شیشه ش شکسته.
‫آره! ولی شماره نداره. ‫اون ماشین افسر کلارکه.
‫حتماً تصادف شده.
‫وایسا. اعداد روی ماشین افسر کلارک.
‫دقیقاً به هم می خورن!
‫شاید افسر کلارک آرزو کرده بوده؟
‫اسمم رو شنیدم. ‫حرف های خوبی می زدین دیگه؟
‫افسر کلارک، میشه یه سوال بپرسم؟
‫- آره. ‫- شما می دونید
‫تا حالا این ماشین تصادف کرده یا نه؟
‫خب، من...
‫باید از ایستگاه بپرسم.
‫باشه. همچنین،
‫یه فرصت دوم توی چیزی می خواید؟
‫مثلاً پشیمونی یا رویای از دست رفته دارید؟
‫تاثیر گذار بود، ولی نه.
‫نوبت منه...
‫تاج چی؟ ‫امکانش هست تاج داشته باشید؟
‫شرمنده، جزو لباس فرممون نیست.
‫ولی حتماً به گروهبانم میگم پیشنهادش رو دادین.
‫آدم بانمکیه.
‫آره. فقط بامزه نیست.
‫می دونی، نه تنها اعداد یکی هستن،
‫بلکه وقتی درباره ماشین ازش پرسیدم ‫واکنشش رو دیدی؟
‫یعنی شیشه ها رو داده پایین،
‫- ولی انگار سالمن. ‫- آره. ولی معنیش این نیست
‫که قبلاً نشکسته بودن. ‫بیا بریم.
‫سلام، پیت هستم. شما؟
‫ال...
‫الایزا! هی! گوش کن،
‫ممنون که دعوتم کردی.
‫لطف کردی، ولی داشتم می گفتم،
‫الان زیاد تو حال و هوای آشنایی با ‫کسی نیستم، پس نه.
‫نه، جدی میگم.
‫گوش کن، باید برم، ‫الان قطع می کنم، خب؟
‫خیلی خب. خداحافظ!
‫واو! شرمنده. طرف سمجه.
‫درباره ماشین افسر کلارک می پرسیدین؟
‫آره، می خواستیم بدونیم تا به حال ‫اینجا تعمیر شده؟
‫پلیس کارهاشون رو درون سازمانی انجام میدن. ‫چطور مگه؟
‫چون آماده بودن چیز خوبیه.
‫محض اینکه یه توپ بیسبال... ‫بزنم به شیشه ش.
‫- چیه؟ آخه دست و پا چلفتی هستم... ‫- صحیح!
‫- و اگه می دونید... ‫- درسته.
‫اون...
‫باشه.
‫کلیدها هستن!
‫یه جفت پیدا شد.
‫آره. اوه، عالیه!
‫موتور کوچیک قدیمی؟
‫اگه می خوای برش دار.
‫ولی تو به راه اندازیش موفق باشی.
‫ها؟
‫و مامانت داره از دکه ها داد می کشه،
‫«هی، تسا! حتی سیندرلا
‫- هم یه بار میره مراسم .» ‫- مامان!
‫- آره. ‫- بابا بیخیال!
‫هی! تیم شما به مسابقات ناحیه ای رسید،
‫و همه یه خواهر بزرگتر ندارن
‫که محرک موفقیتشون بشه.
‫تس، یادم رفته بود اون عکسه اینجاست.
‫هنوز اون آبمیوه مورد علاقه م رو داری؟
‫هشت سال گذشته.
‫هنوز سنگاتون رو با هم وا نکندین؟
‫صدات نمیاد!
‫مرد، حرف نداری! ‫قراره عالی بشه!
‫خیلی خب، تا بعد.
‫بن گفت کمکم می کنه! ‫نابودتون می کنیم!
‫تو چه جوانمردی هستی که اینجوری ‫مستقیم این حرفا رو بهم میزنی.
‫شرمنده. البته متاسف نیستم.
‫خیلی خب، برگردیم سر آرزو.
‫خب، اعداد روی ماشین کلارک جور هستن.
‫و پیتر هم با دسته کلید جوره.
‫می مونه شیشه شکسته،
‫سنگ صیقل داده شده با تاج.
‫- من می تونم کمکتون کنم. ‫- واقعاً؟
‫ببینید! می دونستم این تاجه آشناست.
‫خاله تسا تو جشنواره آخر
‫ملکه شکوفه سیب شده بوده.
‫ببین! بچگیته.
‫این پیت اورز نوجوون نیست؟
‫آره. اون و خاله تسا زیاد پرستاریم رو می کردن.
‫انگار با هم صمیمی هستن.
‫آره. کاملاً برای همدیگه مناسب بودن.
‫مناسب یعنی...
‫یه زوج؟ یا همینجوری مناسب؟
‫تو مسیر زوج شدن
‫با هم بودن.
‫الان ناگهان با این حقیقت روبرو شدم که
‫هیچوقت قرار نیست ازدواج کنم، نه؟
‫بعداً برات می نویسم.
‫- خب، چی شد؟ ‫- نمی دونم.
‫فکر کنم تو جشنواره آخر یه چیزی شده.
‫- عجیبه. ‫- آره.
‫خیلی خب. پیت دسته کلید داره
‫و خاله تسات تاج رو داره.
‫معلومه که قبلاً عاشق هم بودن، ولی...
‫دیگه نه.
‫شاید جفتشون یه فرصت دیگه می خوان.
‫اگه هم زمان یه آرزو
‫کرده باشن، پس...
‫اشکی، ملقب به آبی.
‫آره. پس آرزو کننده پیتر یا تسا نیست...
‫جفتشونن!
‫حالا اینا چه ربطی به
‫ماشین افسر کلارک داره؟
‫نمی دونم. ولی سر درمیاریم.
‫محض صلاح عشق حقیقی.
‫خیلی خب! باید بفهمم:
‫پیتر و تسا چی شدن؟
‫خیلی بچه بودی یادت نیست،
‫ولی تو جشنواره قبلی...
‫خاله تسا ملکه جشنواره شکوفه سیب بود. ‫آره، یادمه.
‫آره. و پیت پادشاه بود.
‫ولی نیومد به مراسم.
‫- قلب خاله ت شکست. ‫- نه!
‫جلوی یه شهر قالش گذاشتن.
‫سه دقیقه جلوی تموم مردم بود
‫و باهاش نرقصید.
‫دلیلش رو گفت؟
‫نه. و درست بعدش،
‫از شهر رفت به دانشگاه.
‫فراموشش کرد. ‫مدرکش و یه شغل گیر آورد.
‫تا حالا شده با هم تماس بگیرن؟
‫می دونی که زیاد نمیاد اینجا.
‫همیشه ما رو مجبور می کنه بریم پیشش.
‫آره.
‫شاید به اندازه کافی وقت گذشته باشه که ‫یه فرصت دیگه به هم بدن؟
‫خیلی به هم می اومدن.
‫ولی تس رو که دیدی.
‫ممکنه هنوز خیلی ناراحت باشه.
‫شاید.
‫ولی...
‫شاید هم نباشه؟
‫همون همیشگیت، دنیل.
‫خیلی ممنون.
‫دن.
‫نیتن! هی، مرد!
‫چرا برگشتی شهر؟
‫به روئسام گفتم اینجا اتفاقات خوبی میفته
‫و داریم واسه جشنواره کمک می کنیم.
‫- عالیه! ‫- آره.
‫چیز خاصی نیست، ‫فقط یه اسپانسری کوچیک
‫که اسممون سر زبون بیفته، ‫محض احتیاط،
‫- شاید اتفاقات خوبی بیفته. ‫- خبر خیلی خوبیه.
‫راستش یه پیشنهاد برات دارم...
‫شاید بتونی کمک کنی بساطمون رو ‫راه بندازی،
‫اگه وقت داری بعداً صحبت کنیم؟
‫صد در صد! ‫بعد جشنواره؟
‫فقط باید برگردم سر کارم.
‫باشه. کجا میری؟
‫یه سری کار دارم.
‫با این یارو وسیله فروشه تو خیابون نهم درگیر شدم.
‫واسه چندتا گاری قدیمی
‫سه تا کلیه و یه فرزند ارشد می خواست.
‫اون یارو آبلارد رو میگی؟ ‫می دونی چیه؟
‫بعداً قراره باهاش صحبت کنم.
‫شاید بتونم در عوض تو براش شیرین زبونی کنم.
‫موفق باشی.
‫- خوشم میاد! ‫- به نظرت کار می کنه؟
‫مطمئنم کار می کنه.
‫می دونی دیگه چی؟
‫همیشه پروژه رویایی من بوده.
‫می دونی، این پسر بد رو میگی؟
‫خب، ممکنه این اولین گاری سیبی باشه که...
‫...سرعت صوت رو شکست میده.
‫من تو فکر پایین مدار زمین بودم، ولی...
‫الان فقط یه گاری سیب می خوایم.
‫باورم نمیشه پیت اونجوری کاشتدش!
‫- آخ آخ! ‫- همین رو بگو.
‫مامانم گفت تسا داغون شده بوده.
‫ولی بهرحال آرزو کرده بوده.
‫- پیتر هم همینطور! ‫- صحیح.
‫باید الساعه با هم آشتیشون بدیم.
‫چیه؟
‫فقط بقیه سرنخ ها رو پیدا نکردیم.
‫خب که چی؟ جفتشون آرزو کردن و ‫تسا هم داره میره!
‫باید انجامش بدیم. همین الان!
‫خیلی خب...
‫من میرم دنبال سرنخ ها،
‫- تو اینا رو آشتی بده. ‫- خیلی خب. خوبه.
‫بعداً می بینمت. ‫ماموریت: قرار عاشقانه.
‫- آره. ‫- باشه.
‫این شهر یه گنجینه مخفیه، اسپنسر.
‫ولی وقتشه که دنیا کشفش کنه.
‫همین که سیب بخوری.
‫بعدش به یه چیز فوق العاده تر،
‫مهم تر برمی خوری... آب!
‫آب بهاری امرالد. ‫با منبع پایدار،
‫مناسب زمین، و ما به عنوان یه شرکت،
‫می خوایم بیشتر از اون چیزی که برمی داریم رو ‫به شهر و زمین،
‫- به جامعه پس... ‫- بذار وقتت رو تلف نکنم.
‫چقدر؟
‫پوف! باد! ‫پوف! باد!
‫خب به نظرت چشه؟
‫نمی دونم. آسم؟
‫نه! ‫صدا داره از ماشین میاد.
‫من همچین صدایی نمیشنوم، مینا.
‫خب، می تونی حالا چکش کنی؟
‫خواهش میکنم!
‫می دونی، داشتم می رفتم خونه...
‫- ولی...؟ ‫- ولی باشه.
‫ممنون.
‫«خاله تسا، همین الان بیا بیرون دیدنم!»
‫مینا، قضیه چیه؟
‫تسا.
‫- پیتر. ‫- سلام!
‫سلام. ‫چطوری؟
‫خوبم. ‫خوبم.
‫آره، شنیدم داری برمی گردی شهر.
‫آره. ‫ماشین قدیمی خواهرم رو خریدم، واسه همین...
‫عالیه. ‫آره، کیلومترش پایینه،
‫در ضمن صاحب قبلیش رو هم می شناسی.
‫آره! ‫نظر منم همین بود!
‫خیلی خب، شما دوتا صحبت کنید! ‫خداحافظ!
‫قضیه چی بود؟
‫به نظرم واسمون نقشه ریختن.
‫- واو. ‫- آره.
‫خیلی خب، حالا ماشینت...؟
‫آره. نه. ‫هیچ مشکلی نداره.
‫آره. به نظرم یه بخشی از کلک بزرگ بود.
‫صحیح. ‫البته.
‫خب...
‫بگذریم، احتمالاً سرت شلوغه، پس...
‫خب، راستش وایسا. ‫من تصمیم گرفتم
‫عصر رو نرم سر کار، می دونی؟ ‫مغازه خودمه آخه.
‫واسه همین...
‫می خوای شاید با هم بریم بیرون؟
‫یه نوشیدنی بخوریم؟
‫آره. ‫حتماً.
‫آره؟ ‫خیلی خب.
‫عالیه.
‫بزن بریم.
‫واو، این شهر بالاخره داره یه تغییری به خودش میبینه.
‫می دونم، باورش سخته.
‫آره. ‫خب موقعی که دانشگاه رو تموم کردم،
‫شدم مدیر،
‫و اولش نیمه وقت شروع کردم ‫و بعدش شد تمام وقت.
‫- که اینطور. ‫- و بعدش هم تمام وقت تر.
‫- آره، زمان مثل برق و باد می گذره. ‫- آره.
‫- تو چی؟ ‫- من؟
‫خب... الان خودم مغازه رو می گردونم.
‫- آره. ‫- واو.
‫آره، وقتی بابا فهمید تنهایی می تونم از پس ‫مدیریت مغازه بربیام
‫خودش رو بازنشسته کرد، ‫مرتیکه تنبل!
‫نه... شوخی می کنم.
‫هیچکس اندازه بابام اونقدر سخت کار نکرده، ‫پس...
‫آره. ‫صددرصد لیاقتش رو داره.
‫حتماً.
‫آره! نظرت درباره یه خاطره بامزه چیه؟
‫خیلی دلم واسه این شیک های خوشمزه تنگ شده بود.
‫همین رو بگو. ‫خیلی خوبن.
‫تو همیشه می تونی بدون میخکوب شدن
‫همچین کاری بکنی. ‫یعنی میگم آخه چطوری؟
‫جزو ابرقدرت هامه.
‫می تونم با یه قلپ یه لیوان میلک شیک یخ رو بخورم.
‫ابرقدرت محشریه.
‫آره.
‫بوم! ‫دارن گل میکارن.
‫خب، از اون شب دیگه چی یادته؟
‫خب، پیت خیلی خوشتیپ شده بود.
‫از نوک پا تا فرق سرش مورد تاییدم بود.
‫ولی یدفعه رفت و با نیومدنش گند زد به همه چی.
‫آره، مینا داستانش رو واسمون گفته.
‫بهت گفت پیت پیش افسر کلارک چیکار می کرده؟
‫پیت اون شب پیش افسر بوده؟
‫آره. ‫من داشتم تعطیل می کردم که برم از جشنواره لذت ببرم
‫و دوتایی بیرون خونه اورزها دیدمشون.
‫تونستی بفهمی قضیه چیه؟
‫تاریک بود. ‫خیلی هم دور بودن.
‫ولی این رو مطمئنم:
‫هیچکدوم خوشحال نبودن.
‫واو، راستش خوشحالم که مینا ترتیب این رو داد.
‫آره.
‫یه جورایی خجالت میکشم این رو بگم،
‫ولی...
‫من یه رازی دارم.
‫بگو.
‫بعد از اینکه با دوستم قهر کردیم،
‫فکر کردم که...
‫واقعاً متاسفم. ‫دارم تند میرم.
‫- تو..؟ ‫- داری با کسی آشنا میشی؟
‫نچ. ‫در حال حاضر نه.
‫منظورم اینه، معلومه که الان نه، ‫چون کنار توام. پس...
‫آره، آره
‫بگذریم، وقتی فهمیدم قراره برگردم...
‫امیدوار بودم...
‫آرزو کردم کاش بتونیم...
‫نمی دونم، یه فرصت دیگه داشته باشیم؟
‫جدی؟ ‫این...
‫واو. ‫خیلی بامزست چون...
‫- منم کاملاً... ‫- عمراً!
‫آره.
‫- حتی بعد از اتفاق اون شب؟ ‫- من هیچوقت نمی خواستم ناراحتت کنم.
‫آره، ولی خیلی مرموز بودی!
‫- می دونم. آره، ولی... ‫- من نفهمیدم
‫- قضیه از چه قراره. ‫- اون...
‫- ببخشید. ‫- نه. می تونی جواب بدی.
‫- خب، نه. نه. ‫- چرا، چرا. جواب بده.
‫جدی میگم، مشکلی نیست.
‫- خیلی خب. ممنون. ‫- خواهش.
‫- شاید یه مسئله کاری باشه. ‫- آره.
‫سلام، پیت هستم.
‫سلام...
‫هی، شاید الان خیلی وقت مناسبی نباشه.
‫الـ... الایزا!
‫الایزا.
‫گوش کن. گوشن کن، من یه جورایی
‫وسط یه کاری ام، خب؟
‫ببین، باید برم، خب؟
‫شرمنده.
‫فکر می کردم گفتی...
‫آره. ‫اون دوستم نیست.
‫پس کیه؟ ‫خیلی که صمیمی می زدید.
‫چیز خاصی نیست. ‫بگذریم، کجا بودیم؟
‫چرا جواب سوال رو نمیدی؟
‫چون جداً چیز خاصی نیست.
‫نه، نه، نه!
‫همون شب هم همین رو گفتی.
‫خب، اون موقع هم راست میگفتم ‫و الانم راست میگم.
‫گوش کن، تسا.
‫واو. ‫تو و رازهات.
‫آره.
‫به نظرم بهتره برم.
‫نه. وایسا. ‫نه!
‫- آره. ‫- نه.
‫آخه فکر کردم...
‫خداحافظ، پیتر.
‫تسا...
‫تسا، وایسا. ‫تسا!
‫اولش محشر بود! ‫شیک، خاطرات، نگاه های دزدکی.
‫یعنی دوباره به هم رسیدن؟ ‫پس چرا قیافه ت اینطوریه؟
‫دوباره به هم رسیدن، ‫ولی باز جدا شدن!
‫بیخیال! نمی تونم روی گاری نداشتم موتور بذارم که!
‫هیس! ‫دارم یه داستان میگم!
‫بگذریم، اون قرار عاشقانه تبدیل به دشمنی شد.
‫و بعدش بدتر شد! ‫و بعدش دیگه افتضاح شد!
‫شرمنده. ‫گفتم ممکنه اینطوری بشه.
‫چون یه داستان دیگه در جریانه.
‫می دونید چرا پیتر اون شب پیداش نشد؟
‫چرا؟
‫- پیش پلیس بود. ‫- چی؟! دستگیر شد؟
‫به گمونم.
‫واسه همین هیچوقت پیداش نشد.
‫صددرصد واسه همین بود.
‫و واسه همین هیچوقت به تسا نگفت.
‫صددرصد هیچوقت به تسا نگفته.
‫اینجا صدا پژواک داره؟
‫صددرصد پژواکه.
‫منظورم اینه، چون پلیس دستگیرت کرده
‫سر و کله ت پیدا نمیشه؟ ‫راز خیلی بزرگیه.
‫یعنی داری میگی پیتر مجرمه؟
‫نمی دونم.
‫اگه مجرم بود ما متوجه نمیشدیم؟
‫کل شهر متوجه نمیشد؟
‫نه اگه ماستمالیش کنن.
‫ولی من نمی فهمم.
‫پیت خیلی آدم خوبیه.
‫من که باورم نمیشه. ‫تو چی، روبی؟
‫نمی دونم. ‫من...
‫به نظرم اونقدر باید بررسی کنیم
‫ببینم اون شب دقیقاً چه اتفاقی افتاده.
‫همه چی بیست دلار.
‫- بیست دلار؟ ‫- واسه همه شون؟
‫قبول نکن. ‫تله ست.
‫تله نیست!
‫حس می کنم امروز روز خیلی خوبیه.
‫اون نیتن دوستت هست؟
‫- از نظر من که جوان خوبیه. ‫- چی بهت گفت؟
‫یه پیشنهادی بهم داد.
‫- واسه چی؟ در بطری ها؟ ‫- همه چی؟
‫ساختمون، محتواها، ‫آثار.
‫فرانسه زیبا، من دارم میام!
‫جدی میگفت؟
‫نمی دونم. ‫هیچوقت اینطوری ندیده بودمش.
‫وحشتناکه.
‫تو از اورایلی ها هستی، درسته؟ ‫برادرزاده تام؟
‫می دونی، تام طی این سال ها خیلی چیزها اهدا کرد.
‫- همه ش واسه توئه. مهمون من! ‫- جدی؟ ممنون.
‫همه چی باید بره! ‫یالا! یالا!
‫بجنب تا سر عقل نیومده. ‫یالا!
‫برو، برو! ‫یکی بردار. یالا.
‫بجنب! یالا! سریع!
‫یادت نره؛ دوتا کارت دیگه مونده ‫که باید واسشون برگردی.
‫خیلی خب.
‫برو که رفتیم: دفتر روزانه پلیس، ‫یه شب بازجویی.
‫هشت سال پیش. ‫بیا، یه نگاه بنداز.
‫یه اختلال خونگی،
‫بی اجازه وارد شدن، ‫یه شکایت بابت سر و صدا.
‫چیزی از تصادف ماشین پلیس،
‫یا دستگیری پیت اورز نیومده.
‫خب پس پیت پیش افسر کلارک چیکار می کرده؟
‫نمی دونم.
‫ولی این عکسه که روز دوم جشنواره قبلی
‫از افسر کلارک گرفتم رو ببینید.
‫ببین، ماشینه مشکلی نداره.
‫پس نظریه شیشه شکسته ت خط می خوره.
‫شایدم نه. ‫اگه شب اول
‫یعنی شب مراسم ماشین رو برده باشه
‫پیش پیتر که درستش کنه چی؟
‫ولی پیت گفت هیچوقت ماشینه رو درست نکرده.
‫راستش همچین حرفی نزد.
‫فقط گفت تعمیرات رو توی اداره انجام میده،
‫مستقیم جواب سوالم رو نداد.
‫پس...؟
‫پس،
‫باید دوباره سوالم رو بپرسم،
‫ولی این سری از خود افسر کلارک.
‫تو مراقب تسا باش.
‫- حواست باشه نره! ‫- وایسا! ولی...
‫- خیر سرم چطور همچین کاری بکنم؟ ‫- یه فکریش بابتش می کنی دیگه!
‫من باید برم. ‫بن الان یه پیام واست فرستاد.
‫گاری سیب پیدا کرده!
‫نه! ‫اوه، بیخیال.
‫بچه ها، باید بره سر کار!
‫مینا. ‫من باید برم.
‫ولی خیلی کم با هم وقت می گذرونیم!
‫نه، نه. می دونم، عزیزم. ‫می دونم، می دونم.
‫می دونم، ولی ایمیل های کاری همینطوری ‫دارن روی هم تلمبار میشن، خب؟
‫قول میدم زودی برگردم.
‫- باشه. ‫- خب؟
‫- بیا اینجا! ‫- عزیزم، ایمن برون لطفاً.
‫- باشه. ‫- و زودی برگرد.
‫بله! ‫زود برمی گردم.
‫- دوستت دارم. ‫- منم همینطور.
‫باید بیای دیدنم، خب؟ ‫مینا رو هم بیار.
‫خب.
‫خیلی خب، من باید برم. ‫خداحافظ، خاله تسا!
‫- کجا میره؟ ‫- نمی دونم.
‫رفیق! ‫امکان نداره!
‫چرا، داره.
‫مامانت و دنیل دیروز چندتا گرفتن.
‫- ها. ‫- هنوز اون موتوره رو داری؟
‫- داخله. ‫- جدی؟
‫واقعاً داریم انجامش میدیم؟
‫وقتشه خفن ترین و بینظیرترین
‫سیستم تحویل سیب کره زمین رو بسازیم.
‫ایول. وای پسر. ‫این عالیه!
‫همه چی عالیه.
‫مگه نه؟
‫صددرصد مسابقه رو اول میشی.
‫اصلاً کسی توش شک نداشت، ‫ولی الان...
‫همیشه باعث افتخاره.
‫بفرما...
‫افسر کلارک! ‫سلام.
‫درباره ماشینتون یه سوال دارم...
‫حتماً! فردا بیا جشنواره.
‫بچه ها رو هم راه میدیم و آتیش بازی راه میندازیم.
‫...و پیت اورز.
‫اون چی؟
‫یه مقداری روی ماشینتون کار کرد، ‫نه؟
‫هشت سال پیش شب جشنواره.
‫روبی اورایلی، ‫خیلی سوال میپرسی.
‫- دنبال شغل منی؟ ‫- شما همراهش بودید،
‫درسته؟ ‫خب چی شد؟
‫روبی...
‫مسئله ساده ای نیست، خب؟
‫باشه واسه یه وقت دیگه. ‫من باید برم.
‫یه شرکت آب معدنی؟
‫آره. ‫ایده مون اینه بیشتر از چیزی که از زمین برداشت می کنیم
‫بهش برگردونیم و می دونیم که تنهایی ‫از پسش برنمیام.
‫ما یه جامعه از همکارهای هم فکر لازم داریم
‫و اینجاست که تو با دسترسی
‫به ملکت وارد میشی. ‫پس...
‫در عوض این رو بهت پیشنهاد میدیم.
‫این کیه؟ ‫چی دارید میگید؟
‫آقای لوتس،
‫خواهشاً با پسر مودب و خوش رفتارم ساموئل ‫آشنا بشید.
‫- ایشون مهمون ما آقای لوتس هستن. ‫- خوشبختم.
‫و داریم درباره آینده امرالد و آینده خودمون صحبت می کنیم.
‫هم. این شهر مزیت های زیادی داره.
‫ظاهراً ملک ما هم همینطوره.
‫چی داریم می فروشیم؟ ‫چی؟
‫نه، آروم آروم. ‫فعلاً در حد صحبته،
‫ولی اگه جواب بده،
‫می تونیم بهترین جای دنیا رو داشته باشیم.
‫حالا برو خودت رو بشور. ‫بوی روغن موتور میدی.
‫یالا.
‫- از دست نوجوون ها. ‫- آره.
‫و بعدش افسر کلارک گذاشت رفت!
‫کجاست؟ ‫همه چی مرتبه، مینا؟
‫- هیچوقت گوشیم رو گم نمی کنم! ‫- خاله مینا
‫بابت گوشیش قاطی کرده.
‫خیلی حالم بده!
‫کی می تونم پسش بدم؟
‫نه تا نفهمیدیم قضیه چیه.
‫خیلی خب، حس می کنم افسر کلارک ‫نزدیک بود قضیه رو بهم بگه.
‫- اصلاً می خواست بگه. ‫- ولی نه تو محیط عمومی؟
‫آره.
‫ای کاش می دونستیم
‫سرنخ های باقیمونده یعنی چی.
‫مثل سنگ هایی که توی جعبه داشبورد هستن.
‫سنگ ها باید توی ماشین افسر کلارک باشن.
‫ولی از کجا مطمئن بشیم؟
‫جشنواره!
‫افسر کلارک گفت قرار بوده
‫ماشینش رو به نمایش بذارن،
‫که یعنی یدفعه ای علاقه شدیدی
‫به داخل ماشین های پلیس پیدا کردم.
‫اوه! ایول، بابا!
‫ولی خواهشاً بگو که یه موتور داریم.
‫خیلی خب، الان کل فکر و ذکر سم اینه که
‫- چطوری قراره موتور دار بشه. ‫- موتوری در کار نیست.
‫موتور باعث میشه سنگین و کنترلش سخت بشه.
‫سم این رو می دونه؟
‫نه، نمی دونه.
‫ایول!
‫خب داریم به چی گوش میدیم؟
‫این از کلکسیون موسیقی تام پیره.
‫یه مشت از وسایل قدیمیش رو از از آبلارد پیدا کردم.
‫یعنی تام به این چیزا گوش میداده؟
‫انتظارش رو نداشتی، نه؟
‫انتظار هیچکدوم از اینا رو نداشتم.
‫آره!
‫بیاید بالا! ‫سه تا بادکنک بترکونید و جایزه ببرید!
‫این رو نگاه!
‫امرالد، نسخه دو.
‫اینجا خیلی قشنگ شده ها، نه؟
‫دلم براش تنگ میشه.
‫هیچوقت فکرش رو نمی کردم همچین حرفی بزنم.
‫- کجا میری؟ ‫- سفر جاده ای.
‫ولی این سری میرم دیدن خانواده ام.
‫ممکنه یه روز خودمم دل به جاده بزنم.
‫با توربوکارت پنج هزار.
‫منظورم اینه، خیلی حیف میشه
‫بعد از پیروزی بزرگ امشب جمعش کنیم.
‫بیا. ‫یه مقدار یخ واست آوردم.
‫واسه کبودی هایی که قراره روی صورتت بشینه. ‫واسه غرورت.
‫ایول.
‫مامانت خوب بلده کُری بخونه.
‫صددرصد. بیا باعث افتخارش بشیم. ‫حله؟
‫- آره، بریم که ببریم. ‫- خیلی خب! راه بیفت، اورایلی.
‫- خیلی خب، خیلی خب. ‫- این آخرین باره که
‫- پشت سرتون هستیم! ‫- شنیدی؟
‫آره، آره. ‫شنیدم، شنیدم.
‫ببین! ‫افسر کلارکه.
‫باید داخل اون ماشین پلیس رو نگاه کنم.
‫ایشالا سنگ هایی که توی الهامم دیدم ‫همونجا باشن.
‫تو می تونی.
‫خیلی خب!
‫جشنواره شکوفه سیب مبارک همگی!
‫چیکار می کنی؟
‫حق با من بود.
‫اطلاعات بیشتری از این قضیه داری، نه؟
‫روبی، داری از کاه کوه میسازی.
‫کاه؟
‫خیلی خب، شاید همچین هم کاه نباشه.
‫باید صحبت کنیم.
‫من باید برم. چه با گوشی چه بی گوشی.
‫ولی نمی تونی!
‫منظورم اینه، بدون گوشی چطوری دووم میاری؟
‫واسه کار نیازش داری و...
‫دست تو نیست، نه؟
‫اتفاقی؟
‫هان؟
‫به نظرم اگه گوشیت دستم بود،
‫متوجه میشدم.
‫اینجا چه خبره؟
‫مینا!
‫خیلی خب.
‫الان می تونم جواب یه سری از سوالاتت رو بدم.
‫ولی قبلش من یه سوال دارم.
‫چرا؟
‫دارم یه چیز خراب رو درست می کنم، ‫ولی...
‫تا ندونم چی شده نمی تونم درستش کنم.
‫خب، همه چی مشخص میشه پس.
‫ببین، می دونم چطور به نظر میاد، ‫ولی...
‫تو به آدما کمک می کنی.
‫رسماً می خواستم الان همین رو بگم.
‫من تو رو دیدم.
‫قضیه با امیلی و بن شروع شد،
‫بعدش رسید به فاستر برودی،
‫و بعدش هم بروجن ها، ‫و بعد فیتزجرالدها.
‫و به یه شکل معکوس، پریچارد.
‫خب این سری می خوای به کی کمک کنی؟
‫من؟ ‫چون اگه اینطوری باشه، می تونی بری...
‫تو نیستی! ‫پیتر و تسا هستن.
‫پیتر اورز؟
‫زندگیم رو مدیون اون بچه ام.
‫پس هرچی که بخوای، من پایه ام.
‫خیلی خب.
‫بیا با اون شب شروع کنیم.
‫اون شب یه اتفاقی افتاد، نه؟
‫آره.
‫اون شب زندگیم رو عوض کرد.
‫به گمونم یه داستانی در میون باشه، نه؟
‫مینا؟
‫متاسفم.
‫خواهش می کنم.
‫هنوز یه تازه کار بودم.
‫و دو سه هفته قبلش
‫اولین تصادف بدم رو دیده بودم،
‫و هنوز از یادم نرفته بود.
‫و اون روز پشت فرمون نشسته بودم،
‫و از کنار اونجایی که تصادفه توی اتفاق افتاده بود ‫رد شدم،
‫و قلبم شروع کرد به تپیدن.
‫نمی تونستم نفس بکشم.
‫فهمیدم داره حمله عصبی بهم دست میده.
‫ذهنم داشت گولم میزد.
‫ولی مهم نبود. ‫یدفعه ای،
‫انگار تصادفه داشت روی جاده
‫جلوی روم اتفاق می افتاد.
‫منم یدفعه پیچیدم و...
‫تصادف کردم.
‫ولی چرا رفتی پیش پیتر؟
‫منظورم اینه، پلیس ها ماشین خودشون رو تعمیر می کنن، ‫مگه نه؟
‫اون موقع فکر نمی کردم داشتن همچین حملاتی
‫رو بشه به کسی گفت، ‫مخصوصاً اگه پلیس باشی.
‫واسه همین پیتر ماشین رو تعمیر کرد
‫و واسه همین به مراسم نرسید.
‫نه. می تونست به مراسم برسه، ‫مشکلی هم پیش نمیومد.
‫جدی؟ ‫پس چرا نرسید؟
‫چون دید که چقدر به هم ریخته ام.
‫اونقدر کنارم موند تا حالم خوب بشه.
‫من سر به هوا رو راضی کرد که برم کمک بگیرم.
‫روز بعدش رفتم دیدن دکترم.
‫اون حمایتی که احتیاج داشتم رو در اختیارم گذاشت.
‫پیتر هیچ وقت به کسی نگفت؟
‫نه.
‫من زمان می خواستم دل و جرأتم رو جمع کنم که به رئیسم
‫و به خانواده ام بگم...
‫و می دونی چی شد؟ مردم درکم کردن.
‫نمی دونم چرا این قدر ترسیده بودم.
‫پسرم این ها رو برام گرفت.
‫تو ساحل پیداشون کرده
‫و چند هفته توی کاسه ش صیقل دادتشون.
‫این طوری می خواد بگه هوام رو داره،
‫و منم دوست دارم به عنوان یه یادآور نگهشون دارم.
‫حالا...
‫این موضوع چه ربطی به پیتر و تسا داره؟
‫تسا فکر می کنه اون شب پیتر سر کارش گذاشت.
‫به خاطر همین با هم قهر کردن.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫اما خبر خوب اینکه حالا می تونیم درستش کنیم.
‫مینا؟ چی شد؟
‫خاله تسا مچم رو گرفت.
‫گوشیش رو پس گرفت.
‫خب کجاست؟
‫نیست. رفته.
‫افسر کلارک.
‫به خدا قسم داشتم با سرعت مجاز می رفتم.
‫چه خبره؟ تو کی هستی؟
‫روبی. دوست مینا هستم.
‫و می دونیم که می خوای بری، اما یه موضوعی هست
‫که باید قبلش بشنوی.
‫یه موضوعی که
‫مدت ها پیش باید می شنیدی.
‫شب جشنواره باغ میوه،
‫فکر کردی پیتر قالت گذاشته.
‫ما تسا رو پیدا کردیم! داریم برمی گردیم.
‫عالیه!
‫حالا فقط باید پیتر رو پیدا کنیم.
‫رفتم تو کارش.
‫آره. ‫نه.
‫نمی تونی نه بیاری! اصلاً!
‫مینا، فرقی نمی کنه، خب؟
‫اون بهم اعتماد نداره. ‫شاید هیچ وقت اعتماد نکنه.
‫به نظرم به همین ماشین ها بچسبم
‫چون حداقل دل آدم رو نمی شکنن.
‫این مردم چشونه؟
‫سم.
‫می شنوی؟ بی فلته.
‫درست مثل مازراتی.
‫- آره. ‫- سم!
‫چه خبرا؟
‫روبی داره با خاله تسا برمی گرده،
‫اما نمی تونم پیت رو نگه دارم،
‫و ظاهراً تنها چیزی که توی این دنیا براش مهمه
‫- ماشین هان. ‫- ماشین؟
‫آره. ‫اگه مثلاً،
‫همین حالا یه تعمیر ماشین اضطراری پیش می اومد
‫که بتونه بیاردش اینجا.
‫یه تعمیر اضطراری ماشین؟
‫- آره. چیزی تو فکرت نیست؟ ‫- نه! نه، اصلاً.
‫هیچی تو سرم نیست.
‫راستش من یه فکری دارم، اما خیلی دردآوره.
‫چرا؟ می خوای چیکار کنی مگه؟
‫شرمنده، بن.
‫نه، نه! چیکار می کنی؟
‫زنگ بزن پیت و بگو بیاد اینجا.
‫یه تعمیر اضطراری ماشین پیش اومده.
‫سم.
‫پیتر!
‫پیتر، منم!
‫هی، ببین!
‫خب، برو!
‫همون چیزیه که هر دوتون آرزوش رو داشتید.
‫خیلی خب.
‫- هی، پیت. ‫- بله؟
‫تسا.
‫دیگه می دونم اون شب چرا نیومدی جشن.
‫و چرا فکر کردی نمی تونی موضوع رو بهم بگی.
‫قول می دم از حالا به بعد دیگه رازی بینمون نباشه.
‫واو!
‫جدی؟
‫آره. یه جشن بهت بدهکارم.
‫بهترین آرزوی دنیا.
‫خیلی به هم میان، مگه نه سم؟
‫بعد از اون جانفشانی من به نفعشونه ‫که به هم بیان.
‫بهتره مینا یه شوهر خاله پیت از این وسط در بیاره.
‫خیلی ملوسن
‫که از گذشته مون گذر کنیم،
‫یا یه آینده جدید پیدا کنیم.
‫یا اصلاً با حالمون دوباره ارتباط برقرار کنیم.
‫مسابقه برگشت شروع می شه!
‫برو! ‫برو، برو!
‫و در مورد رقابت گاری اورایلی-پرایس،
‫خب، باید به شیوه سنتی حل می شد.
‫بدون موتور.
‫چون شکست به معنی سقوط کردن نیست.
‫به معنی فروتن بودنه.
‫و این موضوع، برای من، برای ما،
‫برای امرالد، جزو گزینه ها نیست.
‫کارت عالی بود!