[‫تمامی مکان ها، شخصیت ها، سازمان ها و وقایع
‫که در این سریال به تصویر کشیده شده اند، ساختگی می باشد.]
‫برای اینکه ثابت کنم اون سلاح قتل بوده،
‫هم نتیجه کالبدشکافی لازمه، هم آداماس.
‫هه سونگ بهم کمک می کنه؟ نه، عمرا.
‫دیوونه شدی؟
‫تو باید بهم کمک کنی.
‫اون دیوونه ست.
‫کار من نبود.
‫من شما رو به رئیس معرفی نکردم.
‫- آقای چویی. ‫- زیاد تعجب نکن.
‫فقط می خواستم باهات خصوصی صحبت کنم.
‫حتما.
‫ازت می خوام از این خونه بری.
‫این آخرین هشداره.
‫من همچین برنامه ای ندارم، ‫مخصوصا حالا که دستم خالیه.
‫آخرش این پرروییت، کار دستت می ده!
‫خیلی بیشتر از چیزی که فکرش رو کنی.
‫من خیلی آدم بی اعصابی هستم.
‫خیلی آدم قابل پیش بینی هستی.
‫از مدل تهدید کردنت، معلومه که خیلی تحت فشاری.
‫دیگه بیشتر از این نمی تونم طاقت بیارم.
‫خیلی راحت می تونم
‫از شرت خلاص بشم...
‫چِت شد؟
‫خانم کوان.
‫نمی تونم نفس بکشم، آقای چویی...
‫اون...
‫بنال ببینم! کدوم یکی؟
‫ویتامین کائه، درسته؟
‫ویتامین کا برای مرگ موش، یه جور پادزهره.
‫اگه کتابم رو خونده باشی، این رو می دونی.
‫به معشوقه شخصیت اصلی هر روز غذای مسموم شده با مرگ موش می دن
‫و شخصیت اصلی هم برای رد گم کنی، ‫یه خرده از اون غذا رو می خورده.
‫اما پادزهرش، یعنی ویتامین کا هم می خورده...
‫که زنده بمونه.
‫سر به سر من می ذاری!؟
‫امتحانت کردم.
‫تو حتی یه نفر هم خبر نکردی که بیاد.
‫کثافت عوضی!
‫هر چقدر دوست داری، بهم فحش بده،
‫من ازت نمی ترسم!
‫تصمیماتت، ذات واقعیت رو نشون می ده.
‫ذات واقعی آدم ها وقتی معلوم می شه که مجبور می شن
‫توی شرایط خاص تصمیم بگیرن.
‫وقتی ترجیح دادی نجاتم بدی،
‫یعنی نمی تونی من رو بکشی.
‫انقدر مزخرف نگو!
‫ترجیح دادم نکشمت، چون
‫گمون نمی کنم نیاز باشه برای بیرون کردنت از اینجا، تا این حد پیش برم
‫بدون زحمت می تونم تو رو از این خونه بندازم بیرون.
‫یعنی یقه ام رو می گیری و پرتم می کنی بیرون؟
‫نه.
‫با تو کاری ندارم.
‫هدف من، تو نیستی.
‫من هدفت نیستم؟
‫آره. تا الآن دیگه باید رسیده باشه اونجا.
‫خودت بهتر می دونی که نقطه ضعفت چیه.
‫ایم، همسر کیم، دچار سانحه تصادف شده بود،
‫و به تنهایی قادر به انجام کارهای روزمره نبود.
‫پلیس بر این باور است که کیم از این وضعیت
‫یعنی پرستاری از همسرش خسته شده،
‫و با کشتن همسرش و پریدن از آپارتمان خود
‫- به زندگی خود و همسرش پایان داده است. ‫- اون خودش رو کشت؟
‫سوهیون.
‫پلیس احتمال می دهد...
‫محاله!
‫دلیل این حادثه، همین شرایط بوده است.
‫آن ها با حرف زدن با اطرافیان و شاهدان،
‫در حال بررسی جزئیات حادثه هستند.
‫تو کی هستی؟
‫خانم کیم.
‫شما اینجا...
‫خانم کیم.
‫همش تقصیر منه.
‫چیزی شده؟ منظورتون چیه؟
‫من...
‫مقصرم.
‫من شما رو بردم خونه اشون.
‫از چی حرف می زنید؟
‫پدر و مادرم...
‫مردن.
‫من گزارشگر سو یون جین هستم ‫و از صحنه جرم گزارش می دم.
‫همسایه ها شهادت داده‌ ند که این زوج عاشقانه همدیگر رو دوست داشتند
‫و به شدت از این حادثه دل شکسته اند.
‫بعد از بررسی صحنه جرم توسط پلیس...
‫یعنی اون ها...
‫پدر و مادرت بودن؟
‫بابا.
‫مامان.
‫بابا.
‫برادرت حالش خوبه، فعلا داریم تعقیبش می کنیم.
‫شماها زیر نظرش دارید؟
‫خیلی هم خاطر جمع نباش.
‫یادت باشه ما هر وقت بخوایم
‫می‌تونیم بکُشیمش یا بذاریم زنده بمونه.
‫به برادرم کاری نداشته باشید.
‫اونموقع که می‌خواستی از ‫ستاد تحقیقات ویژه اخاذی کنی،
‫باید فکر اینجاشم می‌کردی.
‫اینکه ممکنه به جای تو اطرافیانت آسیب ببینن.
‫بذار یه چیزی رو همین الان بهت بگم،
‫اشتباه بزرگی مرتکب شدی.
‫قبل از اینکه اولین مشت رو بزنی،
‫باید خودت رو خوب آماده کنی.
‫نگران نباش، مامان. ‫خوب غذام رو می‌خورم و حالم هم خوبه.
‫بابا چطوره؟
‫بابات؟
‫حالش خوبه؟
‫خوب غذا می‌خوره؟
‫بابات خیلی دلش برات تنگ شده.
‫بهش بگو دل منم براش تنگ شده. ‫باشه.
‫باید به یکی زنگ بزنم. ‫ضروریه.
‫- ولی من هنوز داشتم... ‫- دونگ‌ریم.
‫بگیر.
‫برقراری ارتباط امکان‌پذیر نمی‌باشد، ‫تماس شما از طریق پیامک به...
‫لطفا ماشین رو نگه دار.
‫- بله؟ ‫- می‌تونی برگردی خونه‌ات.
‫خودم این قضیه رو حل می‌کنم.
‫لطفا بزن کنار.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- بزن کنار.
‫- گفتم بزن کنار! ‫- خانم کیم، لطفا آروم باش.
‫آروم باش. این کار خطرناکه.
‫تو اومدی سراغم که ازم کمک بگیری.
‫حالا میگی که کمکم رو نمی‌خوای؟
‫بهت که گفتم. ‫خودم این قضیه رو حل می‌کنم.
‫از همون اولش هم نباید میومدم سراغت.
‫خانم کیم.
‫تو فکر می‌کنی که قضیه خودکشی نبوده، درسته؟
‫واسه همین بود که اومدی سراغ من؟
‫می‌دونم که الان گیج شدی و ترسیدی.
‫ولی بهتره عاقلانه فکر کنی.
‫ما باید بفهمیم قضیه چی بوده.
‫نمی‌دونم چِم شده.
‫یه لحظه انگار عقل از سرم پرید.
‫فقط توی این موقعیت، ‫نمی‌تونم به هیچکس اعتماد کنم.
‫می‌فهمم.
‫بیا با هم این قضیه رو حل کنیم.
‫بابت اتفاقی که افتاده، متاسفم.
‫اونا خودکشی نکردن. ‫امکان نداره.
‫من مطمئنم.
‫اونموقع که می‌خواستی از ‫ستاد تحقیقات ویژه اخاذی کنی،
‫باید فکر اینجاشم می‌کردی.
‫اینکه ممکنه به جای تو اطرافیانت آسیب ببینن.
‫دوباره با آقای چویی در افتادی، آره؟
‫دعوا کردین؟
‫آهان. فهمیدم.
‫تو توی ناراحت کردن بقیه استادی.
‫شبیه این روانی‌ها، ‫حرفات نیش‌دار و بی‌رحمانه‌ست.
‫البته همیشه هم حقیقت رو میگی.
‫ولی بدجوری ناراحتمون می‌کنه، می‌دونستی؟
‫- لی دونگ‌ریم. ‫- بله؟
‫از این خونه برو.
‫ای بابا، بیخیال.
‫واقعا جدی گفتم.
‫راستش رو بخوای،
‫من یه کم پول بیشتر لازم دارم.
‫می‌دونم باید به حرفت گوش کنم.
‫ولی قرارـه بابام به زودی ‫عمل پیوند کبد انجام بده.
‫برای عملش پول بیشتری لازم دارم.
‫نمی‌دونستم.
‫باشه، من بهت میدم.
‫- چی؟ ‫- من هرچقدر پول بخوای بهت میدم،
‫ولی فردا اول وقت باید از اینجا بری.
‫ولی چرا شما...
‫باشه، اگه شما می‌خواین، میرم. چشم.
‫ستوان چویی.
‫عه، اشتباه گفتم.
‫منظورم آقای چویی بود.
‫- پس می‌خوای باهام در بیوفتی. ‫- ترسیدی؟
‫اگه می‌خوای دهنم بسته بمونه، ‫دست از سر سوهیون بردار.
‫می‌دونی که منم یه چیزایی تو آستینم دارم.
‫می‌خوای حقیقت رو به رئیس کوان بگی؟
‫می‌خوای بهش بگی که من یه پلیس مخفی‌ام؟
‫باشه بگو. ‫ببینیم کی اول دخلش میاد.
‫داری اشتباه می‌کنی.
‫من دارم درمورد ‫ستاد تحقیقات ویژه حرف میزنم.
‫منظورت چیه؟
‫واسه همینه که می‌خوای من از اینجا برم.
‫اونا می‌خوان ازم بپرسن که ‫از کجا درمورد تو اطلاعات به‌دست آوردم.
‫با یه اشتباه کوچیک، ‫ممکنه همه شما رو به خطر بندازم.
‫قبر خودت رو کندی.
‫نکنه دلت می‌خواد امشب بمیری؟
‫یه همدست پیدا کردم.
‫یه کم بهم زمان بده.
‫یعنی حاضره کمکت کنه ‫آداماس رو بدزدی؟
‫نه.
‫واسه یه کار دیگه به کمکش احتیاج دارم.
‫خانم کوان.
‫گفتم تنهام بذار.
‫یعنی واقعا نمی‌خواین امروز بدرقه‌شون کنید؟
‫تا حالا یه بارم نشده که این کارو نکنید.
‫به نظر میاد که رئیس منتظرتونه.
‫ایشون خواستن اینو براتون بیارم، بفرمایید.
‫گفتن حتما باید بخورید. براتون خوبه.
‫چون می‌دونن که زانوتون چقدر ضعیفه.
‫بفرمایید.
‫[مکمل مخصوص تقویت مفاصل]
‫وای، چقدر خوشگله.
‫تو خوشگلتری، هه‌سو.
‫شرط می‌بندم دیگه ‫دستیاری به خوبی من پیدا نمی‌کنی.
‫می‌تونستم به حرفت ‫گوش کنم و از اینجا برم.
‫ولی دلم می‌خواد اول کارم رو تموم کنم.
‫از بس که حرفه‌ای‌ام!
‫آقای ها، می‌دونم که باید ‫خاطرات رو با آب و تاب بنویسیم،
‫ولی اون دیگه درمورد ‫زندگی پسرش خیلی زیاده‌روی کرده.
‫شایعات میگن که ازدواج پسرش مصلحتی بوده
‫و عروسش قرار بوده با یکی دیگه ازدواج کنه. ‫پس چرا باید قضیه رو عاشقانه نشون بدیم؟
‫باید حرف بزنیم.
‫حتما. ‫دونگ‌ریم.
‫آهان، باشه. من میرم بیرون.
‫این چیه؟ یه جور شوخیه، نه؟
‫معلومه که نه. ‫یه جور اخاذی‌ـه.
‫اون تو نوشته، ‫شما یه نامه برای من نوشتی.
‫یادته؟
‫خب، از من چی می‌خوای؟
‫گفتم که می‌خوام کمکم کنی.
‫منم گفتم نه.
‫نمی‌تونم کمک کنم آداماس رو بدزدی.
‫منم هیچوقت نخواستم همچین کاری کنی.
‫واقعا؟
‫پس چجوری باید کمکت کنم؟
‫یه دلیلی داره که اون نامه رو برام نوشتی.
‫آره. می‌خواستم حقیقت رو برملا کنی.
‫شما هیچ ربطی با پرونده‌ی 22 سال پیش نداشتی.
‫بااین‌حال بدون اینکه چیزی ازم بخوای ‫اون نامه رو برام نوشتی.
‫- باورکردنی نیست. ‫- برام مهم نیست.
‫شما قاتل اصلی رو می‌شناسی.
‫اون کیه؟
‫جواب من اینه.
‫اگه می‌خوای تهدیدم کنی، ‫درست انجامش بده.
‫تله می‌ذارین؟
‫این‌کار غیرقانونی‌ـه.
‫پس برو منو لو بده.
‫این اواخر زیاد میاین تو جنگل.
‫فکر کنم شما هم اضافه‌کاری می‌کنید.
‫پس بهتره تو رئیس جدید امنیت اینجا بشی.
‫فکر خوبیه.
‫خدانگهدار، قربان.
‫می‌دونستم یه چیزی هست که بهم نگفتی.
‫خب؟ بگو می‌شنوم.
‫بیست و دو سال پیش ‫در ماه می، یه قتل اتفاق افتاد.
‫شروع خوبی بود.
‫قاتل دستگیر شد و ‫براش حکم اعدام صادر کردن.
‫ولی سلاح قتل ناپدید شد.
‫سلاح قتل ناپدید شد؟
‫به نظر من اون سلاح، آداماس بوده.
‫واسه همین می‌خوام بدزدمش.
‫وقتی با نتایج کالبدشکافی ‫تطبیقش بدم، مطمئن میشم.
‫خب، چرا می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫مقتول، پدرم بود.
‫عجب.
‫متوجه شدم، ولی هنوز یه سوال دارم.
‫اگه قاتل دستگیر شده، ‫پس چرا باید خودت رو به زحمت بندازی؟
‫قاتل اصلی یه نفر دیگه‌ست.
‫به نظرت کی سلاح قتل رو برداشته؟
‫قضیه جالب شد.
‫هر کی آداماس رو برداشته، ‫یا قاتل اصلیه یا قاتل رو میشناخته.
‫همدستت حتما جواب این سوال رو می‌دونه.
‫جوابش خیلی واضحه.
‫صبر کن ببینم.
‫بیست و دو سال پیش، ماه می؟
‫بشین.
‫ترجیح میدم وایسم.
‫یعنی منم باید همینجوری وایسم؟
‫به نظر میاد که عفونت نکرده.
‫حتما خیلی درد داره.
‫چیزی نیست.
‫وقتی بمیرم، بدنم هم بی‌فایده میشه. ‫چه ارزشی داره که بهش برسم؟
‫اعتراف می‌کنم که دیروز ‫خیلی بدجور عصبی شدم.
‫حق با تو بود.
‫لبخند اون خیلی برام آشناست.
‫منو یاد مین‌جو میندازـه.
‫مین‌جو با همون لبخند شیرینش ‫دنبال مادرش رفت.
‫هیچوقت یادم نمیره.
‫لبخند اون نویسنده هم خیلی شبیه مین‌جوئه.
‫واسه همین از همون اول ازش خوشم اومد.
‫دیدین؟ من می‌دونستم، قربان.
‫ولی بازم از دستم عصبانی شدین و ‫بهم صدمه زدین.
‫لطفا درکم کن.
‫تو خودت هم یه بچه از دست دادی.
‫ما هر دومون این تجربه رو داشتیم، ‫پس میشه یه کم باهام همدردی کنی؟
‫البته ازت ممنونم اینجا پیش مایی.
‫می‌دونم اگه پاش بیوفته، حتی حاضری
‫برای نجات من خودت رو قربانی کنی.
‫تو مثل قلبم می‌مونی.
‫گذشته از همه این‌ها،
‫من زندگیم رو بهت مدیونم.
‫بیا تو.
‫می‌خواین بعدا بیام؟
‫نه، اشکالی نداره. لازم نیست ‫چیزی رو از خانم کوان مخفی کنیم.
‫ارباب.
‫بگو، چی شده؟
‫باید یه موضوع رو بهتون بگم، قربان.
‫[دفترچه حساب]
‫[خلاصه پرونده]
‫هیچ اثری از مقاومت دیده نمیشه.
‫و شک دارم که پلیس تخت رو مرتب کرده باشه.
‫قرص خواب‌آور.
‫ای وای، ترسوندمت؟
‫آقای کونگ، زَهره تَرَک شدم.
‫بچه‌های اداره بهم میگن "زَهره تِرِکون".
‫- بچه‌های اداره بی‌خود کردن. ‫- شوخی کردم، بابا.
‫پلیس چی گفت؟
‫به زنه قرص خواب‌آور داده و ‫بعد با بالش خفه‌اش کرده.
‫نمی‌خواسته خیلی زجر بکشه.
‫واسه همین فکر می‌کنن کار شوهرش بوده.
‫ببین چجوری حساب‌های بانکیش رو مرتب کرده.
‫معمولا آدما قبل از خودکشی همین کارو میکنن.
‫تجربه‌ی ده ساله‌ام بهم میگه که ‫این پرونده مطمئنا خودکشی بوده.
‫حتی وقتی پریده، داد هم نزده.
‫قربان، چرا انقدر روی این پرونده حساس شدین؟
‫- شوهرش هم بیهوش بوده؟ ‫- بله؟
‫اگه اول سرش به زمین خورده باشه، ‫پس باید از ناحیه‌ی سر کلی آسیب دیده باشه.
‫پلیس به این نتیجه رسیده که خودکشی بوده.
‫آقای کونگ، من هیچوقت خودکشی نمی‌کنم.
‫اگه یه روز پلیس ادعا کرد که خودکشی کردم، ‫بهترـه بیشتر درباره‌اش تحقیق کنی.
‫درضمن، نذار جسدم رو بسوزونن، ‫بگو منو دفن کنن.
‫شاید لازم بود کالبدشکافی‌ام کنن.
‫منم ترجیح میدم دفن بشم.
‫از اینکه سوزونده بشم خیلی می‌ترسم.
‫باشه، ببینم چیزی که گفته بودم رو آوردی؟
‫بله که آوردم. یه لحظه صبر کن، قربان.
‫ظاهرا این مارک بهترینه.
‫[آرِس] ‫[هشدار خطر شدید]
‫- اون دادستان‌ـه؟ ‫- بله، قربان.
‫[اطلاعات شخصی سونگ سوهیون]
‫واسه اداره دادستانی خیلی دردسرسازـه.
‫هروقت لازم بدونه ‫از دستور مافوقش سرپیچی می‌کنه.
‫هیچکس هم کاری بهش نداره.
‫شخصیت خاصی داره.
‫وقتی هنوز اخراج نشده، ‫معلومه که خیلی قبولش دارن.
‫این روزها اوضاع دادستانی افتضاحه.
‫موافقین و مخالفین رئیس‌جمهور ‫بدجوری باهم درگیرن.
‫اگه تحریکش کنیم، شاید...
‫بعید می‌دونم آدمی مثل اون ساکت بشینه.
‫هرچند همین الانش هم تحریکش کردیم.
‫ای بابا، مطمئنم برامون دردسر میشه.
‫یعنی بهمون شک میکنه؟
‫کیم وون‌جونگ و زنش
‫همون روزی که این دادستان ‫رفته دیدنشون، خودکشی کردن.
‫اگه واقعا تو کارش حرفه‌ای باشه، ‫مطمئنم تا الان بو برده که یه جای کار می‌لنگه.
‫باشه، خودم یه سناریو براش میسازم.
‫- آقای لی! ‫- بله؟
‫- آقای جونگ. ‫- بله، قربان.
‫نکنه قرارـه به زودی جای منو بگیری؟
‫رئیس تیم تویی یا من؟
‫معذرت می‌خوام، قربان.
‫سناریو رو ولش کن.
‫اگه سونگ سوهیون هم بمیره، ‫قضیه بدجوری تابلو میشه.
‫چشم، قربان.
‫- قربان، منو صدا کردین؟ ‫- آره.
‫می‌خوام چهار چشمی ‫مراقب سونگ سوهیون باشی.
‫بله؟
‫به نظر میاد که اون خیلی حرفه‌ایه.
‫پس باید یکی هم‌سطح خودش ‫مراقبش باشه، درسته؟
‫آقای لی، می‌تونم روت حساب کنم؟
‫معلومه، قربان. ‫من اصلا واسه کار مِیدانی ساخته شدم.
‫قربان، اون مناسب این کار نیست.
‫فکر نکنم آماده باشه...
‫امروز واقعا داری اعصابم رو خرد می‌کنی.
‫ببخشید، قربان.
‫اون فقط قرارـه زیر نظرش بگیره.
‫بله، قربان.
‫آقای سو.
‫این کار اشتباه محض‌ـه. ‫اون واسه این کار آماده نیست.
‫دستور رئیس‌ـه.
‫ولی چون برادرشه ‫حق نداره براش پارتی‌بازی کنه...
‫جرات داری دوباره بگو.
‫ببخشید، قربان.
‫دخترـه چی شد؟ ‫هنوز اونو زیر نظر دارید؟
‫باز چی شده؟
‫من که دیروز شهادت دادم.
‫درسته...
‫به نظر میرسه که پدرت بعد از کشتن مادرت
‫خودکشی کرده.
‫ولی شخصا احساس می‌کنم ‫انگیزه کافی برای خودکشی نداشته.
‫من شنیدم پدر و مادرت ‫عاشقانه همدیگه رو دوست داشتن.
‫درسته. همینطورـه.
‫ولی بابام خیلی زحمت کشید.
‫اون 22 سال از مادرم مراقبت کرد.
‫واسه همین درکش می‌کنم.
‫عجب.
‫متوجه‌ام.
‫با این کاری که کرده، ‫لیاقت نداره کنار خونواده‌مون دفن بشه.
‫برامون بدشانسی میاره.
‫ساکت شو، یه وقت سوهی می‌شنوه.
‫زودتر این مراسم رو تمومش کنید.
‫خدایا، میشه لطفا بس کنی؟
‫حالت خوبه؟
‫بهت گفته بودم که نیا.
‫گفتم شاید بهتر باشه ‫بیام و بهت تسلیت بگم.
‫شما قاتل اصلی رو می‌شناسی.
‫اون کیه؟
‫از این کارش پشیمون میشه.
‫این دیگه چیه؟
‫یادداشت‌های مصاحبه با رئیس‌ـه.
‫برات مرتب‌شون کردم. فقط باید ‫نشونش بدی و تاییدیه‌اش رو بگیری.
‫ممنون.
‫پس من دیگه میرم. ‫یه دوش بگیرم از اینجا میرم.
‫باشه.
‫خیلی سختمه که ولت کنم.
‫باید یه دختر خوب برات پیدا کنم، ‫که باهاش ازدواج کنی.
‫وگرنه آخرش مثل خانم کوان عَزَب می‌مونی.
‫برو گمشو دیگه.
‫نه شوهر داره نه بچه، ‫واسه همین گنداخلاق شده دیگه.
‫به نظرت تا حالا با کسی ملاقات داشته؟
‫- نکنه طلاق گرفته؟ ‫- برو بیرون.
‫- با این اخلاق گندی که داره... ‫- ای بابا.
‫یا خدا!
‫چرا از دیدنم انقدر غافلگیر شدی؟
‫خب یهو اومدین تو.
‫خودم می‌دونم چرا.
‫چون داشتی پشت سرم حرف مفت می‌زدی.
‫حرفامو شنیدین؟
‫میگم، تا حالا با کسی ملاقات داشتین؟
‫- چی گفتی؟ ‫- فکر کنم گذاشته، خداحافظ.
‫چی شما رو به اینجا کشونده؟
‫چیز مهمی نیست.
‫فقط حس می‌کنم زیادی باهات بدرفتاری کردم.
‫دارین معذرت‌خواهی می‌کنین؟
‫عمرا.
‫دعوا کردن ما فقط ‫واسه ارباب مایه‌ی دردسرـه.
‫بهتره همینجا تمومش کنیم. ‫هرچند به زودی شرت کم میشه.
‫حتما. امیدوارم تا وقتی اینجام ‫بتونیم با هم کنار بیایم.
‫تا وقتی اینجایی؟
‫باشه. موافقم.
‫راستی...
‫نمی‌خوای خداحافظی کنی؟
‫- با کی؟ ‫- هنوز نشنیدی؟
‫ارباب داره از اینجا میره.
‫نمی‌دونم چه مشکلی برای خانم هه‌سو پیش اومده، ‫ولی قرارـه با ارباب برن سفر.
‫هی.
‫باید حرف بزنیم.
‫الان نه. باشه برای بعد.
‫همین الان.
‫چرا منو آوردی اینجا؟ ‫یه کار خیلی مهم داشتم.
‫این نشان مخصوص هه‌سونگ‌ـه.
‫تنها گروهی که به بزرگ‌ترین ‫دلال اسلحه کشور وابسته است.
‫می‌دونستی؟
‫اگه منظورت آرِس‌ـه، ‫یه چیزایی درموردش می‌دونم.
‫آره، خودشه.
‫اونا همه جور سلاحی تولید می‌کنن،
‫از وسایل دفاع شخصی گرفته تا سلاح‌های نظامی.
‫به خاطر همینه که این عمارت ‫سیستم امنیتی پیشرفته داره.
‫مشخصات فیزیکی همه‌ی کارکنان هم ثبت میشه.
‫آره، برای منم ثبت کردن.
‫این یه اقدام فوق امنیتیه. ‫آن‌ها می‌تونن به راحتی شناسایی‌ات کنن.
‫همه‌مون شماره سریال مخصوص خودمون رو داریم.
‫ما رو زیر نظر دارن؟
‫تک تک حرکات‌مون رو.
‫از اون بالا.
‫متوجه شدی؟
‫هوش مصنوعی بیومتریک.
‫یه جفت چشم در آسمان.
‫اونا می‌تونن همه‌ی حرکات ما رو ببینن.
‫منم از این قاعده مُستثنی نیستم.
‫وای، خیلی غذا خوردم.
‫اون آقای چویی‌ـه.
‫اون کیه کنارش؟
‫بذار شماره سریالش رو ببینم.
‫آقای هائه.
‫چون می‌خوای بیای طرف من، ‫این چیزا رو بهم گفتی؟
‫آدم جالبی هستی، ‫اعتماد به نفس بالایی داری.
‫پس چرا بهم گفتی؟
‫تو فکر می‌کنی رئیس کوان ‫مسئول قتل پدرته، درسته؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫مظنون اصلی‌ـه.
‫اگه آداماس سلاح قتل باشه، ‫پس صاحبش مظنون اصلی محسوب میشه.
‫ما هردومون یه هدف داریم. ‫رئیس کوان جه‌کیو.
‫احمق نباش.
‫مرگ پدرت قبل از
‫آگوست 2000 اتفاق افتاده،
‫یعنی قبل از لغو قانون مرور زمان برای قتل.
‫به عبارت ساده، قانون مرور زمان ‫برای این پرونده تموم شده.
‫حتی اگه رئیس کوان اعتراف کنه
‫بازم مجازات نمیشه.
‫با این‌حال تو تا اینجا اومدی.
‫چه نقشه‌ای توی سرته؟
‫قضیه هنوز تموم نشده.
‫- چی؟ ‫- رئیس کوان یه مدت خارج از کشور بوده.
‫هنوز 18 روز فرصت دارم.
‫می‌خوای یه چیز دیگه رو هم بدونی؟
‫پرونده‌ی قتل پدرم ‫که 22 سال پیش اتفاق افتاد،
‫تنها جُرمیه که ‫لی چانگ‌وو مرتکب شده بود.
‫لی چانگ‌وو.
‫لی چانگ‌وو و رئیس کوان.
‫ترکیب جذابیه.
‫کلید این پرونده، نقطه ارتباط این دو نفرـه.
‫فکر کنم ما دوتا می‌تونیم به هم کمک کنیم.
‫ازم می‌خوای کمکت کنم آداماس رو بدزدی،
‫که با نتیجه کالبدشکافی تطبیقش بدی؟
‫اگه با سلاح قتل مطابقت داشته باشه، ‫می‌تونم درخواست دادرسی مجدد بدم.
‫اگه مطابقت نداشته باشه، چی؟
‫- اونوقت... ‫- اونوقت...
‫ماموریت تیم ما نابود میشه.
‫ما با یه نیرو، قدرتمندتر از ‫چیزی که فکرش رو کنی، طرفیم.
‫نمی‌تونم فقط به خاطر ‫یه سوءظن بهت کمک کنم.
‫ببینم، این ماموریت شما دقیقا چیه؟
‫الان دو ساله که اینجایی ‫ولی هنوز تمومش نکردی.
‫- بهتر نیست بیخیالش بشی؟ ‫- خفه شو.
‫برام یه مدرک بیار ‫که به رئیس کوان مربوط باشه.
‫اگه نمی‌تونی، پس برو.
‫وگرنه به قیمت جون برادرت تموم میشه.
‫این یه شوکرـه.
‫محض احتیاط همراهت باشه.
‫نکات احتیاطی هم پشتش نوشته شده.
‫دادستان سونگ.
‫چرا این‌کار رو می‌کنی؟
‫می‌فهمم.
‫حتما فکر می‌کنی دیوونه‌ام. ‫ولی...
‫فوت پدر و مادرت
‫بعد از دیدنِ من اتفاق افتاد.
‫خودت خوب می‌دونی که اونا خودکشی نکردن.
‫پس کار کی می‌تونه باشه؟
‫کی ممکنه اونا رو کشته باشه؟
‫هر کی پدر منو کشته...
‫پدر و مادر تو رو هم کشته.
‫این نتیجه‌گیری منه.
‫خیلی بعید به نظر میرسه.
‫یعنی قاتل، 22 سال ‫پدر و مادر منو زیر نظر داشته
‫و چون شما رفتی ملاقاتشون، اونا رو کشته؟
‫آره.
‫- خودتم اینو می‌دونی. ‫- آره، می‌دونم.
‫واسه همین اینجوری رفتار می‌کنم.
‫می‌ترسم شما رو هم بکشه.
‫- خانم کیم... ‫- امروز دوباره یه کارآگاه اومده بود سراغم.
‫بهش گفتم که پدر و مادرم خودکشی کردن.
‫گفتم شاید قاتل ‫منو هم زیر نظر داشته باشه.
‫خوب کاری کردی. ‫احتیاط شرط عقله.
‫پس بهترـه شما هم ‫همینجا بیخیال این قضیه بشین.
‫وگرنه ممکنه جونتون به خطر بیوفته.
‫ببخشید که اون‌شب وارد خونه‌تون شدم.
‫از این به بعد خودم به این قضیه ‫رسیدگی می‌کنم. خدانگهدار.
‫خانم کیم سوهی.
‫شما تصمیم گرفتی پرونده پدرمو ‫که مال 22 سال پیشه، بررسی کنی،
‫چون می‌دونستی پدرت شهادت دروغ داده.
‫شما بیخیال این قضیه نشدی، ‫منم نمی‌تونم بیخیال بشم.
‫حالا نوبت منه.
‫من همه‌شونو گیر میندازم.
‫پس بیا با هم انجامش بدیم.
‫من دیدمش.
‫دیدیش؟ کیو؟
‫اون مَردـه رو.
‫همونی که پدر شما رو کشت.
‫پدرتون...
‫تنهایی وارد اون خونه شد.
‫مطمئنم خودش بود.
‫تو هم حوصله‌ات سر رفته، مگه نه؟
‫مامان کی میاد؟
‫تو هم دوست داری زودتر بیاد، مگه نه؟
‫من اونموقع توی ماشین بودم.
‫می‌خوای بریم پیشش؟
‫- بابا. ‫- چیه؟ چی شده؟
‫سوهی چی شده؟
‫شاهد منم.
‫سونگ سوهیون داره با کیم سوهی صحبت می‌کنه.
‫داداش،
‫با این سماجتی که من ازش می‌بینم، ‫بعید می‌دونم به این سادگیا پا پس بکشه.
‫فکر کنم بدجوری هوس مُردن کرده.
‫خیلی‌خب. فعلا چشم ازش برندار.
‫فعلا.
‫پسر مقتول رفته پیش دختر شاهد.
‫موندم آخرش قرارـه چی بشه.
‫کیم سوهی چی بهت گفت؟
‫به نظر میومد باورش شده خودکشی کردن.
‫فکر نکنم جای نگرانی باشه.
‫خوبه.
‫پس فقط باید مراقب دادستانه باشیم.
‫بله، قربان.
‫- کارت خوب بود. ‫- ممنون، قربان.
‫آقای ها.
‫پس کجاست؟ ‫می‌خواستم باهاش خداحافظی کنم.
‫حتما فراموش کرده اینو به رئیس نشون بده.
‫اگه من برم پس کی می‌خواد کمکش کنه؟
‫اوضاع چطور پیش میره؟
‫سلام عرض شد.
‫شما دستیار آقای ها هستی؟
‫بله.
‫توی دفتر من چیکار میکردی؟
‫پرسه زدن توی عمارت برات دردسرساز میشه.
‫یادداشت‌های مصاحبه رو مرتب کردم، ‫گذاشتم روی میزتون.
‫شما باید تاییدشون کنید.
‫حتما خبر نداره.
‫بله؟ منظورتون چیه؟
‫یه بار دیگه بگین شوهرتون دقیقا چی گفت؟
‫زده به سرت؟ صدات رو بیار پایین.
‫"لی چانگ‌وو قاتل اصلی نیست ‫و سلاح قتل آداماس‌ـه."
‫همینو گفت؟
‫تو نامه که نوشته بودم.
‫فقط همینو گفت؟ ‫چیز دیگه‌ای از قاتل نگفت؟
‫- آره. ‫- دروغ میگی.
‫شما می‌دونین قاتل کیه.
‫از رفتارتون کاملا مشخصه.
‫- نمی‌دونم. ‫- رئیس کوانه.
‫خودشه.
‫صاحب آداماس.
‫به نظر من قاتل اصلی خودشه.
‫دلیلتون همینه؟
‫اگه نیست، پس بگین که اشتباه می‌کنم.
‫اونوقت منم از لیست مظنونینم حذفش می‌کنم.
‫- من هیچی نمی‌دونم. ‫- واقعا؟
‫شما به سوالم یه جواب ساده آره یا نه، نمیدین،
‫پس دارین یه چیزی رو عمدا مخفی می‌کنین.
‫که یعنی انتظار ‫پرسیدن همچین سوالی رو داشتین
‫و جوابشم خیلی خوب می‌دونین.
‫شما حقیقت رو می‌دونین.
‫خانم اون هه‌سو.
‫نحوه‌ی خطاب کردنِ افراد، نشون میده ‫که چقدر به اون فرد نزدیک هستین.
‫شما هیچوقت رئیس رو پدر خطاب نمی‌کنین.
‫همیشه بهش میگین رئیس، ‫و احساس می‌کنم یه کینه‌ای ازش دارین.
‫شما می‌خواین اون دستگیر بشه، درسته؟
‫من مطمئن نیستم که رئیس، قاتله یا نه.
‫ولی این چیزیه که شوهرم گفت.
‫"پدرم با آداماس یه نفر رو کشت و لی چانگ‌وو...
‫کسی بود که دستگیر شد."
‫می‌دونستم.
‫من فقط همینو می‌دونم.
‫فهمیدن بقیه‌اش دیگه به خودت بستگی داره، ‫پس منو وارد این موضوع نکن.
‫فکر نکنم بتونم.
‫منظورت چیه؟
‫اتفاقا واسه یه موضوعی به کمکتون احتیاج دارم.
‫- قبول نمی‌کنم. ‫- ببینید کی منو به رئیس معرفی کرده.
‫فهمیدنش برای شما راحت‌ترـه.
‫باید بدونم کی بوده ‫تا بتونم خودم رو آماده کنم.
‫باید بدونم چرا از من ‫خواستن که بیام اینجا، باشه؟
‫گفتم نه.
‫من همه حرفایی که الان زدین رو
‫با این ضبط کردم.
‫ببینیم اگه رئیس بفهمه چیکار می‌کنه.
‫چمدون‌هاتونو باز کنید.
‫فکر می‌کنی می‌تونی جلوش رو بگیری؟
‫پس برو دفترش.
‫بمب قرارـه همونجا منفجر بشه.
‫آره، هیون‌جو.
‫خانم یون بهم گفت.
‫این موضوع خیلی مهمه.
‫حواست باشه کسی از این موضوع بو نبره.
‫خودم به زودی میام دفترت.
‫یه موضوعی هست که باید حضوری بهت بگم.
‫چشم، پدر.
‫فعلا.
‫ببخشید.
‫بی‌ادبی کردم که منتظرتون گذاشتم.
‫نه، قربان. اصلا.
‫حالتون چطوره؟
‫افرادم باهاتون خشن برخورد کردن؟
‫ای بابا، حتما خیلی درد می‌کنه.
‫تقصیر خودم بود، قربان.
‫باید بیشتر روی کارهام فکر کنم.
‫پدرم همینجوریه دیگه.
‫بفهمه یکی به خودش مغرور شده، ‫بی‌معطلی میزنه طرف رو داغون می‌کنه.
‫چه میشه کرد؟
‫لطفا درکش کن، باشه؟
‫بله، قربان. حتما.
‫ببینم، داشتیم درمورد چی حرف می‌زدیم؟
‫درمورد آرِس که یه فرصت طلایی...
‫آهان، یادم اومد.
‫از صفحه هفت دوباره بخون.
‫چشم.
‫"درمورد ایالت متحده..."
‫نه، نه، نه.
‫با چشمات بخون.
‫فهمیدم. چشم.
‫هم بخون هم به من گوش بده.
‫وقتی رئیس جمهور شدی ‫اینا اولویت‌های اصلی‌ات هستن.
‫تا پنج سال آینده فقط باید ‫وقتت رو صرف کمک به هه‌سونگ کنی.
‫بهتره حسابی براش آماده بشی.
‫چشم، قربان.
‫ولی چطور این ایده به ذهنتون رسید؟
‫این ایده واقعا متحول‌کننده‌ست.
‫و ما در این دوره‌ی تحول کنار هم هستیم.
‫این شروع سلطنت توئه!
‫متوجه نمیشم، قربان.
‫شما می‌خواین نوشتن خاطرات‌تون رو لغو کنید؟
‫هه‌سو می‌خواد بره به یکی از ویلاهای ونیز.
‫می‌خواد تابستون امسال رو اونجا بمونه.
‫اون‌موقع بود که یاد پسر مرحومم افتادم.
‫اون خیلی اونجا رو دوست داشت.
‫واسه همین گفتم خودمم یه سفر به اونجا برم.
‫پس با این اوصاف،
‫وقتی از سفر برگشتید ‫نوشتن خاطرات رو ادامه میدیم.
‫فکر نکنم به این زودی‌ها برگردم.
‫شاید یه سال دیگه.
‫واقعا حیف شد.
‫روزشماری می‌کردم که بتونم خاطراتم رو بخونم.
‫قربان.
‫اشتباهی از من سر زده؟
‫نه.
‫تا وقتی من از ونیز برگردم، ‫انتخابات ریاست‌جمهوری هم تموم میشه.
‫قرارـه سرم حسابی شلوغ بشه.
‫یه چیزی هست که همیشه ‫اونو هدف زندگیم قرارش دادم.
‫باید کاملش کنم.
‫کاریش هم نمیشه کرد. ‫لطفا درک کنید.
‫به اندازه کافی کیمچی و ‫سس سویا و ترشی خرچنگ بسته‌بندی کنید.
‫رئیس خارج از کشور هم که باشه، ‫باید خوب غذا بخوره.
‫چشم، خانم.
‫انگار دیگه باید تشریف‌تون رو ببرید.
‫چقدر از این بابت ناراحتم.
‫آقای ها؟
‫هنوز نرفتی؟
‫می‌خواستم قبل از رفتن باهاتون خداحافظی کنم.
‫اتفاقی افتاده؟
‫رئیس کوان نوشتن خاطراتش رو لغو کرد.
‫یعنی نصف پولم رو میدن؟
‫نه، خودم کل حقوقت رو میدم.
‫واسه جراحی پدرت لازمت میشه.
‫ممنون.
‫حتما رئیس خیلی سرش شلوغ شده.
‫من شنیدم یه تجارت جدید رو داره شروع می‌کنه.
‫یه تجارت جدید؟
‫کی بهت گفت؟
‫خانم یون.
‫من نمی‌دونستم اون ناشنواست.
‫البته منم به خاطر پدرم زبون اشاره بلدم.
‫اوضاع چطور پیش میره؟
‫هوانگ بیونگ‌چول نماینده‌ی حزب آینده‌ی نوین
همراه هه‌سونگ، داره یه کارایی انجام میده.
‫اون عوضی قول داده اگه رئیس‌جمهور بشه، ‫پلیس‌ها رو با اسلحه‌های اتوماتیک...
‫تجهیز می‌کنه.
‫- تو مطمئنی؟ ‫- خودم اونجا بودم.
‫اسلحه‌های اتوماتیک؟
‫یعنی خلاص شدن از گلوله‌های مشقی.
‫تقویت نیروهای دولتی؟
‫این وسط هه‌سونگ چیکاره‌ست؟
‫این نشان مخصوص هه‌سونگ‌ـه.
‫تنها گروهی که به بزرگ‌ترین ‫دلال اسلحه کشور وابسته است.
‫یه چیزی هست که همیشه ‫اونو هدف زندگیم قرارش دادم.
‫باید کاملش کنم.
‫تجارت اسلحه.
‫درسته. آروم داره برنامه‌ریزی می‌کنه ‫سلاح گرم رو توی دسترس همه قرار بده.
‫وحشتناکه، نه؟
‫همه می‌تونن برای خودشون اسلحه بخرن.
‫همینجوریش هم مردم اعصاب ندارن، ‫اسلحه بهشون بدن که دیگه قتل عام راه میوفته.
‫شرط می‌بندم خودتم یکی می‌خری و ‫باهاش دخل منو میاری.
‫اصلا گوش نمیده. درست مثل همیشه.
‫من دیگه میرم.
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫قرار بود محرمانه باشه.
‫خب، من که نمی‌خواستم جاسوسی شما رو کنم،
‫اتفاقی شما دو تا رو دیدم.
‫و زبون اشاره هم که بلدم.
‫معذرت می‌خوام، رئیس.
‫اشکالی نداره، دونگ‌ریم.
‫ما خودمون بهشون گفتیم که ‫اتفاقی این موضوع رو فهمیدی.
‫درضمن، مگه قرار نیست از اینجا بری؟
‫درسته.
‫قربان، بابت همه چی ممنونم.
‫ما دیگه زحمت رو کم می‌کنیم.
‫نه، نه، نه.
‫این موضوعی نیست که ‫به این راحتیا بشه نادیده‌اش گرفت.
‫بله؟
‫شما فهمیدین که هه‌سونگ ‫از نماینده هوانگ و سلاح‌های گرم
‫پشتیبانی می‌کنه.
‫اگه این موضوع به بیرون درز کنه، ‫تاثیر زیادی روی انتخابات میذاره،
‫که غیر قابل جبران هم هست.
‫اصلا لازم نیست نگران باشید، ‫ما دوتا به کسی چیزی نمی‌گیم.
‫بله، قربان. قول میدم.
‫قول میدی؟
‫چقدر ساده‌لوحانه.
‫شفاهی قول دادن
‫فقط بین دوست و رفیق‌ها اعتبار داره.
‫پس ازمون می‌خواید چیکار کنیم؟
‫شماها زیادی می‌دونید.
‫هنوز دارم فکر می‌کنم...
‫که باهاتون چیکار کنم.
‫متاسفانه باید بکشمتون.
‫شوخی کردم، بابا.
‫این کار رو می‌کنیم.
‫تا پایان انتخابات، شما دو نفر
‫اجازه خروج از عمارت رو ندارین.
‫"متاسفانه باید بکشمتون."
‫وای، بدجوری به خودم ترسیدم.
‫آخه چطوری تونست با اون قیافه‌ی جدی ‫همچین حرف وحشتناکی رو بزنه؟
‫همین که قول دادیم بس بود دیگه. ‫واقعا وحشتناک بود.
‫ببینم، تو هم شنیدی دیگه، آره؟
‫گفت وقتی انتخابات تموم شد، ‫می‌تونیم از اینجا بریم.
‫پس هی بهم نگو برم خونه.
‫چون اگه خودمم بخوام دیگه نمی‌تونم برم.
‫حالا اینو کجای دلم بذارم؟
‫من شما رو می‌شناسم؟
‫حتی یه بار هم زنگ نزدی، فکر کردم مُردی.
‫دیروز که بهت زنگ زدم.
‫واقعا؟ پس تو بودی؟
‫شماره‌ات رو نشناختم، ‫فکر کردم مزاحمه.
‫نمی‌خوای بگی کجایی؟
‫یعنی انقدر بهت خوش می‌گذره؟
‫اینجا مثل بهشت‌ـه.
‫باید تا روز مرگم همینجا بمونم.
‫تو چطوری؟
‫ببینم، واقعا خودتی؟
‫داری حال منو می‌پرسی؟
‫بگذریم، ببینم می‌دونستی که...؟
‫بیخیال.
‫من باید برم، خداحافظ.
‫چطور پیش رفت؟
‫تموم شد، قربان.
‫ممنونم.
‫- کسی خونه نیست؟ ‫- پلیس هستیم.
‫عزیزم.
‫سوهی، یادته که بهت چی گفتم؟
‫تو اون شب هیچی ندیدی، باشه؟
‫باشه.
‫آفرین. دختر قشنگم.
‫بابا.
‫خودشه.
‫همون مَردـه‌ست که اون شب دیدمش.
‫وقتی پلیس اومد خونه‌مون،
‫بابام بهشون گفت که ‫خودش اون مَردـه رو دیده.
‫احتمالا این کار رو ‫برای محافظت از تو انجام داده.
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫یه نفر هست...
‫که ممکنه این یارو رو بشناسه.
‫من تو مرکز تدفین هستم.
‫پدر و مادر اون خبرنگارـه مُردن.
‫قربان.
‫تو مطمئنی؟ ‫یکی سونگ سوهیون رو تعقیب می‌کنه؟
‫خودشونن.
‫سفرتون کنسل شد؟
‫آره، یهویی شد.
‫من نیازی به این کار نمی‌بینم، قربان.
‫چه میشه کرد؟
‫نمیشه که همینجوری ‫آقای ها و دستیارش رو بکشم.
‫باید تا پایان انتخابات همینجا نگهشون دارم.
‫اینجوری می‌تونم
‫خاطراتم رو هم بنویسم.
‫چطور جرات کردی؟
‫به چه حقی این کارو کردی؟
‫چطور جرات می‌کنی ارباب منو کنترل کنی؟
‫مردک عوضی!
‫خودم می‌کشمت!
‫خودم اون موش کثیف رو می‌کشم!
‫"نامه‌ای که برام فرستادی؟"
‫چی گفتی؟
‫می‌دونستی که می‌خوان ‫داشتنِ سلاح گرم رو قانونی کنن؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫دیگه چی می‌دونی؟
‫وقتی نماینده هوانگ انتخاب بشه، ‫پروژه‌شون رو شروع می‌کنن.
‫تو باید قبل از انتخابات ماموریتت رو تموم کنی،
‫وگرنه زمانت تموم میشه.
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیوفته. ‫به هر قیمتی شده، جلوشو می‌گیریم.
‫معلومه که باید بگیرین.
‫واسه همینه که باید ‫رئیس کوان رو گیر بندازیم.
‫فکر می‌کنی با گیر انداختن اون، ‫همه چی تموم میشه؟
‫می‌خوای بگی چیکار کرده؟ ‫چجوری می‌خوای اثباتش کنی؟
‫فکر می‌کنی به خاطر ‫بی‌کفایتی پلیس و دادستانی
‫نتونستیم گیرش بندازیم؟
‫عجب، پس تو به این نتیجه رسیدی؟ ‫اینکه نمی تونی گیرش بندازی؟
‫مزخرف نگو!
‫تو چهره واقعی هه سونگ رو ندیدی.
‫قانونی کردنِ سلاح گرم؟
‫این کار براشون مثل آب خوردنه.
‫اون ها همین حالاش هم رسانه ها و ‫سیاست رو مال خودشون کردن.
‫تنها مانعشون افکار عمومیه.
‫تیم هه سونگ هر کاری از دستشون بر بیاد، انجام ‫می دن تا نظر افکار عمومی رو به خودش جلب کنه.
‫اصلا هم براشون مهم نیست که جامعه دچار هرج و مرج بشه
‫اون ها خرید اسلحه رو جوری ساده می کنن
‫که مردم برای خریدنش برن سوپرمارکت.
‫چیه؟ باورش برات سخته؟
‫نه. اون آشغال ها همه کاری از دستشون بر میاد.
‫آشغال ها؟
‫یعنی رئیس کوان تنها نیست؟
‫رئیس کوان دست خودش رو ‫به خون بقیه آلوده نمی کنه.
‫سگ های شکاریش رو می فرسته.
‫اگه نتونیم این عوضی ها رو دستگیر کنیم،
‫هیچ وقت دستمون به رئیس کوان نمی رسه.
‫پس به خاطر همینه که با این عمارت نفوذ کردی؟
‫به خاطر همینه که داری سعی می کنی اعتمادشون رو جلب کنی؟
‫این همون مأموریت 2ساله ایه که دارید روش کار می کنید؟
‫آقای چویی، داری سعی می کنی وارد تیم هه سونگ بشی؟
‫تیم "اِی".
‫عیب یاب های حرفه‌ای هه سونگ.
‫هیچ کس در برابرشون جون سالم به در نمی بره.
‫یه غیر نظامی مثل تو باید عقب نشینی ‫کنه، وگرنه خیلی راحت کشته می شه.
‫تیم "اِی".
‫پس باید اون ها رو بگیریم تا دستمون به رئیس کوان برسه
‫چون رئیس دست های خودش رو آلوده نمی کنه.
‫اما پرونده پدر من فرق می کنه.
‫این پرونده مستقیما با خود رئیس کوان در ارتباطه.
‫- مدرک؟ ‫- ندارم.
‫البته...
‫یه نفر شهادت داده.
‫من مطمئن نیستم که رئیس، قاتله یا نه.
‫اما این چیزیه که شوهرم گفت.
‫اون هه سو؟
‫"پدرم با آداماس یه نفر رو کشت...
‫و لی چانگ وو کسی بود که دستگیر شد."
‫خب، به من چه که طرف دادستانه! مگه من نوکرشم؟
‫من دادستان سونگ سوهیون از دادستانی ناحیه مرکزی هستم
‫بله، سلام.
‫چرا می خواستید من رو ببینید؟
‫به کمکتون نیاز دارم، آقای لی.
‫به کمک من؟
‫اجازه بدید.
‫من دارم روی یه پرونده کار می‌کنم،
‫و فکر می‌کنم شما این مظنون رو بشناسید.
‫عجیبه. از وقتی افتادم زندان، دیگه ‫ارتباطم با بیرون کامل قطع شده.
‫مظنون ما اینه.
‫اون رو می شناسید؟
‫نه، نمی شناسم.
‫مطمئنید؟
‫بله، قربان.
‫من رو چی؟ من رو می شناسید؟ ما قبلا همدیگه رو دیدیم.
‫مطمئن نیستم.
‫درست یادم نمیاد.
‫خب، 22سال زمان زیادیه.
‫اما خاطراتش برای من هنوز زنده ست.
‫شما پدر من رو کشتید.
‫خوشحالم که دوباره دیدمت.
‫- بیایید بریم! ‫- دارن میان بیرون!
‫- تنهایی این کار رو کردی؟ ‫- بیایید بریم.
‫انگیزه اتون از این قتل چی بود؟
‫لطفا بگید انگیزه اتون چی بوده!
‫قاتل! من رو خوب یادت بمونه!
‫چون کاری می‌کنم تقاص پس بدی!
‫این رو از اینجا ببریدش!
‫قاتل آشغال!
‫خیلی خب.
‫برگردیم سر اصل مطلب.
‫این کیه؟
‫نمی دونم.
‫خب بذار سوالم رو یه جور دیگه بپرسم.
‫کی سلاح قتل رو برداشت؟
‫چرا این سئوال رو از من می پرسید؟
‫جواب این رو هم نمی دونید؟
‫نمی دونم. من واقعا نمی دونم.
‫مطمئنید که اون برنداشته؟
‫نه. من اون رو نمی شناسم!
‫این پرونده مال 22سال پیشه، ‫من هم قبلا بهش اعتراف کردم.
‫خب اعترافت دروغ بوده.
‫چرا باید...
‫دروغ بگم؟
‫چون می خواستی از این عوضی محافظت کنی!
‫لعنتی!
‫چون شریک جرم بود!
‫حتما یادت رفته...
‫[اتاق کنترل امنیت]
‫که من رو تهدید کردی.
‫اگه قراره ببر شکار کنم، باید برم توی لونه اش.
‫نمی خوام از ترس ندونستن، خودم رو مخفی کنم.
‫من همه چیزهایی که مخفی کردی رو، رو می کنم.
‫اگه می خوای قاتل اصلی رو بگیری، باید دست بجنبونی
‫یه هنرمند چهره نگاری؟ یه دختر بود.
‫باشه. کمکت می کنم.
‫می خوام امروز آتیش سوزی راه بندازم.