‫[آداماس]
‫[تمامی مکان‌ها، کاراکترها، ‫سازمان‌ها و اتفاقاتی
[‫که در این مجموعه به تصویر ‫کشیده شده اند، ساختگی هستند.]
‫سلام، قربان.
‫آزادی‌تون رو تبریک می‌گم.
‫بسیارخب.
‫من لی جون‌کیونگ هستم.
‫قربان؟
‫من لی جون‌کیونگ هستم.
‫برو.
‫بله؟
‫[ایستگاه اتوبوس زندان کانگچون]
‫قربان.
‫یه مسئله ای هست که باید بهتون
‫برو به رئیس بگو
‫من سر قولم هستم و چیزی نمیگم.
‫15 ساله که سر قولم موندم.
‫الان نوبت اونه که به قولش عمل کنه.
‫رئیس منو پیش شما نفرستاده.
‫خودم دوست داشتم نجات‌تون بدم.
‫[به‌زودی از با ارزش‌ترین ‫پیکان الماس جهان رونمایی خواهد شد]
‫پیکان الماس؟
‫ اطمینان دارم لی چانگ‌وو بدنام این کارو می‌تونه انجام بده.
‫اجازه بدید کمکتون کنم.
‫[آداماس]
‫بسیارخب. حالا بگو ببینم
‫کجا پنهونش کردی؟
‫آداماس رو میگم.
‫خودت اونو برداشتی.
‫چیه؟ گمش کردی؟
‫برای من نقش بازی نکن، آشغال.
‫کجا پنهونش کردی؟
‫آداماس اصلی رو میگم.
‫نه تقلبیش رو.
گمونم چون فقط من جاش رو می‌دونم،
‫تا حالا زنده موندم.
حالا ازم توقع داری بهت بگم؟
‫وگرنه دخل اون یکی پسرت هم میارم.
‫ اگه تونستی این‌کار رو بکن، ‫ببین چه بلایی سرت میارم.
‫باشه، نشونم بده.
‫نشون بده ببینم اینجا چیکار از دستت برمیاد.
‫جون‌کیونگ
‫رئیس کوان
‫چی؟
‫امروز نباید میومدی دیدار من.
‫چرا اونوقت؟
‫رئیس کوان چی؟
خیال کردی رئیس کوان
‫منو از یاد برده؟
‫گفتی سونگ سوهیون رو کشتی؟
‫جسدش رو هم بررسی کردی؟
‫باید عکس اونو واسم میاوردی.
‫نه این برگه‌ی لعنتی رو.
‫آشغال عوضی.
‫آقای جونگ.
‫دستوراتم رو تغییر میدم.
‫خانم لی.
‫خانم کیم
‫برو کنار.
‫خانم کیم.
‫لعنتی.
‫این دیگه چی میگه؟
‫ماشینت رو لازم دارم.
‫حالا چرا این دختره رو زنده می‌خواد؟
‫سلام.
‫تو
‫من چی؟
‫سان هستی؟
‫اسمم رو میدونی؟
‫کجایی؟ کجا رفتی؟
‫کجایی؟
‫کی بهت گفته؟
‫سونگ سوهیون زنده‌ست، نه؟
عوضی.
‫حالا دخلت رو میارم.
‫خانم کیم.
‫خانم کیم رو با خودشون بردن.
‫باید سریعا بریم کمکش کنیم.
‫کجا بریم؟
‫آرِس.
‫فعلا بیا اینجا.
‫نه، نمیام!
‫اگه طولش بدیم، ‫بعدا جنازشو رو باید پیدا کنیم.
مشخصه شماها چتون شده؟
‫ قصد دارید بشینید و مردن بقیه رو نگاه کنید؟
‫چه موقع این فداکاری‌های مسخره رو تموم می‌کنید؟
‫باید حالا بهشون حمله کنید. ‫کی دست از این قانون‌تون برمی‌دارید؟
‫قربان.
‫برو.
‫چشم.
‫همونجا وایسا. دارم میام.
عذر میخوام.
‫ستوان لی هیون‌جونگ.
‫در دروازه‌ی اصلی یه رخنه داریم!
‫یه رخنه داریم!
‫جلوی اون ماشین‌ها رو بگیرید.
‫نگهبان‌ها!
‫اجازه ندارین رد بشن!
‫همه جا رو پاکسازی کردیم.
‫حتی اگه گروه اِی وارد اینجا ‫بشه هم چیزی ازمون پیدا نمی‌کنه.
‫- کارت خوب بود. مچکر.
‫- هی. ‫ بله، قربان؟
‫این یه تله‌ست.
‫[رئیس کانگ]
‫قربان، داریم ازشون رد میشیم.
‫هدفشون این نبود. ‫اگه قصد داشتن بهمون حمله کنن،
‫- یه گروه کامل می‌آوردن. بله؟
‫عمدا ما رو کشوندن اونجا. ‫زود برید بیرون.
‫دادستان سونگ،وایسا!
‫خوب خوابیدی؟
‫میشه پاشی؟
‫ قصد داری فرار کنی؟
‫من اجازه دادم صورتم رو ببینی.
‫چون قرارـه بکشمت.
‫ولی خیال می‌کنی چرا تا حالا زنده نگهت داشتم؟
‫از من چی می‌خوای؟
‫یه راه برای ورود به ستاد تحقیقات خاص می‌خوایم.
‫همون گروه نفوذی.
‫راه ورود رو بهمون یاد بده.
‫داری زمانت رو از دست میدی.
‫عمرا چنین کاری نمی‌کنم.
‫آخیش، خیالم راحت شد.
‫ آشفته بودم شاید قبول کنی.
‫من تو رو نمی‌کشم،
‫حتی اگه برای کشتنت
‫بهم التماس کنی.
‫- این لیست مهمان‌هاست. هوم.
‫اونا اشخاص سرشناس از نشریه‌ها، ‫مطبوعات و محافل سیاسی هستن.
‫خواستم نظر شما رو هم بدونم.
‫تو واسه هشتادمین سالگرد شرکت، ‫هشتاد نفر رو انتخاب کردی؟
‫شما همیشه تاکید می‌کنید که
‫همه چی باید به تعداد محدود باشه.
‫فقط در این حالته که معنی دار میشه.
‫آفرین.
‫اینایی که قرارـه دعوت بشن، ‫بسیار مغرور میشن.
‫ولی اونایی که دعوت نشدن
‫همه سعی شون رو می‌کنن ‫که سرب بعد دعوت بشن.
‫[دادستان کل، ایم جین‌چول]
‫این دادستانه رو حذف کن.
‫بعد از تغییر مدیریت، ‫دیگه بهش نیازی نداریم.
‫به جاش آقای ها رو دعوت کن.
‫منظورتون همون نویسنده‌ست.
‫توی همین مراسم قرارـه ‫کتاب خاطراتم رو معرفی کنم.
‫بالاخره یه‌جوری باید ازش تقدیر کنم.
‫راستی، بریدن درخت داخل باغ کار تو بود؟
‫بله، ارباب.
‫چرا یهو همچین تصمیمی گرفتی؟
چند وقت بود که داخل باغ بود و ‫بهش وابسته شده بودم.
‫چونگ‌وون رو که می‌شناسین؟ ‫همون طالع‌بین مشهور.
‫- آره. به گفته‌ی اون،
‫اون درخت سد راه موفقیت و خوش‌شانسی شما بود.
‫و هیچ فایده‌ای برای شما نداشت، ارباب.
‫برای همین قطعش کردم.
‫خوب کاری کردی.
‫هر چیزی که انرژی منفی ‫داشته باشه، باید حذف بشه.
‫مهم نیست چقدر کنارت بوده،
‫یا چقدر برات مهم بوده.
‫درسته، حق با شماست.
‫وای، ایول!
‫بالاخره دعوت‌نامه رو گرفتی.
‫آره، تموم شب بیداری‌ها و ‫نوشتن خاطرات، ارزشش رو داشت.
‫میگم آقای ها،
‫دزدیدن آداماس مساله‌اش جداست،
‫ولی به نظرت می‌تونیم بعد از این‌کار ‫از این عمارت سالم فرار کنیم؟
‫آمم... فرار؟
‫اگه گیر بیوفتیم، جفتمون بدبخت می‌شیم.
‫این دیگه
‫به سرنوشت‌مون بستگی داره.
‫بخش امنیت، بفرمایید؟
‫امروز؟
‫عه، عجب.
‫متوجه شدم.
‫چی شده؟
‫از دفتر مرکزی بود.
‫می‌دونی آقای چویی کجاست؟
‫آره، چند دقیقه پیش رفت طبقه پایین.
‫دفتر مرکزی چی‌کار داشت؟
‫[اتاق کنترل امنیت]
‫عه، اقای چویی.
‫بشین، بشین به کارِت برس.
‫مشکل خاصی نیست؟
‫نه، قربان. مشکلی نیست.
‫به نظر خسته میای.
‫برو بیرون یه سیگاری چیزی بکش.
‫خوبم، قربان. ‫الان ساعت کاریمه.
‫سیگار کشیدن تو ساعت کاری بیشتر می‌چسبه.
‫یه لحظه برو بیرون. من خودم هستم.
‫باشه. چشم.
‫[اتاق کنترل امنیت]
‫بخش هفت.
‫وقتی اونجا رفتم که مشکلی نبود.
‫این منم.
‫اینم کسیه که بعد از من رفته.
‫آقای چویی؟
‫چیه؟
‫آهان، آقای لی از زیر کار در نرفته.
‫خودم اجازه دادم چند لحظه بره بیرون.
‫می‌خواست سیگار بکشه.
‫زیاد بهش سخت نگیر.
‫رئیس لی اونو کشته.
‫من میرم ستاد. ‫خانه امن نمی‌رم.
‫باشه.
‫نظرتون چیه؟ خوشتون اومد؟
‫چی؟
‫آره، خوبه.
‫پس همین رو انتخاب می‌کنید؟
‫نه، اون لباسی که اون روز ‫پُرُو کردم رو ترجیح میدم.
‫راستش، چون اونو پسند نکردین، ‫به یکی دیگه نشونش دادیم.
‫الان دارن پرو می‌کنن.
‫واقعا؟ پس دیگه نمیشه کاریش کرد.
‫راستش
‫خیلی خوشگل شدین.
‫خوشگل شدی. بهت میاد.
‫ولی یه کم برات بلندـه، خانم یون.
‫- خانم چو. ‫ بله؟
‫بیست سانت کوتاهش کنید.
‫چشم... حتما.
‫فراموشش کن. به جای تو ‫من باید ازت تشکر کنم.
‫از اینکه کنار شوهرم هستی ‫خیلی ازت ممنونم.
‫بازم که عکس‌العمل نشون ندادی.
‫شاید بقیه فکر کنن دارم تحقیرت می‌کنم.
‫ولی اونی که داره تحقیر میشه، منم.
‫گوشی‌تون داره زنگ می‌خوره. ‫فکر کنم کار فوری دارن.
‫یه نفر به اسم آقای جونگ ‫مدام داره زنگ می‌زنه.
‫[آقای جونگ]
‫بعدا می‌بینمت.
‫[آقای جونگ]
‫تماس با مشترک مورد نظر
‫لعنتی.
‫ای بابا.
‫این فیلم توی پارکینگ ساختمون آرِس ضبط شده.
‫اینم از دوربین ماشینی که دیروز نزدیک آتلیه
‫معذرت می‌خوام.
‫درست کار کن، آقای چا.
‫شیر فهم شدی؟
‫بله، قربان.
‫فعلا برو خونه و آماده باش.
‫یه نیروی زُبده برام بفرست. ‫حالا گمشو.
‫ولی بررسی من هنوز تموم
‫گفتم گمشو. خودم بررسیش می‌کنم.
‫فقط جریان خانم جانگ رو خیلی آروم جمعش کن.
‫چشم، قربان.
‫فرار کردن یا گذاشتی فرار کنن؟
‫ببند دهنتو.
‫بذار ببینم.
‫ببین، سونگ سوهیون که داره می‌لنگه.
‫کیم سوهی هم به زور ‫داره کمکش می‌کنه تا فرار کنه.
‫اونوقت نتونستی اونا رو بگیری؟
‫ای بابا.
‫به نظرت کجا غیبشون زده؟
‫تو آسمون؟ یا زیر زمین؟
‫عجبا.
‫اگه تو دخل این یارو رو آورده بودی، ‫من مجبور نبودم بیام و گندکاری تو رو جمع کنم.
‫حق با توئه.
‫زنیکه
‫[حذف]
‫[آیا از حذف این فایل مطمئن هستید؟]
‫اوضاع اصلا خوب نیست.
‫بهتر نبود منم در جریان می‌ذاشتی؟
‫دیروز که همه چی رو ‫برات توضیح دادم. بس نبود؟
‫یه نفر یهو پرید جلوی ماشینم
‫به نظرم آسیب دیده بودن، ‫واسه همین سوارشون کردم.
‫بعد وسط راه گفتن پیاده میشن، ‫منم پیاده‌شون کردم.
‫به مقامات همین رو گزارش بده.
‫آخه چجوری اینو بهشون گزارش بدم؟
‫نمیگن شما اون لحظه اونجا ‫چی‌کار می‌کردین و آدرس اونجا رو
‫کی بهتون داده؟
‫می‌خواستم جواهرات بخرم و ‫باید از خانم جانگ مشورت می‌گرفتم.
‫واسه همین تو بهم آدرس اونجا رو دادی.
‫خیلی سخته؟
‫این یه موضوع پیش‌پا افتاده‌ست،
‫ولی چون تو احساس خوبی نداری، ‫اصرار کردم روش سرپوش بذاری.
‫این‌کار اونقدرا هم که به نظر میاد ساده نیست.
‫درسته که تونستم فیلم دوربین‌ها رو پاک کنم،
‫ولی پیدا کردن کسی که ‫نویسنده ها رو معرفی کرده،
‫اصلا کار آسونی نیست.
‫تیم اِی کاملا درگیر همین پرونده‌ست.
‫اینش دیگه به من مربوط نیست.
‫من تا حالا کِی ازت کمک خواستم؟
‫همیشه به نفع تو کار کردیم.
‫این بار به خاطر خودت هم که شده، ‫قضیه رو جمعش کن. در ضمن
‫آخرین بارت باشه که ‫اول تو باهام تماس می‌گیری.
‫چشم، متوجه شدم.
‫فقط یه سوال بدجوری ذهنم رو مشغول کرده.
‫چی شده که انقدر شلوغش کردی؟
‫خانم هه‌سو.
‫هلی‌کوپتر اومده.
‫لازمش ندارم.
‫فعلا همین‌جا می‌مونم.
‫چی؟
‫تلفن ماهواره‌ای ناپدید شده؟
‫کار آقای کیم بوده.
‫- آقای کیم؟ ‫ مطمئنم.
‫از همون اولش مشکوک می‌زد،
‫می‌گفت طرفدارته و ‫می‌خواد باهات رفیق بشه.
‫مطمئنی؟ چرا باید همچین کاری کنه؟
‫شماره سریالش رو چک کردم.
‫ستاد منو مخفیانه به اینجا فرستاد.
‫یه همچین کاری هم از دستشون برمیاد.
‫آقای چویی، آروم باش.
‫من خودم باهاش حرف می‌زنم.
‫مثلا چی می‌خوای بهش بگی؟
‫بهش امضا بدی و ‫ازش بپرسی جاسوس‌ـه یا نه؟
‫کیف اون تلفن با کد تیم نفوذ قفل شده،
‫برای همین فعلا نمی‌فهمه چی توشه.
‫ولی به زودی تلفن ماهواره‌ای رو پیدا می‌کنه.
‫اونوقت می‌فهمه که با کیا در ارتباط بودم.
‫باید مراقب اوضاع باشیم.
‫شانس آوردیم کار آقای کیم‌ـه، ‫وگرنه اوضاع خیلی ناجور میشد.
‫آقای چویی، یه نفر از دفتر مرکزی اومده.
‫داره وارد پارکینگ میشه.
‫یعنی چی؟ از دفتر مرکزی اومدن اینجا، چیکار؟
‫قبلا با آقای کیم تماس گرفته بودن.
‫بهتون گزارش نداده؟
‫باشه.
‫هنوزم فکر می‌کنی کار اون نیست؟
‫الان چجوری می‌خوای مراقب اوضاع باشی؟
‫تو میگی چیکار کنیم؟
‫اگه مجبور بشم خون و خونریزی راه می‌ندازم، ‫دیگه وقتی برای تلف کردن نمونده!
‫آقای چویی.
‫اول برو ببین کی اومده.
‫من میرم آقای کیم رو پیدا کنم.
‫نباید بذاریم اون دو نفر همدیگه رو ببینن.
‫برو به بخش غربی.
‫احتمالا داره توی اون بخش گشت می‌زنه.
‫[هه‌سونگ]
‫[دفتر ثبت بازدیدکنندگان]
‫باید قبل از ورود به ساختمان ‫اینجا رو امضا کنید.
‫آقای چویی، به نظر که مشکلی نیست.
‫گفتین دقیقا چی خراب شده؟
‫اون کیف کجاست؟
‫بله؟
‫بخش هفت.
‫آمم، چیزـه
‫آقای چویی، این‌کارا برای چیه؟
‫گفتم اون کیف کجاست؟
‫راستش رو بگو.
‫خب
‫می‌دونم تو اونجا بودی.
‫تو اونو برداشتی!
‫- نه، من... ‫- خودم شماره سریالت رو چک کردم، عوضی!
‫کیف کجاست؟
‫بگو، لعنتی.
‫اگه می‌خوای زنده بمونی، بهتره حرف بزنی.
‫من
‫من واقعا برنداشتم.
‫من فقط دیدم اونجاست.
‫چی؟
‫کنجکاو شده بودم که چرا همیشه میرید اونجا.
‫برای همین رفتم یه نگاه انداختم.
‫ولی اونو برنداشتم.
‫حتی بهش دست هم نزدم.
‫صبر کن ببینم.
‫اگه کار تو نبوده
‫آقای چویی!
‫آقای کیم؟ ‫آقای کیم؟
‫نترس بابا. فقط بیهوش شده.
‫حالا اعتراف کرد؟
‫به این راحتیا اعتراف نمی‌کنه.
‫اگه کار اون نباشه چی؟
‫پس اون یارو واسه چی از دفتر مرکزی اومده؟
‫چشم. لطفا از این طرف تشریف بیارید.
‫[نام: جانگ ایویی‌دان]
‫[هدف از بازدید: ملاقات با خانم کوان]
‫به موقع اومدی.
‫حالتون چطوره، خانم کوان؟
‫خوبم، ممنون.
‫کار و بار خوب پیش میره؟
‫بله، البته به لطف شما.
‫درمورد دعوت‌نامه‌های مراسم،
‫به نظرم اگه می‌خوایم تشریفاتی عمل کنیم، ‫باید حضوری تحویلشون بدیم.
‫بهت گفتم بیای تا کمکم کنی.
‫راستی، کاری که گفتم رو انجام دادی؟
‫بله، آماده‌ست.
‫واسه همین باید بفهمیم ‫اون یارو برای چی اومده اینجا.
‫بذار روشنت کنم.
‫تیم من چند ساله که ‫واسه این عملیات زحمت کشیده.
‫نمی‌تونم بذارم به خاطر این عوضی هدر بده.
‫اگه درست حدس زده باشی،
‫فقط عملیات ستاد شما نابود نمیشه.
‫عجله کن، اول برو ببین ‫کی از دفتر مرکزی اومده.
‫آقای کیم؟
‫دنبال این می‌گردین؟
‫آقای پارک.
‫آقای ها، شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫با هم همدست هستین؟
‫معلوم هست اینجا چیکار می‌کنید، آقای چویی؟
‫خودت چی؟
‫اون کیف دست تو چیکار می‌کنه؟
‫آهان، مونده بودم واسه کیه.
‫ردش کن بیاد.
‫اول باید بهم بگی اینجا چه خبره؟
‫- آشغال عوضی... آقای چویی.
‫تریاک‌ـه.
‫تریاک؟
‫توی اون کیف تریاک‌ـه.
‫ما یواشکی داریم از ‫خشخاش‌های باغ تریاک می‌گیریم.
‫بهمون ملحق میشی؟
‫چی گیر من میاد؟
‫مطمئن باش ضرر نمی‌کنی.
‫راستش، وسوسه شدم.
‫پس یعنی، شما دوتا شریک تجاری هستین؟
‫ولی اون چی؟ ‫چرا کتکش زدین؟
‫اشتباه من بود.
‫دیدم کیف ناپدید شده،
‫برای همین فکر کردم آقای کیم اونو برداشته ‫تا همه تریاک‌ها رو بالا بکشه.
‫منم حسابی کتکش زدم.
‫- عجب. ‫- چیکار می‌کنی؟ پایه‌ای؟
‫پول زیادی گیرت میاد.
‫باشه.
‫حالا بیاید بازش کنیم و ببینیم چقدرـه.
‫چرا هول کردین؟ می‌دونستم.
‫قضیه تریاک دروغ بود، نه؟
‫پس توی این کیف چی می‌تونه باشه؟
‫- بده من بازش کنم. عه!
‫اگه بدم بهت که دخلم رو میارین.
‫آقای چویی.
‫شما دوتا
‫عضو ستاد تحقیقات ویژه هستین؟
‫چقدرم حالش بده!
‫منو خواسته بودین؟
‫کشتن خانم جانگ، کار تو بود؟
‫بله، قربان.
‫جای آداماس رو لو داده بود، ‫منم برای حفظ امنیت، کارش رو تموم کردم.
‫که اینطور.
‫من درک می‌کنم،
‫ولی حداقل باید بعدش بهم گزارش می‌دادی.
‫حتما باید خودم بگم تا بهم گزارش بدی؟
‫معذرت می‌خوام، قربان. ‫کوتاهی از من بود.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫بله؟
‫چیز دیگه‌ای هم هست که بهم نگفته باشی؟
‫نخیر، چیز دیگه‌ای نیست.
‫جون کیونگ.
‫بله، قربان.
‫ما خیلی وقته که همدیگه رو می‌شناسیم.
‫من قبلا انقدر بهت اعتماد نداشتم.
‫گاهی وقتا با خودم می‌گفتم میذارمت کنار،
‫ولی وقتی آداماس به سرقت رفت،
‫تو تونستی اونو برام پس بگیری.
‫برای همین دیگه بهت سخت نگرفتم.
‫ولی به نظرت
‫تا کی این وضعیت ادامه داره؟
‫قربان، من واقعا از لطف شما
‫می‌دونم رفتی ملاقات لی چانگ‌وو.
‫امروز نباید میومدی ملاقات من.
‫فکر کردی رئیس کوان
‫منو فراموش کرده؟
‫بله، من رفتم ملاقاتش.
‫می‌خواستم بفهمم چرا ستاد تحقیقات ویژه
‫با سونگ سوهیون همکاری می‌کنه.
‫رفتم ببینم که ستاد تحقیقات ویژه
‫سراغ اونم رفته یا نه.
‫بهتون گزارش ندادم، ‫چون نتیجه‌ای نگرفتم.
‫فقط همین، قربان.
‫اگه جاخالی بدم، منو می‌کشه.
‫این یه تله‌ست.
‫آقای چویی.
‫تو کی هستی؟ هویت واقعی‌ات چیه؟
‫ستاد تحقیقات ویژه.
‫چی؟
‫منم عضو ستادم!
‫یه کم خرمالوی خشک اعلا گرفتم، ‫می‌تونی امتحانشون کنی.
‫ممنونم، قربان.
‫فکر کنم واسه ماهیگیری جای خوبی نیومدم.
‫اصلا خوب پیش نرفت.
‫حتی یه ماهی هم نگرفتم.
‫سعی نکن گولم بزنی.
‫نفوذی‌ها همدیگه رو نمی‌شناسن.
‫فکر کردی فقط خودت نفوذی هستی؟
‫منم فکر می‌کردم این یه ماموریت انفرادی‌ـه.
‫پس ثابتش کن. کیف رو باز کن.
‫اگه عضو ستاد هستی، ‫پس باید رمزش رو بدونی.
‫عوضی، تو این مدت خوب نقش بازی کردی.
‫باید قبلا بهم می‌گفتی، ‫نزدیک بود بکشمت.
‫بیخیال. فقط بگو الان باید چیکار کنیم.
‫- چیو؟ اونو.
‫می‌خوای با آقای کیم چیکار کنی؟
‫وقتی هویت‌مون لو بره، ‫می‌دونی که باید چیکار کنیم.
‫لازم نیست اونو بکشیم.
‫چی داری میگی واسه خودت؟
‫اون حتی نمی‌دونه توی این کیف چی هست.
‫بهش میگیم
‫توش تریاک‌ـه.
‫اگه باور نکرد چی؟
‫داری میگی به خاطرش جونمون رو ‫به خطر بندازیم؟ چه مهربون!
‫اگه لو بریم، فقط ما به فنا نمی‌ریم،
‫بلکه کل ستاد به خطر می‌افته.
‫میگی چیکار کنیم؟ ‫واقعا اونو بکشیم؟
‫خب معلومه. باید بکشیمش.
‫ببینم، تو واقعا عضو ستادی؟
‫عوضی
‫من بکشمش؟
‫می‌کشمش.
‫وقتی به هوش بیاد، ‫چیزی یادش نمیاد.
‫نیازی به کشتنش نیست.
‫شاید کشتن آدم‌های بی‌گناه برای ستاد
‫مساله مهمی نباشه،
‫ولی من مثل شماها نیستم.
‫نمی‌تونم بشینم و تماشا کنم.
‫این الان یعنی چی؟
‫تو عضو ستاد نیستی؟
‫داستانش مُفصل‌ـه.
‫اون داره باهامون همکاری می‌کنه.
‫ای وای، ببین گیر کیا افتادم!
‫یه غیرنظامی درگیر ‫عملیات محرمانه‌ی ستاد شده.
‫شماها چتون شده؟ اصلا حواستون هست؟
‫اصلا ولش کن. ‫شما دوتا از اینجا برید.
‫خودم اوضاع رو درست می‌کنم.
‫آقای ها؟
‫اینجا چه خبره؟
‫- برو اونور. نمیرم.
‫برو اونور.
‫عمرا.
‫باز چه نقشه‌ای داری؟
‫تو هیچ‌وقت بی‌دلیل خونه‌ی من نمی‌مونی.
‫به خاطر رئیس کوان موندم.
‫مشتاقانه منتظر یه نوه‌ست.
‫حداقل باید یه‌جوری وانمود کنیم که ‫به فکر بچه‌دار شدن هم هستیم.
‫فقط تا مراسم تحملم کن.
‫منم از اینجا بودن اصلا خوشم نمیاد.
‫همین انتظار هم ازت داشتم.
‫تو واسه هه‌سونگ یه عروس واقعی هستی.
‫هر چی بیشتر بهت نگاه می‌کنم،
‫بیشتر شبیه پدرم هستی.
‫هر جفتتون سرد، بی‌رحم و ‫غیرقابل پیش‌بینی هستین.
‫آهان.
‫جفتتون هم عاشق مین‌جو بودین.
‫جفتمون مین‌ جو رو دوست داشتیم؟
‫رئیس کوان؟
‫پس چرا باهاش این‌کار رو کرد؟
‫منظورت چیه؟
‫حادثه هلی‌کوپتر.
‫هلی‌کوپتر چی؟
‫برام سواله که چرا اونایی که
‫توی این حادثه مقصر بودن رو بخشید؟
‫اونم وقتی مسئول مرگ پسر عزیزش بودن.
‫که چی؟
‫می‌خوای به چی برسی؟
‫می‌خوام به چی برسم؟
‫منظورم اینه که
‫رئیس کوان
‫اصلا عاشق مین‌جو نبود.
‫درسته.
‫واقعا از این که زود ‫دوزاری‌ات می‌افته، خوشم میاد.
‫ممنونم، آقای جونگ.
‫خواهش می‌کنم، وظیفه‌ام بود.
‫جمع‌آوری این اطلاعات خیلی سخت بود،
‫چون اطلاعات زیادی درموردش نبود.
‫هه‌سونگ کنترل اوضاع رو به دست گرفت،
‫واسه همین خیلی‌ها هنوز ‫از مرگ ایشون خبر ندارن.
‫[سقوط هلی‌کوپتر آرِس]
‫[تاریخ حادثه: 1 آوریل 2017]
‫آخه چطور ممکنه؟
‫همه ی افراد مرتبط با این حادثه
‫بله، از همه‌شون یه بازجویی مختصر شده،
‫و هیچ‌کدومشون مجازات نشدن.
‫اگه واقعا یه حادثه بود،
‫هیچ‌کدومشون رو زنده نمی‌ذاشت.
‫بله، عمارت هه‌سونگ بفرمایید.
‫[زمان: 7 عصر، 23 آوریل 2022] ‫[مکان: تالار پذیرایی عمارت هه‌سونگ]
‫[مفتخریم تا شما را به هشتادمین سالگرد ‫تاسیس شرکت هه‌سونگ دعوت کنیم.]
‫[سونگ]
‫درسته. فامیلی واقعی نویسنده ها، سونگ‌ـه.
‫خانم کوان.
‫چته تو؟ ‫مگه کسی مُرده؟
‫شما خبر دارین؟
‫منظورت چیه؟
‫آقای کیم.
‫مُرده.
‫چی؟
‫باورم نمیشه!
‫علت مرگش مسمومیت حاد دارویی بوده.
‫انگار از باغ یه مقدار خشخاش دزدیده بوده.
‫اونم درست قبل از مراسم؟ چطور جرات کرده؟!
‫چطوری قضیه رو حلش کنم؟
‫یعنی چی چطوری؟ یه‌جوری حلش کن دیگه!
‫[گواهی فوت]
‫ممنون.
‫همونطور که انتظارش رو داشتم، ‫خانم کوان گفت باید دفنش کنم.
‫چون از باغ هه‌سونگ خشخاش برداشته بوده.
‫آقای چویی.
‫اتفاقی که برای آقای کیم افتاد، ‫باید بین خودمون بمونه.
‫بس کن، مگه زده به سرت روانی؟
‫واقعا می‌خوای یه آدم بی‌گناه رو بکشی؟
‫انقدر چرت نگو. ولم کن.
‫گفتم ولم کن، لعنتی!
‫می‌خوای از قوانین سرپیچی کنی؟
‫باید این عوضی رو بکشیم!
‫علت اصلی حادثه رو مدیریت ‫ضعیف ایمنی بمب‌ها ثبت کردن.
‫ولی پلیس هنوز داره تحقیق می‌کنه.
‫هیچ مدرکی باقی نمونده.
‫به افرادمون دستور دادم همه دوربین‌های ‫مداربسته‌ی اون اطراف رو بررسی کنن،
‫ولی چیزی پیدا نکردیم.
‫احتمالا تیم اِی، از تیم پاکسازی استفاده کرده.
‫مسیر ورود به خانه‌ی امن رو ببندید، ‫تیم ضربت رو هم برای کمک خبر کنید.
‫- چشم، قربان. چشم، قربان.
‫به نظرتون خانم کیم، حالش خوبه؟
‫اگه کشته بودنش، جنازه‌اش رو برامون می‌فرستادن.
‫هر کاری از دستمون برمیومد انجام دادیم.
‫درسته.
‫حالا بهتره منتظر حرکت اونا باشیم.
‫اجرای آزمایشی موفقیت‌آمیز بود.
‫توی جنگ واقعی ‫قدرت کافی برای کشتن رو داره.
‫نظر شما در این مورد چیه؟
‫مگه می‌خوای باهاش مصاحبه کنی؟
‫ببینم، منو تا اینجا کشوندی که فیلم نشونم بدی؟
‫من مسخره‌ی توام؟
‫قربان.
‫بهتره قضیه مهم باشه، وگرنه عصبانی میشم.
‫سونگ سوهیون زنده‌ست.
‫چی گفتی؟
‫بهت دستور دادم دخل سونگ سوهیون رو بیاری،
‫تو هم گفتی دخلش رو آوردی.
‫اونوقت اومدی میگی اون آشغال زنده‌ست؟
‫نه.
‫خب؟
‫با کشتن سونگ سوهیون این قضیه حل نمیشه.
‫باید یه کار اساسی کنیم و
‫همه رو همراه ستاد تحقیقات ویژه از بین ببریم.
‫لطفا اول به سناریوش یه نگاه بندازید.
‫فایل اِچ؟
‫[فایل اِچ]
‫اگه خوب نباشه، اول دخل تو رو میارم.
‫بمب‌گذاری تروریستی؟
‫روز مراسم، همون روزـه.
‫وای، عجب دیوونه‌ای هستی تو!
‫حالا از پسش برمیای؟
‫بعد از انتخابات ریاست‌جمهوری، ‫بالاخره هه‌سونگ کنترل همه چی رو به دست می‌گیره.
‫یه کم رسانه‌ها رو تحریک می‌کنیم،
‫بعد که قدرت اومد دستمون، روشون تحقیق می‌کنیم.
‫و برای اینکه هم‌زمان دشمن‌ها رو هم از بین ببریم،
‫بهشون اتهام می‌زنیم که کار اونا بوده؟
‫میشه یه پاکسازی کامل.
‫درسته. میگیم اونا یه گروه تروریستی افراطی هستن
‫که با تغییر رژیم مخالفن و ‫می‌خوان دولت جدید رو به دست بگیرن.
‫وحشت زیادی به پا می‌کنه.
‫اگه تا قانونی کردن سلاح گرم ‫همین قضیه رو ادامه بدیم
‫موفق میشیم.
‫نگاش کن.
‫- آقای لی. ‫ بله، قربان.
‫این سناریو رو آوردی پیش من ‫چون پدرم باهاش مخالفت کرده، درسته؟
‫- معذرت می‌خوام. ‫ ای احمق!
‫اونوقت کی قرارـه قربونی بشه؟
‫کیم سوهی.
‫هی.
‫هی!
‫یواش‌تر شکنجه‌ش کن، یا حداقل دهنش رو ببند.
‫چرا؟ از جیغ زدنش خوشم میاد.
‫زنیکه‌ی روانی.
‫هی، جونگ جونم.
‫جونگ جونم؟
‫احترام خودت رو حفظ کن، ‫وگرنه یه درس حسابی بهت میدم!
‫آقای لی رفت ملاقات آقای کوان.
‫البته با آقای چا.
‫حالا بین من و تو،
‫کی اول یه درس حسابی بهش دادن؟
‫این زبون تو، آخر سرت رو به باد میده.
‫مطمئن باش.
‫بس کن.
‫من از ستاد تحقیقات ویژه هیچی نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی؟
‫نه.
‫خوب گوش کن ‫یه چیز مهم می‌خوام بهت بگم.
‫ما می‌خوایم ستاد تحقیقات ویژه رو ‫با بمب بفرستیم هوا.
‫تو می‌تونی انجامش بدی؟
‫چی؟
‫آخه قراره بمب رو تو ببری اونجا.
‫من این‌کار رو نمی‌کنم.
‫می‌خوای شرط ببندیم؟
‫خبرنگار کیم سوهی
قطعا یه دلیلی داره که زنده نگهش داشتن.
‫ اطمینان دارم یه نقشه‌ای دارن.
‫گروه ضربت رو خبر کنیم؟
‫نه، طبق نقشه‌ی خودمون جلو میریم.
‫مراسم به زودی اجرا میشه.
‫چشم.
‫[سه روز تا روز مراسم]
‫اینا هدفهای ما هستن.
‫پیش از اینکه آداماس ‫به سالن مراسم برده بشه
‫[دو روز تا روز مراسم]
‫[یک روز تا روز مراسم]
‫[روز مراسم]
‫سه روز مان گذاشتی که به این نتیجه برسی؟
‫اینکه تا یه حرکتی نزنن، ‫نمی‌تونین کیم سوهی رو پیدا کنین؟
‫وبایاسه همین نشستین و کاری نکردین؟
‫باید رئیس لی رو پیدا می‌کردین.
‫باید به دفتر مرکزی هه‌سونگ حمله می‌کردین.
‫امروز عملیات‌مون رو انجام می‌دیم، ‫باید جای آداماس امن باشه.
‫داداشت موقع انجام‌ جرم دستگیر میشه.
‫وقتی همه دارن نگاه می‌کنن، ‫رئیس کوان دیگه نمی‌تونه کاری انجام بده.
‫آداماس هم به مدرک تبدیل میشه.
‫زمانی که همه متوجه بشن که ‫از آداماس واسه قتل استفاده شده،
‫حکم بازداشت صادر میشه.
‫برادرت هم با این نقشه موافقه.
‫کیم سوهی چی؟ اونم موافقه؟
‫موافقه به قیمت جونش، ‫رئیس کوان بازداشت بشه؟
‫خانم لی چی؟ آقای بائک چی؟
‫هی، سونگ سوهیون.
‫من نیومدم اینجا ازت اجازه بگیرم.
‫اومدم بهت هشدار بدم توی این عملیات ‫دخالت نکنی و همه چی رو از بین نبری، عوضی!
‫اون عدالتی که تو دنبالشی،
‫اون حس انتقام،
‫واسه گرفتن کوان جه‌کیو کافی نیست.
‫باشه.
‫قبول.
‫بهتره راهمون رو جدا کنیم.
‫جون مردم واسخ شماها امنیت نداره.
‫منم دوست ندارم به خاطر نقشه‌ی ‫مسخره‌ی شماها، جونم به خطر بی‌افته.
‫پس دیگه دلیلی نداره منو اینجا نگه دارین.
‫عوضی نفهم.
‫بله، قربان؟
‫کی؟
‫طراح پتی جانگ؟
‫پرونده‌ی خودکشی اون ‫و چیزای دیگه‌ای که بهت گفتم رو
‫همین حالا جمع‌آوری کن.
‫دارم میام اونجا، خداحافظ.
‫[جناب آقای سونگ سوهیون عزیز]
‫[افتخار اینو داریم تا شما را به هشتادمین سالگرد ‫راه اندازی شرکت هه‌سونگ دعوت کنیم.]
‫ممنون، می‌تونید برید داخل.
‫خوش‌اومدین، نماینده نو
‫خیلی وقت بود ندیده بودمتون، خانم کوان.
‫به مراسم نمایندگی ریاست‌جمهوری تشریف نیاوردین.
‫بله، خیلی وقته یک یکه رو ندیده بودیم.
‫ولی همیشه خبرها رو دربارتون پیگیری می‌کنم.
‫شما تا حالا بیشترین رای رو آوردین.
‫البته به لطف شما.
‫ولی نماینده هوانگ هم داره بهم میرسه.
‫برای همین حس خوبی ندارم.
‫اجازه ندارم بدونم رئیس کوان ‫ازش پشتیبانی می‌کنه یا نه؟
‫مشخصه که نه.
‫اگه اینطور بود، ‫حالا نماینده هوانگ هم اینجا بود.
‫ناراحت نباشید، بفرمایید داخل.
‫حتما.
‫شما حتی مطبوعات رو هم دعوت کردین.
‫خانم، یه زمانی مشکلی پیش نیاد؟
‫آره، باید خبرش تو تموم کشور بپیچه.
‫یه همچین مناسبت مبارکی دیگه پیش نمیاد.
‫آقای ها، دیدین؟ ‫ایستگاه‌های خبری پخش زنده هم اومدن.
‫چه سعادتی.
‫بازداشت شدنم به صورت زنده ‫از تلویزیون پخش میشه.
برای همین اگه آداماس رو ‫بخوان به عنوان مدرک ببرن،
‫هه‌سونگ نمی‌تونه با این‌کار مخالفت کنه.
‫حق با شماست، ‫ولی اطمینان دارید مشکلی پیش نمیاد؟
‫خیالت راحت.
‫نه خودمو میگم.
‫یعنی حقیقتا می‌تونم انحام بدم؟
‫فقط کافیه خود حقیقیت باشی.
‫شاید به نظر تو مار آسونیه، ‫ولی طبیعی زمین خوردن
‫اصلا کار راحتی نیست. ‫آخ، درد داره.
‫تو هر روز خوب کار می‌کردی.
‫امروزم میتونی.
‫دونگ‌ریم.
‫عذر میخوام که تو رو وارد این داستان کردم.
برای همین همیشه بهت میگم ‫دیگه شاگردی عین من پیدا نمی‌کنی.
‫ما شبیه نمک و فلفلیم.
‫- تبریک می‌گم. تبریک می‌گم.
‫[راه من]
‫یه دقیقه منو ببخشید.
‫راه من.
‫این‌کار از فدیمی نیست؟
‫بخوام زیباتر بگم، این‌کار کلاسیک‌ـه.
‫شما نویسنده خاطراتی؟
‫بله، ها ووشین هستم.
‫و شما؟
‫منو به یاد نداری؟
‫باید بشناسم؟
‫خب
‫بالاخره همدیگه رو دیدین؟
اجازه بدین معرفی‌تون کنم.
‫- ایشون... ‫ من همسرشم.
‫آهان، پس رئیس کوان هیون‌جو شمایید.
‫تعریف‌تون رو زیاد شنیدم.
جدا؟
‫مثلا چی شنیدن؟
واقعیت رو
‫واسه نوشتن خاطرات با من هم مصاحبه کردن.
عجیبه
‫ما که تا الان یکدیگه رو ندیده بودیم،
‫پس چرا انقدر به نظرم آشنا هستین؟
‫واقعا؟ قیافم اونقدرا هم ویژه نیست.
‫آهان.
‫انتظار نداشتم شما رو توی این مراسم ببینم.
‫رئیس کوان محبت کردن و ‫منو دعوت کردن.
‫آهان، پس پدرم دعوت‌تون کرده.
‫اونم دیگه داره شورشو درمیاره می‌کنه. ‫حتما با اومدن به همچین مراسمی، معذب شدین.
‫نه، اصلا. من به رفتن ‫توی این‌جور مراسمات عادت دارم.
جدا!؟
‫شبیه انسان هایی نیستی که ‫داخل اینجور مراسمات خبرچینی می‌کنن.
‫نماینده نو بیرون سالن ‫داشت سراغتونو می‌گرفت.
‫پس فعلا.
‫با توجه به عکس العملش فکر میکنم ‫خبر نداشت که رئیس کوان منو دعوت کرده.
‫خیلی غافلگیر شد.
‫ ناگفته نمونه حسودیش هم شد.
‫- به من؟ راستی
‫منم متوجه شدم
‫ با کی همکاری می‌کنی.
‫بله؟
‫ستاد تحقیقات ویژه.
‫برید بیرون. سریع باشید.
‫- خانم اون هه‌سو. ‫- اونجوری منو تماشا نکن.
‫شاید
‫منم بتونم همراهیتون کنم.
حرف عوص نکن، ‫روراست حرفت رو بزن.
‫کیم سوهی.
‫همون خبرنگارـه،
‫می‌شناسیس دیگه؟ همون شاهدـه.
‫منظورت رو
‫نمیفهمم.
‫[ستاد تحقیقات ویژه]
‫و الان، از آداماس رونمایی خواهیم کرد.
‫قراره بمب رو تو ببری اونجا.
‫ما خیلی زمان قبل یکدیگه رو دیدیم.
‫ما خانم کیم رو پیدا کردیم.
‫اونا حرکتشون رو انجام دادن.
‫گروه اِی منو فقط برای انتقام گرفتن نفرستاده.
‫چاشنی بمب دست منه.
‫به پلیس زنگ بزنید.
‫از کِی متوجه شدین که
‫ قصد دارم آداماس رو بدزدم؟