‫نمی تونیم همین طوری ولش کنیم پیش عناصر.
‫باید باهاش چیکار کنیم؟
‫همیشه به زور می برنشون به جنگ...
‫با یه بچه.
‫تو روستای خودش.
‫اون می تونه...
‫رمی! کمک!
‫کلید گم شده!
‫مطمئنی کلید رو گذاشتی روی تخت؟
‫آره، مطمئنم.
‫از کوله پُشتیم درش آوردم، ‫بعد درست کنار اون قفسه بود.
‫- چه طوری اینجا چیزی رو پیدا می کنی اصلاً؟ ‫- چون یه سیستم دسته بندی دارم.
‫حالا، قضاوت دیگه بسه، دنبال کلید بگردید. باید یه جایی همین جاها باشه
‫دوبلونت رو بده به من رمینگتون.
‫می دونم کی...
‫ایمی!
‫تا وقتی که من بابل تیم رو نخوردم، فریاد نزنید.
‫بله؟
‫کلید من رو دیدی؟
‫کلید خونه اش رو نه. مثلاً یه کلید قدیمی، خیلی قدیمی.
‫کجای من شبیه کلیدسازهای ‫قرون وسطی ایه برات؟
‫الآن باید بریم دیدن بابا.
‫می خوایید چه بازی کنید؟ «فول متال پلاشی»، ‫«گوست مانستر‌ ایکس»،
‫یا «میت فایتر 2» یا «ویگن آپرایزینگ»؟
‫اوه!
‫می شه بعداً با بابا بازی کنیم؟
‫جید! بیدار مونده که فقط با ما بازی کنه.
‫الآن ساعت 1صبحه توی هنگ کنگ. برای آدم های پیر دیر وقته
‫می دونم، می دونم. اما پیدا کردن این کلید واقعاً مهمه.
‫سرنخ بزرگی برای حل کردن معمامونه.
‫نمی دونم این چیزی که حالا ‫گفتی ناراحت‌کننده ست، یا خفنه.
‫پس به بابا می گم که دفعه بعد میای پیشمون.
‫- بگو دلم هم تنگ شده. ‫- باشه، باشه.
‫این تیکه اش رو یادت نره.
‫باید اون کلید رو پیدا کنیم.
‫- من شاید بدونم کی برش... ‫- شاید هیچ کس براش نداشته باشه.
‫شاید همین جاست، اما نامرئیه.
‫اُلسن گفت توی یه غار سری جادویی پیداش کرده.
‫شاید ویژگی های جادویی داره.
‫همینه! اُلسن اون کلید رو دزدیده! یعنی، شاید داشته دنبال...
‫اُلسن پیرمرد کلیدت رو ندزدیده. ‫اما من می دونم کی دزدیده.
‫بابا، چوب جادوی دروازه ای رو بردار!
‫برو ایمز. برو، برو!
‫اون رو بگیر!
‫هفته بعد که میای خونه، قراره خیلی هوا گرم باشه.
‫انگار همین حالاش قد جهنم گرم نیست.
‫وقتی کولر رو نصب کنی جید دیگه روی اعصابم نمی ره.
‫ایمز. یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫یه کامیون ساندویچ فروشی جدید هست ‫که حتماً وقتی اومدی باید امتحانش کنی.
‫باید زود برسی اونجا چون انگار تا ظهر تموم می کنن.
‫ایمز. بس کن!
‫بابا، کمکم کن اینجا. اون رباته مثل اسفنج کتک می خوره.
‫چرا بازی نمی کنی؟ چی شده؟
‫آم... امیدوار بودم که بتونم حلش کنم،
‫اما...
‫نمی تونم هفته دیگه بیام خونه.
‫- ایمی، من واقعاً متأسفم. ‫- بابا، این منصفانه نیست.
‫می دونم بچه گونه به نظر میاد، اما ‫برام مهم نیست. از این وضع بیزارم.
‫می دونم. می دونم عزیزم. می دونم. اما... کاریش نمی شه کرد.
‫ببین، من رو مسئول یه ارائه مهم برای بازاریابیمون کردن
‫نمی تونم از زیرش در برم.
‫ماه بعد، باشه عزیزم؟ سعی می کنم 1هفته کامل بیام اونجا
‫ماه پیش هم همین رو گفتی.
‫ایمی؟ ایمز، هستی؟
‫اون کلید متعلق به ماست ناخدا!
‫پسش بده دزد دریایی پیر و زشت!
‫ناخدا دوار، قربان،
‫اون کلید واقعاً متعلق به دختران سرفسایده.
‫اوهوم.
‫نه، این طور نیست.
‫این کلید متعلق به منه.
‫قربان، این کلید یه خاطره ای رو ‫توی ذهنتون زنده کرد، مگه نه؟
‫یه تصاویری می بینید؟ چون من می بینم.
‫می تونم صدای خنده اون دختره رو بشنوم.
‫منم شنیدمش، توی موزه.
‫اما نمی دونستم چی بوده تا وقتی که امروز صبح یه تصویری دیدم
‫فکر می کنم یکی از خاطرات بانوی سرفسایده.
‫یه ارتباطی بینشون هست. یعنی، اون کلید توی فیلم هاش بود
‫این رو هم می دونیم که این همه علاممت ...هشدار رو اون کشیده، پس
‫بانو همه جای این معما هست.
‫اگه بتونیم کمکت کنیم که یادت بیاد، ...شاید بتونیم بفهمیم که
‫اون خانم به کشتی اوبسیدین فلایر ‫ربطی داره و چه طور مربوط می شن.
‫اون کلید ممکنه که کلید باز کردن قفل خاطرات باشه.
‫شاید خاطراتمون کمکمون کنن معما رو حل کنیم.
‫بیایید یه سفر میدانی به موزه سرفساید داشته باشیم.
‫انقدر گرمه، می شه تخم مرغ پخت.
‫آه.
‫بابات بهت گفت، ها؟
‫من هم مأیوس شدم.
‫اما آهای، چند تا شیفتم رو جابجا کردم،
‫که بتونم با تو و جید برم تعطیلات تابستونه.
‫قول نمی دم که تمام چیزهای خفنی،
‫که تو و پدرت می رید رو بیام ...باهاتون، اما خوش می گذره و
‫مامان. من می خوام برم هنگ کنگ.
‫برای همیشه نه.
‫اما اگه بشه 1سال رو از دانشگاه مرخصی بگیرم، می دونی...
‫یه تعداد تجربه زندگی به دست بیارم.
‫جیدی هم دیگه بهم احتیاج نداره که مواظبش باشم.
‫نمی دونم ایمی. این تصمیم بزرگیه.
‫واقعاً بهش فکر کردی؟
‫می‌دونی به چی فکر می‌کردم؟
‫وقتی من همسن جیدی بودم، هر شنبه صبح...
‫من و بابا با دوچرخه می‌رفتیم و دوازده‌تا ‫دونات تحویل می‌گرفتیم.
‫هرکدوممون یکی می‌خوردیم و طلوع خورشید رو ‫نگاه می‌کردیم.
‫توت‌فرنگی‌اش رو از همه بیشتر دوست داشتم.
‫همیشه برام سوال بود که وقتی می‌رسیدید خونه ‫چرا فقط...
‫ده‌تا توی جعبه بود.
‫بعدش اون تابستون، ‫اون اسباب‌کشی کرد رفت هنگ کنگ.
‫واسه کار ایمی. ‫اون می‌خواد که اینجا پیشمون باشه.
‫این رو می‌دونی، درسته؟
‫بعدش رفت هنگ کنگ و هیچی دیگه مثل قبل نشد.
‫حتی نمی‌تونم به دونات‌ها نگاه کنم.
‫اونوقت عاشق دونات بودم.
‫ایمی، می‌دونم...
‫دلم براش تنگ شده مامان.
‫بذار با بابات حرف بزنم.
‫ببینیم چیکار... می‌تونیم بکنیم.
‫واقعاً؟
‫یعنی نمیگی نه؟
‫نمیگم نه.
‫ممنون، ممنون، ممنون مامان!
‫باشه، باید برم واسه کارم آماده شم، ‫ولی ممنونم!
‫دوباره نه.
‫می‌دونستم. 13 دقیقه دیر کردی.
‫ببخشید میلدرد. روز شلوغی بود.
‫- ولی خبرهای خیلی مهمی دارم! ‫- باید خبر خوبی باشه.
‫دارم میرم هنگ کنگ. ‫واسه همین دارم از دو هفته قبل خبر میدم.
‫حقوقم رو هم باید بالا ببری. ‫هنگ کنگ شهر گرونیه.
‫مگه ماه قبل استعفا ندادی که بری ‫یوگای بُزی درس بدی؟
‫آره، ولی اون واقعاً سخت بود. ‫بُزها خوشگلن، ولی همچنین... اه.
‫قبل از اون هم،
‫رفتی که پنیر گیاهی بفروشی ‫توی بازار کشاورزها.
‫معلوم شد پنیر واقعی بیشتر دوست دارم.
‫برو سر کارت.
‫حقوقت رو هم کم می‌کنم، ‫چون الان 14 دقیقه دیر کردی.
‫یکی از اون دقایق رو داشتم با تو حرف می‌زدم، ‫پس عملاً داشتم کار می‌کردم.
‫اوه! عجب دختریه.
‫- سلام. ‫- سلام میلدرد.
‫به موزه‌ی سرفساید خوش اومدید.
‫یه کاری کن چیزی رو نشکونه.
‫این اتاق دست‌نخورده‌ی دوزندگی بانوئه.
‫متوجه نمیشم چطور این وسایلی که برای ‫کار خانم‌‌ها استفاده میشه،
‫قراره کمک کنه گذشته‌ام رو به یاد بیارم.
‫باشه، الان قرن 21امه. ‫مردها هم دوخت و دوز می‌کنن.
‫اینجوری با من حرف نزن.
‫شاید اینجا بودن باعث بشه ‫خاطراتی رو از آدمی که...
‫قبلاً بودی یادت بیاد.
‫امیدوارم آدمی که بودی ‫انقدر بدخلق نبوده باشه.
‫اون.
‫اونجا یه چیزی برام آشناست.
‫اون چیه رمی؟
‫طومار عجایب خودم رو شروع کردم. ‫از مقاله‌ی عجایب تو الهام گرفتم.
‫حس می‌کنم دیده شدم.
‫اون طومار از ابتدا قرار بود ‫توش جزئیاتی از موقعی که...
‫یه تیکه از کشتی اوبسیدین فلایر ناپدید شد ‫توش ثبت بشه.
‫می‌خوام یادم بمونه که وقتی کامل بوده ‫چه شکلی بوده.
‫بالاخره اونجا خونه‌مه.
‫می‌خوام اگه کاملاً ناپدید شد یادم بمونه.
‫نمی‌ذاریم این اتفاق بیفته رمی.
‫قول میدم هرکاری بتونیم بکنیم ‫که این قضیه رو حل کنیم.
‫کلید توی فیلم بانو بوده. ‫پس بیا یه نگاه بهش بندازیم.
‫شاید یه خاطره‌ای رو برگردونه
‫طوفان سهمگین. ‫من توی یکی از اونا مُردم.
‫خاطره‌ای یادت میاد؟
‫اوه، فیلم بانو. ‫یه نگاهی بنداز ناخدا دوار.
‫اون... عشق من بود.
‫اونو یادت میاد؟
‫رقبایی بودیم که برای گنج‌ها ‫با هم رقابت می‌کردیم.
‫تا وقتی که دشمنم تبدیل به هم‌دستم شد.
‫عشق من خیره‌کننده بود.
‫تند خو، اما زیبا بود.
‫فهمیدیم که وقتی با هم باشیم ‫سرسخت‌ترین دزدان دریایی‌ای هستیم،
‫که توی هفت دریا دریانوردی کردن.
‫این کلید اولین صندوقچه‌ی طلایی رو که ‫با هم پیدا کردیم رو باز کرد.
‫وایسا، یعنی بانوی سرفساید، ‫در واقع بانوی دزد دریایی سرفساید بوده؟
‫آخه، اون یه اتاق مخفی تله‌ی انفجاری،
‫توی دیوارهای خونه‌ی خودش ساخت.
‫به نظر ازون کارهایی میاد ‫که دزدهای دریایی می‌کنن.
‫آره، عشقم از تله‌های انفجاری ‫خوب خوشش می‌اومد.
‫بازم نگاه کنید ناخدا دوار.
‫خاطرات دیگه‌ای رو یادتون آورد؟
‫قربان؟
‫اینجا هیچی به جز دل‌شکستگی نیست.
‫ناخدا!
‫ما تسلیم نمی‌شیم رمی.
‫شما دوتا باز دارید چیکار می‌کنید؟
‫کولر داره خب. آره.
‫جیدی، می‌تونم یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫خب... من خبرهای مهمی دارم.
‫من دارم میرم هنگ کنگ ‫که با بابام زندگی کنم.
‫اوه.
‫چی؟
‫هیچی.
‫جید، من اوه گفتنت رو می‌شناسم.
‫این از اون: اوه من خیلی برات خوشحالم ایمی.
‫یا، اوه، برام یه چیزی از چین بیار نیست.
‫چیزی نیست. هنگ کنگ بهت خوش بگذره. ‫به بابا سلام برسون.
‫می‌فهمم. منم بودم دلم واسه خودم تنگ می‌شد، ‫می‌تونیم ویدیوکال بگیریم و اینا.
‫باشه.
‫تو عصبانی‌ای.
‫آخه این تصمیم بزرگیه ایمی.
‫آخه، بهتر نبود اول باهام قبل از گرفتنش ‫حرف بزنی؟
‫من نیازی به اجازه‌ی تو ندارم.
‫- مامان چطور؟ ‫- مامان مشکلی باهاش نداره.
‫معلومه که بهت راستش رو نمیگه.
‫که همین الانش داره یک سره کار می‌کنه،
‫اونوقت تو هم داری کارهاش رو بیشتر می‌کنی.
‫یه جورهایی خودخواهیه ایمی.
‫نمی‌دونم.
‫من فقط می‌خوام با بابا دونات بخورم.
‫- دلم براش تنگ شده. ‫- منم دلم واسه بابا تنگ شده،
‫ولی معنیش این نیست که ‫مامان رو تنها بذارم!
‫مامان و بابا قراره در موردش حرف بزنن. ‫ببینیم چی میشه.
‫باشه.
‫ببین، من باید برم سر کار. ‫خونه می‌بینمت.
‫متاسفم.
‫مشکلی نیست. ایمی بهتره بره.
‫لازم نیست نگران من باشه. ‫هیچوقت نگران هیچی نیست.
‫خب، من جایی نمیرم.
‫خب، من 130 ساله که اینجام.
‫می‌دونی بزرگ‌ترین ترسم چیه؟
‫شاید هیچ خاطره‌ای ندارم چون عمرم ‫جوری نگذشته که ارزش به یاد موندن داشته باشه.
‫رمی، مطمئنم زندگی فوق‌العاده ‫و باحال و به یاد موندنی‌ای داشتی.
‫فقط باید یادت بیاد.
‫وقتی یادت بیاد هم می‌فهمیم از کجا ‫بانو رو می‌شناسی.
‫شاید هم معمای رفتنت به خونه ‫و دینجر پوینت رو هم حل کردیم.
‫دخترهای سرفساید، ازتون متشکرم، اما...
‫من... یه کم باید با خودم فکر کنم.
‫حتماً براش خیلی سخته،
‫که بدون خانواده اش اینجا باشه.
‫آهای، می دونی چی ممکنه سر حالت بیاره؟
‫- یه تنی به آب بزنیم. ‫- آره.
‫بانو؟
‫رمی، بس کن. یه نفر ممکنه ببینتمون.
‫رمی، چیکار می کنی؟ بده اش به من.
‫این سایه بون بانوئه.
‫همونیه که توی خاطراتم باهاش بود.
‫میلدرد حتماً از موزه غارتش کرده.
‫شماره47 رو سفارش بده.
‫کیفش رو ببین. ساعتش رو هم همین طور. شبیه هم هستن.
‫خب... میلدرد عتیقه دوست داره.
‫اون ها عتیقن آره.
‫میلدرد داشته از موزه یه چیزهایی رو قرض می گرفته.
‫خب، نمی فهمم چرا ما نباید ...بتونیم این سایه‌ بون رو یه ذره
‫قرض بگیریم.
‫اجازه هست؟
‫نمی تونیم همین طوری...
‫- چیکار کنیم؟ ‫- گرفتن...
‫تو با من میای.
‫مامان. نه، نه، نه. کمک!
‫وایستا! نه!
‫تو من رو از مادرم دزدیدی.
‫- سلام مامان. ‫- سلام ایمز.
‫کولر رو خودت وصل کردی؟ قرار نبود بابا...
‫آهان، درسته.
‫تقریبا 5تا ویدئو نگاه کردم که چه طور وصلش کنم.
‫حالا، پیچ های بدنه چی هستن؟
‫هنوز اسکرابت تنته؟ برگشتی بیمارستان؟
‫باید یه شیفت دیگه می موندم.
‫مامان، من نمی خوام برم هنگ کنگ.
‫ایمی، فکر می کنم باید بری هنگ کنگ.
‫نه، نمی خوام. به علاوه، نمی تونم از پیش تو و جید برم.
‫جید عادت می کنه. هردومون می کنیم.
‫دیدم این چقدر خوشحالت کرد.
‫چرا یه کم دیگه بهش فکر نمی کنی؟
‫هوم.
‫می دونی دوست ندارم به مسائل فکر کنم.
‫باشه. میای برای این کمکم کنی؟
‫بذار ببینم.
‫باشه، فکر می کنم باید دقیقاً اینجا جا بشه.
‫خوبه؟
‫محشره.
‫بسیار خب.
‫باشه.
‫وایسا.
‫اوه!
‫اوه. این که باد موها رو برده حواس ‫مردم رو از پف چشم هام پرت می کنه.
‫خب، حالا واقعاً باید پیچ های بدنه رو پیدا کنم.
‫بانو مادر من بود، تو من رو از اون گرفتی.
‫- رمینگتون. ‫- نه. بس کن!
‫توی خاطراتم دیدمش.
‫من رو انداختی روی شونه ات ‫و کشوندی با خودت بردی.
‫وقتی داشت سایبونش رو تکون می داد گریه کرد که وایستی.
‫می خواست من با اون باشم.
‫فقط یه مادر انقدر ناراحت می شه که ‫بچه اش رو این طوری ازش جدا کنن.
‫- نه رمینگتون. اشتباه می کنی. ‫- نمی کنم.
‫برای همین از موزه فرار کردی.
‫یادت اومد چه اتفاقی افتاده و نتونستی باهام مواجه بشی.
‫دستگاه تصویرساز موزه خاطرات من رو از... عشق گمشده ام برگردوند
‫توی یه حمله به یه روستا اتفاق افتاد،
‫اونجا بود که پیدات کردیم.
‫حمله هنوز تموم نشده بود.
‫عشقم به تو سایبونش رو داد، که ،مطمئن بشه از خودت دفاع می کنی
‫اگه یه وقت یه جایی تنها مونده بودی.
‫چه طور می تونم با یه سایبون ساده از خودم دفاع کنم؟
‫دستگیره کوچیکش رو بکش، بعدش دسته اش رو بچرخون.
‫- چیزی نمی بینم. ‫- دقیقاً.
‫پوشش دود موقع فرار از دردسر به درد بخوره.
‫هیچ کس توی این روستا نمونده.
‫نمی تونیم ولش کنیم برای عناصر دوار.
‫عشقم،
‫با یه بچه توی کشتیمون چیکار کنیم؟
‫بچه ‌های جوون تر از اون رو همیشه می برن جنگ.
‫خب اون، ما رو داره که مواظبش باشیم.
‫ببرش به کشتی اوبسیدین فلایر. ما معطلشون می کنیم.
‫تو با من میای. اونجا جات امن تره.
‫- مامان. نه! نه، نه، نه. کمک! ‫- وایستا! نه!
‫این سایه‌بون از پسره محافظت می‌کنه.
‫من هیچ کس رو توی روستام نداشتم.
‫شما نجاتم دادید. جفتتون. الآن یادم اومد.
‫کم پیش می اومد عشقم اشتباه کنه.
‫همون موقعی که تو رو دید فهمید چه دزد دریایی خوبی می شی
‫به نظرم من هم باهاش موافق بودم.
‫خانواده ام چی؟ حتماً یه خانواده ای داشتم.
‫من نمی دونم.
‫اما...
‫این رو بدون که یه نفر هست که براش مهمی،
‫و همیشه ازت محافظت می کنه.
‫اون کلید قفل خاطرات رو باز کرد.
‫آره، اما چرا بانو روی کشتی اوبسیدین فلایر مثل...
‫مثل رمی و دوار محو نشد؟
‫شاید با کشتی نیومده به سرفساید.
‫ای کاش دوار بیشتر یادش می‌اومد.
‫شاید یادش اومده، اما به ما نمی گه.
‫آخه، چرا بعد از دیدن اون فیلم از موزه رفت؟
‫آره، راست می گی.
‫دوار داره یه چیزی رو قایم می کنه.