‫چی؟
‫- گفتم خوبی؟ آره، خوبم-
‫شاید بهتر باشه با خواهرت حرف بزنی. ‫تصمیم مهمیه.
‫- خواهرم؟ آره-
‫- مارک؟‫ بله؟-
‫مطمئنی خوبی؟
‫آره. ببخشید، فقط... ‫یه کم گیج شدم و بعدش
‫می رم سرویس بهداشتی.
‫فکر کنم اون طرف باشه.
‫درسته.
‫نمیدونم از سناتورها بیشتر بدم میاد ‫یا نماینده های مجلس.
‫چند تا لیوان خوردی؟
‫همین یکی.
‫سلام.
‫گبی، هلنا ایگن هستن.
‫خدای من. ‫هلنا، خیلی خوشحالم بالآخره می بینمت.
‫همچنین.
‫من کجام؟
‫مارک. خوبی، عزیزم؟
‫ربک بوی عجیبی می ده!
‫ربک بوی عجیبی میده؟
‫آره، صدای جویدن در میاورد، اما چیزی نمی جویید.
‫گفتم حاضر باشی، چون ممکنه با همدیگه کتاب بخونید.
‫کتاب، درسته.
‫کتابی که یادت رفت بیاری، با این که یادآوری کرده بودم.
‫درسته. آره، مطمئن... ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫خیلی خب.
‫بچه مون چطوره؟
‫بچه مون... فکر کنم منظورت ‫اینه که برای بزرگ کردن بچه همه باید کمک کنن
‫حالش خوبه. گرسنه ست.
‫درباره تغییر زندگی هم حرف می زنیم. ‫فقط می خوام قبل این که بمیرم به بچه شیر بدم
‫- فوری میام. باشه‫ باشه-
‫سلام. سلام. سلام.
‫ریدار.
‫رساله اش چیه؟
‫موافقم. خیلی گیج کننده ست.
‫مارک، سلام.
‫سلام. چه خبر؟
‫- پتن، نه‫ ،مارک-
‫داشتیم حرف می زدیم ‫که ممکنه تصمیم عاقلانه تری باشه
‫که خواهرت بچه رو بعد ‫از کتاب خونی امشب معرفی کنه.
‫مارک، مجبور نیستی نظرت رو بگی.
‫- بدون شک بچه مثل فرشته می مونه. ‫- صبر کنید... اون خواهر منه؟ که بچه داره؟
‫دقیقا، خواهرشه.
‫- ببخشید.‫ راحت باش-
‫خب، ناجور شد.
‫خیلی خب، خواهرم بچه داره. ‫و کوبل اینجاست؟
‫بهم گفتن با همدیگه کتاب بخونیم.
‫منم این طور شنیدم. ‫ربکا؟
‫ربک. من چشم های ریزی دارم، ‫برای همین باید کتاب رو نزدیک خودم بگیرم.
‫باشه. خب
‫هیچ عیبی نداره. ‫یه لحظه ببخشید.
‫و پرنده ام پشت سرم رو زخم کرده.
‫- ممکنه زخم های سرم رو ببینی. ‫- باشه.
‫هی.
‫سلام، مارک.
‫بچه رو شیر دادم، حالا وقت نوشیدنیه. ‫خیلی خب، برای تغییر زندگی. قضیه چیه؟
‫حرفم عجیب به نظر می رسه
‫من و تو نزدیکیم؟
‫منظورت... قضیه چیه؟
‫می شه خصوصی حرف بزنیم؟
‫- باید... ،خیلی خب، عزیزان من-
‫داریم به زمانش نزدیک می شیم،
‫یواش یواش بیایید اتاق نشیمن
‫خیلی خب. موقع اولین استراحت حرف می زنیم.
‫- باشه؟‫ باشه-
‫متوجه نیستی که بچه ها چقدر زندگیت رو تغییر می دن.
‫- آنجلو، از دیدنت خوشحالم. ‫- منم.
‫هلنا، همسرم، آنجلو آرتتا.
‫هلنا، از آشناییت خوشوقتم.
‫باید برم پشت صحنه.
‫- می بینمت. باشه-
‫خوشحال شدم دیدمت، ناتالی.
‫3تا بچه.
‫حرفشون اینه که مردم می خوان ‫تفکیک پذیری رو ممنوع کنن.
‫می دونم.
‫اون عکس آدم ها رو دگرگون می کرد.
‫می دونستم می خوام چه رأیی بدم، اما فکر می کنم
‫خب، دیدن اون و دیدن تو و شنیدن حرف هات،
‫تمام این ها می تونه تغییر ایجاد کنه.
‫امیدوارم.
‫بریم نظرات مردم رو عوض کنیم.
‫خب، مطمئنا سعیم رو می کنم.
‫ممنون.
‫و اگه پدرت رو دیدی ازش تشکر کن.
‫حتما.
‫مارک. بیا اینجا.
‫برای خودمون صندلی گرفتم.
‫باید عینکم رو پیدا کنم.
‫مارک، می شه یه لحظه
‫- کتاب رو بگیری؟‫ باشه-
‫خدای من!
‫ببخشید، ظاهرا نمی شه
‫صدای برنامه زنگوله رو قطع کرد.
‫خیلی خب. ‫از همتون ممنونم که اومدید.
‫قبل از این که شروع کنیم، یه نفر هست
‫که می خوام اول از همه ازش تشکر کنم.
‫خانواده هم پایهٔ من بوده هم الهام من.
‫این کتاب خونی رو به دختر اولم تقدیم می کنم،
‫که امشب اینجاست.
‫النور، دوستت دارم.
‫داماد.
‫و با همین... شروع می کنم.
‫«گفته میشه در بچگی،
‫ولفگنگ موتزارت با کوبیدن سر یه بچه ‫به پیانو اون رو کشت.
‫نگران نباشید.
‫تحقیقاتم برای این کتاب ‫نشون میده که این ادعا غلطه.
‫همینطور که ضربان قلبتون آروم می گیره،
‫- به قدرت قلم نویسنده فکر کنید... ‫- مارک.
‫منم می تونم کتابش رو نگاه کنم؟
‫می تونم گردنم رو دراز کنم.
‫- به خواننده یادآوری می کنه... ‫- باشه.
‫قبلا «تو» خطاب شده.
‫ولی «تو» به چه معناست؟
‫امشب موفق باشید.
‫از دیدنت خوشحال شدم، هلنا.
‫چطور «تو» می تواند
‫نسبت به میلیون ها خوانندهٔ دیگه ‫در این زمین پهناور تفاوت داشته باشد؟
‫و شاید، از همه مهم تر، ‫تو که هستی؟
‫[ هلی - داستان یک تفکیک ]
‫همهٔ موجودات، از گربه ای که پریده گرفته
‫تا حشره خواری که خودش رو جمع کرده،
‫خودشون رو «تو» می بینن، ‫مرکز منطقی برای دنیا.
‫با این وجود گربه ها حشره خواران رو می خورن، ‫و ما مثل شرودینگر می مونیم،
‫با این سوال که معنایش چیست زندگی می کنیم.»
‫پایان فصل.
‫همگی
‫هفت دقیقه درباره این فصل ‫فکر می کنیم و بعد ادامه میدیم.
‫بالف. ظرف شستشوی بینی رو بیار.
‫تحول آمیز بود.
‫باید دوباره اسمم رو عوض کنم.
‫استادانه گفت. ‫انگار گلوش یه ایرادی پیدا کرده بود.
‫- آره. هی.
‫برم ببینم بازم بطری داره.
‫بذار من کارم رو انجام بدم ‫و بعد بیا اتاق بچه، باشه؟
‫- باشه. ‫ باشه.
‫ببخشید.
‫آقای هیل... ریکن؟
‫نمیدونم چرا صدام می لرزه.
‫مثل یه پیشخدمت همبر پیر و ناراحتم
‫که درباره سس ها وراجی می کنه.
‫پیشخدمت همبر. این دیگه چیه؟
‫خدای من، اصلا چرا دهن گشادمو باز کردم.
‫داره عالی پیش میره.
‫- کتاب فوق العاده ست... ‫- باشه، مارک.
‫ممنون، ولی مجبور نیستی بگی.
‫خوب میدونم از نظر تو ‫چجوری به نظر میام.
‫چی؟ نه، جدی میگم.
‫کتاب، یه دنیای جدیدی واسم باز کرد.
‫مارک، خوبی؟
‫آره. این کتاب زندگیمو تغییر داد.
‫واقعا خوندیش؟
‫ریکن، ما دوستیم؟
‫ببین، بعضی وقت ها میدونم ‫به خاطر اون عمل جراحی
‫باعث میشه حس کمتری داشته باشی.
‫و پشیمونم.
‫باید با فوت جما جوری مواجه می شدی ‫که به نفعت بود.
‫صبح داشتم بین عکس های قدیمی می گشتم،
‫و اون عکسمون رو دیدم ‫که چهار تایی رفتیم قله نوردی.
‫- زنبورهای عجیب رو یادت میاد؟ ‫- با خودت داری؟ عکسه رو میگم؟
‫آره، هستش. باید داشته باشم.
‫- ریکن. ظرف ظرف شستشوی بینی گرم شده. ‫- ممنون، بالف.
‫مارک، باید سینوس هام رو بشورم.
‫ولی ازت ممنونم. ‫نمیدونی چقدر واسم ارزشمنده.
‫مارک، نگرانت بودم.
‫خوبم. ممنون.
‫می خوام برم ببینم حال خواهرم چطوره.
‫وقتی کنارم بودی، یهو مضطرب شدی. ‫چی شد؟
‫نمیدونستم مضطرب شدم.
‫خب، مضطرب شدی. ‫الان هم مضطربی.
‫آره، ببخشید، به خاطر مهمونیه.
‫حرفت جدی بود؟
‫درباره برنامه ات.
‫البته.
‫بیشتر بهم بگو.
‫خیلی ببخشید، فقط... ‫دارم وظایف دایی رو در حق خواهرم انجام میدم.
‫الان برمی گردم.
‫- باشه؟ باشه.
‫باشه. ممنون، خانم کوبل.
‫- اینجایی. ‫- واقعا باید باهات صحبت کنم.
‫نه، میدونم. فقط باید آرومش کنم. ‫یه سره داره گریه می کنه.
‫ولی تو اتاق می بینمت، باشه؟
‫- باشه، فقط... صبر می کنم. خیلی خب. ‫- قول میدم بیام.
‫خدا رو شکر، خانم سلویگ. سلام.
‫تا من با مارک حرف میزنم ‫میشه بگیریدش؟
‫- البته، عزیزم. ممنون.
‫- مارک حالش خوبه؟ آره، خوبه.
‫دستت درد نکنه، تو یه فرشته ای.
‫خیلی خب... سر تا پا گوشم.
‫یکی از چیزهایی که توی خانواده ایگن ‫موقع بزرگ شدن یاد می گیری
‫اینه که کارگرها خانوادهٔ ما هستن.
‫بابام هرشب قبل از خواب مجبورم می کرد
‫نه قانون اصلی رو بگم،
‫که نمی تونم بگم همیشه با خوشحالی گفتم. ‫ببخشید، بابا.
‫و همین ارزش ها، ‫اون ها رو خانوادهٔ من می کنه.
‫و هیچ وقت ازشون نمی خوام کاری کنن
‫که خودم حاضر به انجامش نیستم ‫یا واسش هیجان ندارم.
‫ببین، بابام دوست داره اینجا بشینم
‫و بگم این شغل رو از روی وفاداری قبول کردم
‫و این روحیهٔ ایگن بودنه ‫که منو به خدمت فرا می خونه.
‫ولی شغل تفکیک رو انتخاب کردم ‫چون معرکه ست.
‫نه، فکر نمی کنم تفکیک ‫ما رو از هم جدا می کنه.
‫فکر می کنم ما رو متحد می کنه.
‫سلام.
‫- در دسترس نیستم. ‫- خدا لعنتت کنه، میلچک!
‫کارگران تفکیک شده ‫به علت آسیب های وارد شده شکایت کردند.
‫لومون باید متهم شناخته بشه
‫کارمند تفکیک شده
‫اروینگ بیلیف
‫برت گودمن
‫هلنا.
‫اینجا هستن، قربان.
‫هلنا.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫مثل فیلم ها شدی.
‫ممنون.
‫هنوز
‫هنوز درد می کشی؟
‫وقتی بهم گفتن می خوان باهات چیکار کنن ‫توی تخت گریه کردم.
‫کاری که شخصیت درونیت ‫می خواست انجام بده. من
‫ازت ممنونم که پشت سر گذاشتی.
‫پدربزرگ کارت رو مغتنم می شمره.
‫و یک روز موقع چرخش من ‫کنارم میشینی.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫فکر کنم، فکر کنم نوشیدنی خوردم ‫یه کم روم تاثیر گذاشته.
‫تا موقع سخنرانی خوب میشی؟
‫یادت میاد اولین چیپ رو آوردم خونه ‫و بهت نشون دادم؟
‫نمونه اولیه.
‫اون موقع چراغ آبی و سبز داشت.
‫آره.
‫یادم میاد بهم گفتی ‫«خیلی خوشگله، بابا.
‫همه مردم دنیا باید یکی بگیرن.»
‫می گیرن.
‫به خاطر تو.
‫همه شون فرزندان کیهر میشن.
‫جناب ایگن. هلنا. ‫وقت سخنرانی رسیده.
‫به خاطر آسیب هایی ‫که به این دنیا وارد کردم مرا ببخش.
‫هیچ کس جز من تاوان اعمالم را نمی دهد.
‫و آبرویشان تنها در من زندگی می کند.
‫فقط و فقط می توانم متاسف باشم.
‫و این همهٔ وجود من است.
‫قسم می خوری سر به سرم نمیذاری؟
‫قسم می خورم.
‫دیوانه کننده ست.
‫باید آدم بفرستن اون پایین ‫تا ریز به ریز اونجا رو بگرده.
‫بازرسی چیزی. همچین چیزی داریم؟ ‫بازرس داریم؟
‫آره. بازرس داریم.
‫مارک... یعنی این بیرون
‫سعی کردی بفهمی کار لومون چیه. ‫کار خودت چیه.
‫باشه.
‫فقط
‫فقط می خوام دلیلش رو بدونم.
‫چرا من رو اونجا گذاشت.
‫زنش رو از دست داد.
‫زنت رو از دست دادی. ‫یه کم قبل تر از این که توی لومون مشغول بشی.
‫جما.
‫تصادف کرد، و اولش، ‫تلاش کردی تدریس رو ادامه بدی.
‫من معلم بودم؟
‫استاد بودی. استاد تاریخ.
‫سه هفته بعد از فوتش ‫تلاش کردی تدریس کنی،
‫و افتضاح بود.
‫هنوز توی بند بندِ وجودت بود.
‫همه چیز درد داشت.
‫واسه همین حدس میزنم فکر می کردم ‫که این شغل تفکیک پذیری
‫امید داشت از درد جدا میشی.
‫اسم قشنگیه. جما.
‫آره.
‫رابطهٔ نزدیکی داشتیم. عالی بود.
‫خارق العاده بود.
‫تو رو خارق العاده کرد.
‫بهم گفتن باهات حرف نزنم.
‫اضافه کاری احتمالی فعال شده! ‫مارک اس شخصیت درونیه!
‫چی؟ غیر ممکنه.
‫کار دیلانه. ‫از اول نقشه کشیده بودن.
‫هلی مراسمه.
‫هلی با من. مثل همه چیز ‫اینو هم درست می کنم.
‫برو دفتر حراست، ‫و همین الان خاموشش کن!
‫لعنتی!
‫خدا لعنتت کنه! دیلان!
‫دیلان!
‫میدونم این تویی، دیلان. ‫در رو باز کن!
‫دیلان! دیلان!
‫ریکن روزنامه نگارهای درجه یک نیویورک رو می شناسه.
‫و فکر می کنی بهتر از اینه که بریم پیش پلیس؟
‫خب، لومون دستاشون ‫توی پای های زیادیه.
‫ببخشید، استعاره ام رو متوجه میشی؟
‫آره، دستشون توی پایـه. می فهمم. ‫[ توی کارهای زیادی شریک هستن ]
‫فکر می کنم باید واقعا مراقب باشیم ‫با کی حرف میزنیم.
‫- باشه. ‫ چقدر وقت داری؟
‫نمیدونم. شاید یه ساعت؟
‫باشه. چون وقتی رئیس هات بفهمن
‫خدای من، به کل یادم رفته بود. کوبل! ‫کوبل اینجا چیکار می کنه؟
‫چی؟
‫رئیس لومون. خانم کوبل. ‫توی مهمونی بود.
‫چی داری می گی؟
‫متفاوت لباس پوشیده بود.
‫لباس بنفش و گشاد پوشیده بود، ‫موهاش خاکستری بود.
‫مارک، خانم سلویگ رو می گی؟
‫شاید، ولی اسمش هارمونی کوبله.
‫برای لومون کار می کنه؟
‫آره، رئیسمه.
‫خدای بزرگ!
‫دیلان.
‫چرا این کار رو می کنی، مرد؟
‫بیخیال.
‫تو بهینه ساز برتر این 4ماهه هستی!
‫- از نظر من... ‫ خانم سلویگ؟-
‫- چی؟ ‫- اینجاست؟ خانم سلویگ اینجاست؟
‫- تو... چی؟-
‫خانم سلویگ؟
‫- موضوع چیه؟‫ !النور پیش اونه-
‫چی؟ یه لحظه ببخشید.
‫عزیزم؟ چی گفتی؟
‫النور دست خانم سلویگه. ندیدیش؟
‫- خدای من!‫ قضیه چیه؟-
‫خدای من. ماشینش نیست.
‫بچه رو بهش دادم و رفته!
‫- رفته؟ با النور؟ ‫- بچه رو بهش دادم،
‫و رفته!
‫- همه جا رو گشتیم؟‫! !هنوز نه-
‫خیلی خب، بریم توی خونه و بگردیم!
‫خدای من!
‫مطمئنم این احساس عصبانیت کسل کننده بوده.
‫هنوز می تونم برگردونمت.
‫هر مزایایی بخوای بهت می دم، دیلان.
‫یه چیزهایی هست که اصلا ازش خبر نداری.
‫پینت بال داریم. ‫محافظ قهوه.
‫دیلان، زود باش دیگه!
‫لب تر کن، همین حالا برات محافظ قهوه میارم، دیلان.
‫زود باش، مرد!
‫می خوان دنیا اومدن بچه ام رو یادم بیاد!
‫2تا بچه دیگه داری.
‫می تونم در موردشون بهت بگم.
‫در رو باز کن تا اسم هاشون رو بهت بگم.
‫زود باش، دیلان.
‫دیلان!
‫ماشین داره می ره.
‫من مقدمات رو برات فراهم می کنم. ‫به نکته های اصلی حرفت بچسب.
‫از این بگو که شخصیت درونیت ‫رو مثل خواهر خودت می بینی.
‫- عاشقش می شن.‫ فهمیدم-
‫معرکه پیش می ره.
‫توی اتاقش نیست.
‫همه اتاق ها رو گشتید؟
‫خدا رو شکر.
‫دون! پیداش کردم!
‫دون، اینجاست! پیداش کردم.
‫بچه ات رو پیدا کردم.
‫من پیداش کردم!
‫دیلان!
‫بهبود در اخلاقیات،
‫محل کار شادتر
‫با فناوری تحول آمیز، مشکلاتی وجود داشته.
‫موانعی در این مسیر بوده.
‫اما امشب اینجا هستم تا بهتون بگم ‫که در یک قدمی یک انقلاب قرار داریم.
‫یک انقلاب مهربان و همدلانه
‫که انسان رو
‫- خدای من! ‫ تویی؟
‫چی می گی؟
‫تویی، نه؟
‫شرکتت رو نابود می کنم.
‫شرکت خودت!
‫فکر کردی چه خری هستی؟
‫نه. رفقات زجر می کشن.
‫مارک زجر می کشه.
‫تو می میری،
‫اما اون ها رو زنده نگه می داریم، ‫با درد و رنج زندگی می کنن.
‫نوبت توئه.
‫تصمیم گرفتیم می تونیم موفق تر عمل کنیم.
‫شاید توی عمرش چیپ تفکیک پذیری رو ندیده باشه،
‫اما نمایانگر چشم انداز مهربان و زیباش هست ‫که بر اساس خط فکری اون ساخته شده.
‫اما چرا این ها رو از زبون کسی ‫که اطلاعات دست اول داره نشنویم؟
‫خانم ها و آقایون، مهمان افتخاری ما،
‫هلنا ایگن.
‫مرسی، ناتالی.
‫دون.
‫اسم من هلی آره.
‫شخصیت درونی هستم.
‫و هرچیزی در مورد تفکیک بهتون گفتن دروغه!
‫دون!
‫برت!
‫نه، نه، نه. گوش کنید، ما خوشحال نیستیم. ما بدبختیم
‫برت!
‫اون پایین ما رو عذاب می دن.
‫برت!
‫دون! خواهش می کنم!
‫اون زنده ست!
‫برت!