‫همین حالا با آمریکایی ها صحبت کردم.
‫یه روزنه ی امیدی هست که از این وضعیت خلاص شیم
‫متوجه هستید؟
‫من دارم از طرف خودمون تلاش می کنم،
‫که جلوی جابجایی رو بگیرم
‫و مشاغلمون رو نجات بدم،
‫اما مذاکرات پیچیده هستن.
‫این تظاهرات می تونه قرارداد رو خراب کنه.
‫واقعاً می خوایید برای شهردار دردسر درست کنید؟
‫این رو هم می دونید که خبرنگارها چه طوری هستن
‫در یه چشم به هم زدن
‫حالا چه غلطی بکنیم؟
‫من خوبی شما رو می خوام،
‫باید بهم اعتماد کنید.
‫نباید به کسی اعتماد کنی که یه بار گولت زده، ‫چون باز هم این کار رو می کنه.
‫- من دارم می گم... ‫- دقیقاً حرفت چیه؟
‫تا دیروز می خواستی سر به تنش نباشه!
‫تو، داری از اعتماد حرف می زنی؟
‫آره، من.
‫چون من به کسی اعتماد کردم که لیاقتش رو نداشت
‫هم اعتماد، هم چیزهای دیگه.
‫من خیلی گند زدم،
‫همیشه هم به خاطر یه مرد اشتباه.
‫زندگی رو تصمیم هایی می سازن،
‫که نمی شه ازشون برگشت.
‫اما آدم این رو بعدش می فهمه، وقتی خیلی دیر شده
‫وقتی از کسی که بهش آسیب رسوندی
‫و بیشتر از تمام زندگیت دوستش داری،
‫طلب بخشش می کنی.
‫وقتی مسیری رو انتخاب می کنی ‫که نمی دونی به کجا می بردت.
‫بسیار خب، این سخنرانی بی نظیری بود،
‫اما ما برای فلسفه وقت نداریم،
‫ما باید کارخونه رو نجات بدیم!
‫من دارم از تصمیمی حرف می زنم که باید حالا بگیریم
‫وقتشه که یه طرف رو انتخاب کنیم،
‫که خطر کنیم.
‫آقای روبیک گفت مکعبش محبوبه، چون دقیقاً مثل زندگیه،
‫یه معماست.
‫43 کنتیلیون ترکیب وجود داره،
‫43 کنتیلیون انتخاب ممکن.
‫هر انتخابی حیاتیه، چون به انتخاب بعدی می رسوندت
‫همین طور الی آخر، حرکت بعد حرکت،
‫تا مکعب رو حل کنی.
‫وقتشه که انتخاب کنی،
‫تسلیم بشی یا بجنگی؟
‫بجنگ!
‫امروز قدرت می خواییم، حرف کارگرها اینه!
‫خانم ها، خواهش می کنم، به این کارتون فکر کنید
‫آمریکایی ها چه طور؟
‫مذاکرات، خانم ها، خواهش می کنم!
‫امروز قدرت می خواییم، حرف کارگرها اینه!
‫- حق و حقوق بیشتر! ‫- قدرت کارگرها رو بیشتر کنید!
‫- نه به تعلیق! ‫- قدرت کارگرها رو بیشتر کنید!
‫فقط یه هدف وجود داره، ‫اما بی نهایت راه برای رسیدن بهش هست.
‫نکته ی مهم اینه که شجاعت این رو داشته باشی که توی ناشناخته ها قدم بذاری
‫سانتو بارونه!
‫یا حداقل روبیک این طور میگه.
‫برای یک دوچرخه سواری آروم و پیوسته
‫با جایزه ی باور نکردنی 220هزار لیر
‫سعیت رو بکن، اشتباه کن،
‫اما هیچ وقت، هیچ وقت تسلیم نشو.
‫بریم، قراره
‫خانواده رو توی پمپ بنزین کنار اتوبان ببینیم
‫آلیش نمی ره کالابریا.
‫- باید برم‫ !محاله -
‫تو هر کاری می تونستی رو کردی، فراتر از انتظارمون
‫دخترت باید توی جلسه ی پولسی شهادت بده.
‫باید به قرارهامون پایبند باشیم.
‫این آخریشه، بعدش میام خونه ‫و می تونیم همه چیز رو فراموش کنیم.
‫خودت تنهایی جایی نمی ری، من باهات میام.
‫ملاقات با خانواده اینجا انجام می شه.
‫اون کودن ها هنوز نرسیدن.
‫این مرده های متحرک رو ببینید.
‫یعنی چی مامان! می خواستی اون تو خاکم کنی؟
‫بهتره یه پسر مرده داشته باشم ‫تا زنده ای که ابله باشه.
‫- داری کجا می ری؟ حدس بزن -
‫5ساعت توی اون تابوت لامصب بودم!
‫با داداشت برو، سرش رو گرم کن.
‫سانتو، درست مثل وقتی که بچه بودیم.
‫یادته؟
‫خدا می دونه چقدر باید توی این خراب شده صبر کنیم
‫همه چیز اونجا مرتبه؟
‫1ثانیه وایستا، کار سختیه!
‫رازش فیبره.
‫توی یه برنامه ی سلامتی توی تلویزیون دیدم.
‫یه بشقاب خوب از سبزیجات پخته شده،
‫کنگر فرنگی، بروکلی، کاسنی وحشی
‫حتی اون گردهای کوچیک، کلم بروکلی.
‫اون ها رو خدا فرستاده.
‫کلم بروکلی ها؟
‫هر روز هم صبحونه، میوه بخور.
‫آلو، انجیر، کیوی، گلابی
‫بِه، موز
‫نه، موز نه!
‫از اون حسابی پرهیز کن،
‫چون توی شکمت گیر می کنن،
‫کار نمی کنه، اون وقت دیگه پوستت کنده ست.
‫یادت هم باشه، بدون نمک.
‫صبح بخیر پرنسس.
‫- داری چی کار می کنی؟ ‫- داریم یه سفر میریم خونه.
‫مرتیکه لعنتی!
‫خفه شو، سگ کثیف.
‫چرا بهش شلیک نمی کنی؟
‫شاید مثل سانتو بارونه فرار نکنه.
‫ببین دوست عزیزت چه گندی به جا گذاشته!
‫الان کجا رفت؟
‫فکر کردم توی میلان می تونم دنیا رو فتح کنم.
‫به جاش شکست خوردم
‫و همه چیز رو از دست دادم.
‫چیزی که بیشتر از همه ازش پشیمونم، ‫اینه که به خاطر من
‫تو هم رویات رو باختی.
‫معذرت می خوام آسونتا.
‫خب، دیگه باید بریم.
‫جشن خانممون منتظر نمی مونه.
‫می بینی؟
‫هنوز اینجاست.
‫اینجا داریم چیکار می کنیم؟
‫این آخرین چیزیه که ازت می پرسم.
‫بیخیال آلیش.
‫بیا.
‫[فروشی]
‫همینجا بهم شلیک کردن.
‫اون روز کزایی، زندگی من تموم شد.
‫زندگی عزیزم.
‫تقریباً همین 10 سال پیش بود.
‫هیچی عوض نشده.
‫راستش همه چیز عوض شده.
‫من عوض شدم و حتی نفهمیدی.
‫می دونم.
‫قوی شدی، با اعتماد به نفس شدی، خانم شدی.
‫یه ذره قدردانی حق پدرت نیست؟
‫ازم چی می خوای؟
‫بیا بریم، بریم یه جایی که هیچکس پیدامون نکنه.
‫یه نفر هست که می تونه ازمون محافظت کنه، ‫فقط باید باهاش تماس بگیریم.
‫نه، تو باهام میای کالابریا.
‫توی جلسه، بهشون میگم که جوزپینا بود.
‫اونوقت ازم تقدیر می کنن و همه چیز تموم میشه؟
‫باید این گند رو جمعش کنی.
‫تنها راه جمع کردنش خاکسپاری منه، نمی بینی؟
‫مامان بزرگ لینا گفت ازت محافظت می کنه.
‫آلیش
‫می دونی چرا من و مادرت اسمت رو گذاشتیم آلیش؟
‫چون نگاهت پاک بود، بی گناه بود،
‫مثل دختر توی قصه ها.
‫بزرگ شدی، درسته،
‫ولی هنوز همون چشم ها رو داری، ‫هنوز توی سرزمین عجایبی.
‫اگه بهم اعتماد نداری پس برو، دیگه چی می خوای؟
‫می خوام که باهام بیای، ‫که از جایی که تموم شد شروع کنیم.
‫شاید هم هنوز بتونم،
‫برات پدری کنم.
‫خیلی دیر شده.
‫- آلیش... ‫ سفرت به سلامت سانتو.
‫پس بهم بگو باید چه غلطی کنم.
‫بهم بگو و همونکار رو می کنم.
‫تو هیچوقت واسه من کاری نکردی، ‫چرا الان می خوای بکنی؟
‫اگه میگی توی کالابریا نمی کشنم،
‫پس بریم.
‫بهت اعتماد دارم.
‫- مستقیم برو بخواب! ولش کن!
‫حالا بدون سانتو چیکار کنیم؟
‫چیکار کنیم؟
‫به بانومون توسل می کنیم ‫که حال آقای فریتس خوب باشه.
‫وینچنزو، بریم.
‫من با مامانم باستیانو!
‫اینا فامیل های کلاش منن.
‫نگران نباش گابریلا، صحیح و سلام برش گردوندم.
‫عشق من!
‫- حالت خوبه؟ آره.
‫توی اون مغز کوچیکت داره چی می گذره؟
‫آروم باش مامان.
‫آلیش رو بردم یه سفر کوچولو، مثل وقتی بچه بودیم.
‫سفرت تموم شده.
‫می دونی که توی سن لوکا حتی دیوارها هم چشم دارن!
‫اگه برادرت دوباره فرار کنه ‫پدرت رو در میارم، فهمیدی؟
‫اینجا چه کوفتی هست؟
‫عمو نیتو چطور؟ توی میلان اون یادمون رفت؟
‫چرا از من می پرسی؟ پرستارشم؟
‫برو بخواب، من کارهای اینا رو می کنم.
‫باشه مامان.
‫خداحافظ کوزیمو.
‫خداحافظ نیتو.
‫عوضی!
‫آماده ای که برای همه ی گناهات طلب بخشش کنی؟
‫عمر نوح هم کمه واسه گفتن
‫همه ی کارهایی که کردم کمه.
‫خانم لینا، شیطان توی این کلیسا جایی نداره.
‫آروم باش دون فرائو، فشار خون بالات یادت نره.
‫- من با آرامش اومدم. ‫- می دونم ازم چی می خوای.
‫ولی جواب من نه ئه.
‫سانتوی شما برادرزاده ی من رو کشته.
‫- حقشه که بمیره. ‫- کی غیر از این رو گفته؟
‫فردا به محکومیتش رای میدم.
‫می خوای بذاری پسرت رو... بکشه؟
‫این جنگ داره همه مون رو نابود می کنه.
‫وقتی ما افتادیم به جون هم
‫خانواده های دیگه منتظرن، مثل لاشخور.
‫- دلمون می خواد تبدیل به لاشه بشیم؟ ‫- چی توی سرته؟
‫می بینی چقدر خوشگل بودی؟
‫لباس های قشنگ، موهای بلند
‫- شبیه یه... ‫ عروسک.
‫یه عروسک.
‫شور و شوق مادر.
‫شاید اگه بذاری یه کم بلند شه
‫اینجوری دوستم نداری مامان؟
‫چه جوری؟
‫اینجوری که هستم،
‫متفاوت.
‫آسونتا، اون لباس های داغون رو عوض کن،
‫یه قرار ناهار مهم داریم.
‫قرار؟ نرئو چطور؟
‫اون دعوت نیست.
‫بعد از اینکه گروه طرفدار شهرسازی ‫ظاهراً شکست خوردن
‫و بعد از یک مسیر طولانی و سخت، ‫مجوز این پروژه ی بحث برانگیز
‫برای توسعه در جنوب مالپنسا صادر شد.
‫رای اعضای ایتالیای سبز حیاتی بود،
‫به نمایندگی جوانیکولو فورستا
‫- بز رو بکش! ‫- احمق ها، با غذاتون بازی نکنید!
‫چند بار باید بهت بگم؟ بشین!
‫آلیش.
‫- اینجا داری چیکار می کنی؟ ‫- اینجوری از مهمون هاتون پذیرایی می کنید؟
‫بیا اینجا روکو. خجالت نکش.
‫- بشینید دان فرائو. ‫ ممنون.
‫از اونجایی که همینطور داره خبر خوب می رسه،
‫به زودی قراره یه جشن عروسی هم داشته باشیم،
‫بین این دختر دوست داشتنی، آسونتا فرائو
‫و روکوی خودمون.
‫- تبریک میگم! ‫ همینه روکو!
‫با اجازه.
‫پدر فقیدم توی دو تا جنگ جنگید.
‫انگلیسی ها رو، فرانسوی ها رو، روس ها رو کشت.
‫ولی می دونی کل زندگیش دنبال چی بود؟ صلح.
‫خدا این اتحادیه رو حفظ کنه ‫که کل خانواده هامون توی صلحن.
‫چون صلح موقعیت میاره و
‫جنگ مرگ.
‫روکو، بیا.
‫روکو پسر خوبیه،
‫از امروز هم ‫تمام کارهای خانواده رو توی میلان انجام میده.
‫تحت نظر با تجربه ی شما. ممنونم.
‫- ممنون. تبریک میگم!
‫آفرین مامان، بالاخره از دست من خلاص میشی.
‫از اینجا ببریدش، مهمونی رو خراب می کنه.
‫یادته وقتی فرائوها بهمون شلیک کردن؟
‫دستور مادر بزرگت بود، آقای فریتس هم پشتش بود.
‫واسه این که صلح رو ایجاد کنن، ‫نیاز به یه جنازه دارن،
‫جنازه ی من.
‫بلند شو.
‫راه بیفت.
‫تکون بخور.
‫سرزمین عجایب وجود نداره آلیش.
‫- این زن خطرناکه. ‫ آدم خوبیه.
‫- داره میره، دیگه هیچوقت نمی بینتش. ‫- داری بهش کمک می کنی؟
‫سانتو و من.
‫به رانندگی علاقه داری ها؟
‫چطور؟
‫از غذاتون لذت ببرید.
‫کار تو بود! ‫می دونستی باید جوزپینا رو ببرم پیش سانتو!
‫حالا همه چیز رو واضح می بینم.
‫آروم باش آلیش.
‫می خواستی پسرت و نوه ات بمیرن.
‫تو یه هیولایی.
‫هیولاها فقط توی قصه ها وجود دارن آلیش.
‫من یه آدم مسیحی خوبم،
‫ما مسیحی ها هم فقط کاری رو می کنیم که باید.
‫چه خبره؟
‫هیچی، درسته آلیش؟
‫- چه خبر شده؟ ‫ دلش شکسته.
‫توی جهنم بپوسید عوضی ها!
‫چرا با نامزد کوچولوت نیستی؟
‫آلیش
‫اون ساحر پیر تصمیم می گیره که کی زندگی کنه، ‫کی بمیره، با کی ازدواج کنی.
‫همه تون هم ساکت می مونید و همیشه پیروی می کنید.
‫اونا قوانینن.
‫تو هم مثل مامان بزرگ لینا یه عوضی ای، مثل بقیه.
‫فکر می کردم بهم اهمیت میدی، ‫ولی اینطور نیست، نمیدی
‫من نمی خواستم.
‫پس بهش بگو.
‫- چی؟ ‫ که می خوای با من باشی.
‫دیر یا زود این قوانین می کشنت.
‫فرشته ها
‫همراه تو هستن
‫و بانوی ما می چرخه و به ما میگه،
‫شما محافظ کل جهانید،
‫از بدبختی های جهان رهامون کن.
‫بالای محراب بانوی بزرگی هست
‫دارم ازدواج می کنم.
‫- با کی؟ با روکو.
‫با روکو کوزنتینو؟
‫آدم کش خانواده ی بارونه؟
‫عمو تصمیم گرفت.
‫این عروسی شکل نمی گیره.
‫نرئو، مراعات کن،
‫این داستان به زودی شروع میشه و من خیلی عقبم.
‫چرا می خوای زندگی برادر زاده ام رو خراب کنی؟
‫واسه چی؟
‫واسه یه قرار کوفتی ‫که با اون موش های بارونه گذاشتی؟
‫بیا یادمون نره،
‫که دستشون به خون برادرم آلوده ست.
‫خونی که نمی تونستی انتقامش رو بگیری.
‫اونوقت اومدی اینجا بهم میگی ‫چطور خانواده ام رو اداره کنم؟
‫خجالت نمی کشی؟
‫من بهت اعتماد کردم، فرستادمت میلان، ‫اونوقت تو چی کار کردی؟ یه نمایش تلویزیونی!
‫همه اش تقصیر منه،
‫چون باید ولت می کردم ‫تو اون گاراژ داغون آهنگ هات رو بخونی!
‫خفه شو!
‫تو یه دلقکی، با این لباس ها، این کلاه گیس آشغال
‫تو مایه ی شرمساری همه خانواده ای!
‫گفتم دهنت رو ببند!
‫گفتم خفه شو!
‫نرئو، این خراب کاری آخرت بود.
‫فردا کاری می کنم از این جامعه ی محترم بندازنت بیرون
‫که یاد بگیری از قوانین پیروی کنی!
‫دهنت رو ببند، لطفاً!
‫یه رونده شده، ‫مردم وقتی ببیننت، تف می کنن توی صورتت.
‫نه، عمو!
‫من رو عمو صدا نکن!
‫همین جا جلوی خدا بهت !می گم، تو دیگه برای من مردی
‫مُردی نرئو!
‫اون هیولا به مقدسات توهین کرده.
‫بگیریدش!
‫بدش به من.
‫هنوز به معجزه اعتقاد داری؟
‫فقط همین ها رو دارم.
‫پس یه دونه هم برای من بخواه.
‫35، 36، 37
‫38 و 39.
‫بهت گفتم، شماره 7 سکه ها گم شده.
‫بدون هفت می خواییم کارت بازی کنیم؟
‫عجب دردسری!
‫می رم دنبال شماره7 بگردم.
‫جایی نرو.
‫عجب کودنی!
‫فکر می کنی برادرت احمقه، آره؟
‫این دفعه دیگه خیلی شانس نیاوردی.
‫یالا، برگرد تو!
‫اگه این کار رو بکنم، ‫فردا می میرم و خودت هم می دونی.
‫گفتم برو تو!
‫نمی تونم، باستیانو.
‫جلو نیا.
‫وایستا!
‫داداش کوچولو، اگه می خوای جلوم رو بگیری
‫باید بهم شلیک کنی.
‫چه بهتر که به دست تو بمیرم.
‫همخونِ خودم! بهتر از اونه که اون سانتاهای لعنتی من رو بکشن
‫داری منو بدجوری درگیر این ماجرا می کنی، کثافت!
‫برو. هر کاری باید بکنی، بکن.
‫دوستت دارم، باستیانو.
‫سلام آلیش.
‫اینجا چیکار می کنی؟ چی می خوای؟
‫فقط می خوام حرف بزنم.
‫- حرفی ندارم بزنم!‫ باشه-
‫پس گوش کن.
‫ما پدرت رو گرفتیم.
‫دستگیرش کردید؟
‫آدمی مثل اون رو نمی شه گرفت، ‫مگر اینکه خودش بخواد دستگیر بشه.
‫باهاش یه قراری گذاشتیم.
‫الآن توی طرح حفاظت از شاهدینه.
‫اون هیچ وقت همچین کاری نمی کنه.
‫دیگه کرده.
‫همه چی تمومه، آلیش.
‫فروش مواد، قاچاق اسلحه، اخاذی!
‫اونق دری مدرک داریم که تمام بارونه ها رو 15سال بندازیم زندان
‫من دیگه با اونا کاری ندارم.
‫حتی اسم کسانی که به سانتو کمک :کردن تا پنهان بشه رو هم داریم
‫لئوناردو پرستیری، روسانو بالدین،
‫گابریلا جاماتئو.
‫پدرت بهترین تصمیم ممکن رو گرفت.
‫ازمون خواست تا اگه باهاش بری، ‫توی این پرونده کاری به تو نداشته باشیم.
‫هیچ کس نمی دونه کجا می بریمتون، ‫هیچ کس نمی تونه بهتون آسیب بزنه.
‫- می تونید یه زندگی جدید شروع کنید. ‫- اما همشون سر از زندان در میارن.
‫می تونم با دادرس حرف بزنم
‫و ازش تعریف کنم.
‫مادرم چی؟ رفقام چی؟ زندگیم چی؟
‫زندگی قبلیت دیگه وجود خارجی نداره،
‫یا باهامون میای یا سر از زندان در میاری.
‫چقدر برای تصمیم گیری وقت دارم؟
‫تا ساعت 6صبح، دمِ ورودی شهر منتظرت می مونیم.
‫ساعت 6:01 دیگه اونجا نیستیم.
‫تصمیم درست رو بگیر، خب؟
‫دوباره با این تصمیم های کوفتی مواجه شدم.
‫انگار خیلی راحته.
‫به قول معروف:
‫هر بار تصمیمی می گیرید، یه چیزی در قبالش می بینید،
‫یه چیزی رو فدا می کنید.
‫و فداکاری ها دردناکن.
‫خیلی دردناکن.
‫تصمیماتی هستن که به خاطرشون ‫تا آخر عمر باید تاوان پس داد.
‫چون در نهایت، این تصمیم هامون هستن که ما رو تعریف می کنن
‫و معلوم می کنن عاقبتمون چی می شه.
‫مثل مکعب روبیک می مونه
‫که درست کردنش اونقدر سخته که نیاز به معجزه داره
‫پس چرا بازم به بازی کردن ادامه می دیم؟
‫دائماً اون مکعب ها رو می چرخونیم ‫به امید اینکه به طرز جادویی ای برن سر جاشون
‫چون هر چی نباشه، حتی وقتی که به نظر محال میاد،
‫بخشی از وجودمون هنوز امیدواره ‫که حرکت بعدی، حرکت آخر باشه.
‫حرکتی که معکب رو حل !می کنه؛ یا همون تصمیم درست
‫اما می دونید نکته اش چیه؟
‫آخرین حرکت، مشکل ترین حرکته
‫و ممکنه گند بزنه به تمام زحماتی که قبلش کشیدید.
‫پس باید قشنگ بهش فکر کنید
‫چون اگه اشتباه کنید،
‫باید از اول شروع کنید.
‫باریکلا، آلیش. بیا بریم.
‫می خوام با پدرم حرف بزنم.