‫آنچه گذشت...
‫آلیش بیشتر از هر کسی توی دنیا پدرش رو دوست داشت
‫زندگی برای اون مثل یه رویا بود، ‫هر روزش خاص بود.
‫تو شاهزاده کوچولوی بابا هستی،
‫همیشه و تا ابد.
‫اما تقدیر این رویا رو ازشون گرفت.
‫بابا!
‫آلیش وقتی بزرگ شد، تبدیل به یه دختر خجالتی و تنها شد
‫اون هیچ دوستی به جز جرمیا نداشت.
‫هیچ کس آلی رو توی موقعیت قرار نمی‌ده!
‫ولی یه روز، زندگیش یه تغییر بزرگ کرد.
‫آلیش، خوبی؟
‫پدرم رو یادته؟ شاید هنوز نمرده باشه.
‫آلیش رفت سراغ پیدا کردن پدرش.
‫می‌ دونستم که دیر یا زود ‫به ملاقات خانواده میای. بخور!
‫تا اینکه اون رو پیدا کرد.
‫شاهزاده، روزی نبود که بهت فکر نکنم.
‫حالا رویای نابود شده‌ ی اون باز ممکن شده بود.
‫- وانمود کردی اون مُرده؟ ‫- اون‌ ها جنایت کارن!
‫هیچ وقت نمی‌ بخشمت!
‫تو دیگه مادر من نیستی!
‫زندگی قبلی اون تموم شده بود.
‫تو همه چیزی هستی که ‫توی دنیا دارم، یه لطفی ازت می‌ خوام.
‫و زندگی جدیدش شروع شد.
‫یک زندگی بی پروا و پر از چالش و هیجان.
‫- بارونه! ‫- بارونه کیه دیگه؟
‫حاضر.
‫اون دختر خجالتی قدیم دیگه وجود نداشت،
‫آلیش برای همیشه عوض شده بود.
‫اون آلیش منه.
‫اما دشمنان پدرش دنبالشون هستن، بیرحم و تشنه برای انتقام
‫به نظر تقدیر بار دیگه می ‌خواد اون‌ ها رو از هم جدا کنه
‫شاهزاده.
‫بابا!
‫بیا همه چیز رو فراموش کنیم و همدیگه رو ترک کنیم!
‫پدرش یه قول بهش داد، ‫"همیشه و تا ابد."
‫و می‌ خواد به هر نحوی شده روی قولش بمونه.
‫
‫چه طور تونستی؟
‫توی شهر بازی باهاشون قرار گذاشته بودی، مگه نه؟
‫من بهت کمک کردم، من نزدیک بود برات کشته بشم.
‫و تو چیکار کردی؟ منو دور زدی؟
‫من سعی کردم بهت اعتماد کنم.
‫من این همه راه باهات تا اینجا اومدم،
‫اما دیدی که نتیجه چی شد.
‫متأسفم آلیش.
‫اگه برگردم عقب، همه چیز رو تغییر می ‌دم.
‫- من سعی کردم همه چیز رو درست کنم. ‫- پس زندگیم رو بهم پس بده!
‫نمی‌ تونم.
‫تو بلد نیستی چه جوری باید همه چیز رو درست کنی. تو همیشه خراب می ‌کنی
‫راستش، این اولین کار خوبی بود که برات کردم!
‫این تنها شانس ما برای اینه که اون ‫زندگی‌ ای که می ‌خواستی رو داشته باشی.
‫اسممون رو عوض می ‌کنیم، شهرمون رو عوض می ‌کنیم.
‫من و تو، توی یه خونه‌ ی جدید و قشنگ.
‫آلیش، بهش فکر کن.
‫من دشمنت نیستم، متوجه هستی؟
‫این دنیای لعنتی دشمنته.
‫این دنیای ننگین...
‫تو رو توی خاک رها کرد، درست مثل یه لباس کهنه.
‫روحت رو تکه تکه می‌ کنه.
‫تو رو از همه دور می ‌کنه.
‫و در عوضش چی گیرت میاد؟
‫یه تکه توی قبرستون، ‫اگه خوش شانس باشی وگرنه غذای خوک ‌ها می ‌شی.
‫تو می ‌گی تقصیر منه.
‫ولی منم مثل تو یه قربانی‌ هستم.
‫یه آدم بیچاره که سعی می ‌کنه ‫هم خودش و هم با ارزش ‌ترین چیزش...
‫دخترش رو نجات بده.
‫دوستت دارم شاهزاده.
‫و تو هم منو دوست داری.
‫یه پدر باید چیکار کنه تا دخترش دوستش داشته باشه؟
‫باید شایسته اش باشه.
‫حالا چی می ‌شه؟
‫قبل از اینکه از اینجا ببریمت، یه کار دیگه مونده.
‫طبق برنامه بری به ملاقات و شهادت بدی،
‫اما با این.
‫زیر و بم اندرنگتا اونجا تصمیم گیری می‌ شه،
‫ما نباید این فرصت رو از دست بدیم.
‫آلیش، اینجایی!
‫بعد از قرار دست جمعی، دیگه ندیدمت.
‫می‌ برمت خونه، مادربزرگت خیلی عصبانیه.
‫پدرت رو نمی ‌شه پیدا کرد.
‫یالا!
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫متأسفم...
‫برای پدرت، برای ازدواج...
‫صبر کن.
‫آلیش...
‫ملاقات داره شروع می ‌شه، من باید چی بهشون بگم؟ جک؟
‫کل شب کجا بودی؟
‫همین دور و بر، می‌ خواستم تنها باشم.
‫پدرت کجاست؟
‫از کجا باید بدونم کجاست؟
‫به طور اتفاقی هردوون ناپدید شدین. ‫تو کمکش کردی فرار کنه؟
‫نه، بهت که گفتم، من چیزی نمی ‌دونم.
‫ولش کن!
‫اون کاری نکرده!
‫آینده خانواده در خطره، آینده‌ ی من!
‫و نمی ‌ذارم یه عوضی مثل تو خرابش کنه!
‫گفتم ولش کن!
‫همه چیز مرتبه؟
‫همه چیز مرتبه.
‫- یه میخ زنگ زده بود. ‫- لینا خانم...
‫- ماشین‌ها منتظرن. ‫- من باید برم مامان.
‫مراسم امشب تموم می‌شه
‫و فردا من و تو می‌ریم خونه.
‫سلسله فرا رسیده، نباید از دستش بدیم.
‫- روز بزرگ فرا رسیده. ‫- من خیلی منتظرش بودم.
‫سانتو کجاست؟
‫تا وقتی که کارت‌ها معلوم نشه، ‫برگ برنده رو توی بازی نمی‌کنم.
‫بذار یه چیزی بهت بگم،
‫برای پیروز شدن توی این بازی، ‫پسرت رو نیاز داری.
‫منو ببخشید.
‫به نام اجداد باستانی، ‫سه شوالیه اسپانیایی،
‫اوسو، ماستروسو و کارکاینوسو، ‫من این مکان رو تقدیس می‌کنم.
‫که اگه قبلاً توسط پلیس‌ها و خبرچین‌ها استفاده می‌شده،
‫الان اینجا رو یه مکان مقدس و مصون می‌دونم.
‫هر حرفی که اینجا زده می‌شه، اینجا می‌مونه.
‫هر کسی که حرف‌ها رو بیرون ببره، خائن شناخته می‌شه
‫و مجازات خواهد شد.
‫ادامه بده.
‫از تمامی حضار ممنونم.
‫امروز روز شادیه،
‫دو خانواده، دشمنان میلان،
‫اینجان تا زیر خورشید کالابریا ‫تبدیل به یه خانواده بشن...
‫فرائوها و دوستانمون بارونه‌ها.
‫لینا خانم، شما ثابت کردید که شخص محترمی هستید،
‫یک رئیس لایق برای خانواده،
‫و ازتون درخواست می‌کنم که ‫توی این جمع باشید،
‫به نام گاریبالدی، مانزینی و لا مامورا.
‫و به نام گاریبالدی، مانزینی و لا مامورا،
‫رای گیری رو شروع می‌کنیم.
‫الان نه آلیش.
‫اون دختر سفر طولانی‌ای برای پدرش کرده،
‫باید به حرفش گوش بدیم.
‫صحبت کن.
‫ممنون.
‫اسم من آلیش بارونه‌ست.
‫من داستان رو از اول براتون می‌گم.
‫وقتی شش سالم بود، پدرم تیر خورد،
‫جلوی چشم‌هام.
‫و تا ده سال، من فکر می‌کردم مُرده.
‫«پلیس داره گوش می‌ده»
‫برای من، پدرم یه ابرقهرمانه، قوی و شجاعه.
‫«پدرم لو رفته»
‫بعد فهمیدم که اون زنده‌ست و زندانه.
‫«اگه حرف بزنه، همه می‌رید زندان»
‫دختر بیچاره...
‫این داستان قلبم رو شکوند،
‫ولی باید این حرف‌ها رو یه موقع دیگه بزنی
‫چون پدرت اینجا نیومد.
‫فرانکو!
‫چیکو!
‫منو هل نده!
‫- عجله کن! ‫- تو اول برو.
‫خوبه، برای دختر یه چیزی بنوازید.
‫«فقط یه راه هست»
‫«اینکه من پدرم رو بکشم»
‫چه خبره؟
‫موسیقی چیه؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫چی شده لینا خانم؟ ‫این موسیقی رو دوست ندارید؟
‫موسیقی رو دوست دارم، ‫نوازنده‌ها مشکل دارن.
‫رئیس خانواده باید بنوازه.
‫رئیس خانواده از نت خارج شده.
‫می‌خوایم موسیقی جوون‌ها رو بشنویم.
‫تو یه خائن پرورش دادی لینا خانم.
‫تو حتی شایسته بوسیدن پای سانتیستی مقدس هم نیستی.
‫خوش بختانه، توی این باتلاق
‫یه گل رشد کرده.
‫بریم.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫منو گذاشتن یه گوشه ‫و چند تا بچه برام آهنگ زدن.
‫شنیدی، درسته؟
‫متوجه چیزی نشدن؟
‫فکر نکنم.
‫ولی حرف‌های مهم رو ‫بین خودشون زدن، من چیزی نشنیدم.
‫متاسفم.
‫مهم اینه که تو رو نگرفتن.
‫با مادرت حرف زدی؟
‫یکم زمان لازم دارم.
‫صلاح نیست اینجا بمونی.
‫امشب توی مراسم بهش می‌گم.
‫اون سمت شهر، ‫یه معبد با یه مجسمه هست.
‫اونجا می‌بینیمتون،
‫به محض اینکه تموم شد.
‫- چقدر زیباست! ‫- درسته.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫نرئو، نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫از اینجا برید! ‫با این چوب می‌زنمتون، عوضی‌ها!
‫تکه تکه‌تون می‌کنم! برید خونه!
‫آشغال‌ها.
‫تو، وینچنزینو، از اینجا برو!
‫اینو توی ساحل پیدا کردم، مال توـه؟
‫وینچنزینو، برو، ‫نرئو دیگه اینجا زندگی نمی‌کنه.
‫نزئو، کجا می‌ری؟
‫بذار بره.
‫اون دیگه مرد لایقی نیست، اون هیچی نیست.
‫نباید انقدر راجع به زندگی ما تصمیم بگیری!
‫باید ازم تشکر کنی،
‫اگه من نبودم، ‫کی با کسی مثل تو ازدواج می‌کرد؟
‫یکی مثل من؟ منظورت چیه؟
‫بهتره که دهنم بسته بمونه.
‫«نرئو عوضی»
‫من همه جا رو گشتم!
‫می‌خواستم برم پیش پلیس!
‫متاسفم، می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
‫- کجایی؟ ‫- توی کالابریا.
‫کالابریا؟ ‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫یه چیزی رو بهم بگو،
‫ولی حقیقت رو می‌خوام بدونم.
‫هر اتفاقی بیوفته، ‫منو دوست خواهی داشت، درسته؟
‫باید نگران باشم؟
‫- جوابم رو بده. ‫- همیشه.
‫من و تو برای هم ساخته شدیم،
‫مثل میرکو و لیسیا، میلا و شیرو،
‫بانو اسکار و آندره.
‫- تو بانو اسکاری؟ ‫- معلومه.
‫ولی چرا این سوال رو پرسیدی؟
‫به روسانو سلام برسون
‫و بهش بگو متاسفم.
‫برمی‌گردی درسته؟
‫یه مدتی نیستم ‫ولی قول می‌دم که برمی‌گردم.
‫باید دیگه برم.
‫دوستت دارم اسکار.
‫منم دوستت دارم آندره.
‫منو تنها بگذار.
‫حس شاهزاده خلافکارها رو داری،
‫ولی می‌دونی کشتن یه نفر چه حسی داره؟
‫یه دردی توی قفسه سینه‌ات حس می‌کنی ‫که خون ریزی می‌کنه و متوقف هم نمی‌شه.
‫قطره قطره تو رو نابود می‌کنه، حتی روحت رو.
‫انقدر زخم دارم که دیگه چیزی حس نمی‌کنم.
‫حاضری وقتی پدرت رو می‌کشی باهاش چشم تو چشم بشی؟
‫آماده‌ای تا خونش رو بو کنی؟
‫آلیش.
‫فقط می‌خوام برم خونه.
‫فکر کنم اشتباه پیچیدیم.
‫نه، از این سمته.
‫نمی‌دونم بدون تو باید چیکار کنم.
‫- یالا، انقدر ضعیف نباش. ‫- جدی می‌گم.
‫تو آدم مورد علاقه‌ی منی.
‫- سریع. ‫- چه خبر شده؟
‫- دارید چیکار می‌کنید؟ ‫- بریم!
‫کجا بریم؟
‫- اینجه چه خبره؟ ‫- یالا، سوار شو.
‫کجا می‌ریم؟
‫- نگران نباش، ازت مراقبت می‌کنن. ‫- در برابر چی؟
‫تو هم آدم مورد علاقه‌ی منی مامان.
‫آلیش.
‫نگران نباش، ما تو رو می‌بریم خونه، تو در امانی.
‫چرا دخترم سوار اون ماشین شد؟
‫بهت چیزی نگفته؟
‫قراره با پدرش ‫وارد برنامه محافظت از شواهد بشه.
‫- نباید اینجوری بشه! ‫- این بهترین تصمیمه.
‫همه چیزو توضیح می‌دم.
‫نباید اینجوری بشه!
‫«جنوا، دو ماه بعد»
‫رقابتی وجود نداره، ‫بحث استایل و وقاره.
‫کدوم وقار؟ ‫اون همیشه داره جنگ و جدل راه می‌اندازه؟
‫تو آدم خشنی هستی واکاری، این مشکل توـه.
‫- تو هنر و شعر رو درک نمی‌کنی. ‫- هرچی.
‫هرچی می‌خوای بگو، ‫به نظر من کوکارینی جذاب‌تره.
‫نمی‌دونم چرا دارم خودم رو خسته می‌کنم، ‫تو فقط بلدی یه سرباز باشی.
‫برای اینکه...
‫جیرجرک، جیرجیرک، جیرجیرک
‫باید خودت لباست رو بشوری! ‫و خودت قهوه درست کنی!
‫دارن دعوا می‌کنن؟ بازم؟
‫دیگه آخرشه، فردا باید شهادت بده.
‫دختره هم خیلی عصبانیه.
‫- دیگه نمی‌تونم تحملت کنم! ‫- منم نمی‌تونم تحملت کنم!
‫باید دخالت کنیم؟
‫من یه جوون‌ام ‫و هرچقدر دلم بخواد داد می‌زنم! گمشو!
‫داری کجا می‌ری؟
‫آروم باش، بهمون تذکر می‌دن.
‫تو یه جوون نیستی، تو یه عوضی هستی!
‫- یا شاید می‌تونه؟ ‫- نه، واکاری، نمی‌تونه.
‫رفقا، همه چیز تحت کنترله.
‫بذارید یکم هوا بخوره، برمی‌گرده.
‫چه خبر شده؟
‫هورمون، هورمون‌هاش بهم ریختن.
‫باید گزارش بدیم که رفته، جزء روال کاره.
‫سیگار، مارشال؟
‫- این جزء روال کار نیست؟ ‫- چرا هست واکاری.
‫به بازرس فراریو زنگ بزن.
‫به بازرس فراریو زنگ بزن، واکاری.
‫آلیش بارونه هستم.
‫خیلی خب، امشب میام اونجا.
‫«روکو و آسونتا تازه عروس و دامادهای امروز»
‫ترسا، می‌خوام موهاش مرتب‌تر بشه.
‫بیشتر از این دیگه شبیه ‫یکی از اعضای گروه "بچه‌های شهرستان" می‌شه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫می‌خوای روز خاص‌اش رو خراب کنی؟
‫من بهش زنگ زدم.
‫می‌شه ما رو تنها بگذاری؟
‫خیلی خوشگل شدی آسونتا.
‫آره؟ تو ولی خیلی بد شدی.
‫با گرمکن می‌خوای بیای کلیسا؟
‫می‌دونی که نمی‌تونم بیام.
‫نرئو، لطفاً،
‫انقدر به حرف‌های عمو اهمیت نده.
‫حق با اونه.
‫داروها باعث شدن اینجوری حرف بزنی.
‫تو هم کاری که عمو بگه رو می‌کنی.
‫چون من مثل تو نیستم.
‫من شهامت تو رو ندارم.
‫شهامت اینکه همیشه متفاوت باشم...
‫یه پیش آهنگ...
‫یه خواننده توی تلویزیون...
‫احمق دهکده.
‫شهامت اینکه عاشق بلفیور باشی.
‫بیا، من پخشش کردم، کار می‌کنه.
‫امکان نداره، من پرتش کردم توی دریا.
‫نرئو لطفاً...
‫منو تنها نگذار.
‫من بهت نیاز دارم.
‫«قوها»
‫چه همسر خوشگلی عمو برات پیدا کرده.
‫کلی نوه‌ی خوشگل برام میاری.
‫- ببین آسونتا چقدر دست پاچه شده. ‫- درسته.
‫ولی پسر منم همینه.
‫جفتشون مضطرب هستن.
‫خیلی خوشگل هستن.
‫من دستمالت رو دزدیدم
‫دختر کالابریایی من...
‫دو تا بهم بده، یکی برای لینا بارونه.
‫می‌دونی، دون فرائو، ‫لینا خانم زیاد حالش خوب نبود.
‫خدا رو شکر ‫که مادر اون خائن نیومد.
‫این دختر کالابریایی مرگ منه.
‫
‫ممنون! ممنون!
‫لحظه‌ای که همه دخترها منتظرش بودن فرا رسیده.
‫پرتاب دسته گل!
‫«قوها»
‫دسته گل! دسته گل!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تو منو نیاز داری عزیزم و منم تو رو نیاز دارم.
‫تو کی هستی؟
‫دوست مخصوص‌مون از میلان؟
‫آدم‌هایی مثل تو جاشون اینجا نیست.
‫برو بیرون.
‫برو بیرون!
‫نباید بهش دست می‌ زدی!
‫
‫صدات رو ندارم، چی؟
‫نباید بهش دست می ‌زدی!
‫نرئو، تو مُردی.
‫مُردی!
‫کس دیگه‌ ای هست حرفی داشته باشه؟
‫«جنوا، همان شب»
‫آلیش بارونه، در محضر خدواند حاضری؟
‫بله.
‫کارت فرشته مقرب میکائیل مقدس رو ببوس.
‫در مقابل خانواده، برادرها و خواهرها،
‫علایقی وجود داره ‫و باید به این اجتماع مقدس احترام گذاشت.
‫از حالا، این خانواده‌ ی تو خواهد بود.
‫تنها خانواده‌ ی تو.
‫سلاحی که دستت داری، مشیت الهیه.
‫تو قراره هم خون خودت رو بکشی.
‫در برابر خداوند بگو، می‌ خوای این کار رو انجام بدی؟
‫بله.
‫من کسی هستم که باید این کار رو بکنه.
‫تو حالا سرباز اندرانگتا هستی، راه برگشتی هم وجود نداره
‫می ‌دونی باید چیکار کنی؟
‫بله.
‫خوبه.
‫ما ترتیب نظافت کاری رو می ‌دیم.
‫به روکو بگو یکی از افرادش رو بیاره.
‫جسد باید ناپدید بشه و ما یه پیغام هم برای پلیس می‌ گذاریم
‫توی روز عروسیت
‫متوجه می ‌شی که مهمترین "بله"ی زندگیت رو گفتی.
‫
‫کلاه خاله‌ ات رو گذاشتی؟
‫قدیمیه کودن، لباس‌ های دهه60 دوباره مد شده.
‫سوار شو.
‫حاضری؟
‫بله.
‫کیه؟
‫بارونه، خب؟
‫- هنوز برنگشته. ‫- باید بریم.
‫- حاضری؟ ‫- 5دقیقه بهم مهلت بده.
‫یه قهوه بخور، دادگاه که فرار نمی‌ کنه.
‫خیلی خب، اما عجله کن.
‫سانتو.
‫بابا.
‫شاهزاده...
‫تو بهم گفتی بابا.
‫الو؟
‫لینا.
‫متأسفم.
‫تو باید ازش محافظت می‌ کردی.
‫فوری عمل کردن.
‫با جزئیات نقشه کشیده بودن.
‫احتمالاً ماه‌ ها براش برنامه ریزی کرده بودن.
‫اون شب، کسی باهات تماس نگرفت؟
‫گفتم که شب رو چه جوری گذروندم.
‫خوش شانس بودی که فرار کردی.
‫اگه مبارزه نکرده بودی، مثل پدرت حالا مُرده بودی.
‫می ‌خوام برم خونه.
‫یه دوربین توی مغازه جواهرفروشی هست
‫درست همون جایی که به پدرت شلیک کردن،
‫اما اتفاقاً اون هم کار نمی‌ کنه.
‫چند ماه کار نابود شده و من هیچ سرنخی هم ندارم.
‫مرسی بابت کاری که برام کردی.
‫ای کاش می ‌تونستم کارهای بیشتری بکنم.
‫باور کن.
‫مواظبش باش.
‫چرا؟
‫چون اون یه بارونه ‌ست.
‫و فقط اون می ‌دونست پدرش کجاست.
‫دختره ناپدید می ‌شه و صبح بعدش پدرش کشته می ‌شه.
‫و شاهدش چی؟
‫درسته، یه داستان تأثیرگذاره.
‫با پدرش دعوا می ‌کنه، ‫بعد از چند ماه زنگ می‌ زنه به دوستش
‫که بیاد باهاش مشورت کنه و شب پیشش می ‌مونه.
‫حرفش رو باور نداری؟
‫هیچ وقت باور نداشتم.
‫به عنوان یه بچه، همیشه منتظری که بزرگ بشی...
‫اما وقتی بزرگ می ‌شی، ‫متوجه می‌ شی که این جوری نیست.
‫باید فداکاری‌ هایی بکنی،
‫برای رسیدن به هدف باید کارهای کثیف بکنی.
‫جسد؟
‫توی چاه، طبق دستور.
‫ای کاش هیچ وقت نمی ‌دیدم که یه دختر پدرش رو بکشه
‫در زندگی، در زندگی واقعی،
‫چیزی به اسم سیاه یا سفید، خوب یا بد وجود نداره.
‫و آدم بدها هم وقتی کسی حواسشون نیست، حس بدی بهشون دست می‌ ده
‫مادربزرگت گفت چیکار کردی.
‫به جاش آدم خوب‌ ها ممکنه آدم بدهای واقعی باشن.
‫چون دنیای جادویی کارتون ‌ها،
‫همونی که باعث می‌ شد ‫به عنوان یه بچه رویاپردازی کنی،
‫وجود خارجی نداره.
‫ولی اگه 1بار،
‫فقط 1بار...
‫زندگی مثل کارتون باشه، چی می ‌شه؟
‫بیایید صادق باشیم،
‫خیلی خوب می ‌شه!